• ในปี 2565-68 อบจ.สงขลา มีงบโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนจำนวน 99 โครงการ ใน 55 เส้นทาง (และอีก 16 สายทาง ที่ไม่ทราบรหัสสายถนน) จำนวน 707,714,250 บาท หากแยกเฉพาะปี จะพบดังนี้ ปี 2565 มีงบประมาณ 228,166,200 บาท ปี 2566 มีงบประมาณ 185,879,000 บาท ปี 2567 มีงบประมาณ 165,440,000 และปี 2568 มีงบประมาณ 128,229,050
• งบประมาณที่เกี่ยวข้องกับถนนในจังหวัดสงขลาในงบกระตุ้นเศรษฐกิจ จะพบว่ามีการใช้งบประมาณจำนวน 45 โครงการ 45 เส้นทาง ผ่าน 2 กระทรวง ได้แก่ กระทรวงคมนาคม จำนวน 501,640,000 บาท และกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จำนวน 10,911,000 บาท
• ในร่างงบ 2569 จังหวัดสงขลายังมีการตั้งงบประมาณในการสร้าง/ซ่อมแซม พัฒนาถนน โดยเป็นการตั้งงบผ่านกระทรวงคมนาคม จำนวน 7,017,413,217 บาท ผ่านจังหวัดและกลุ่มจังหวัด จำนวน 230,000,000 บาท ผ่านกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  จำนวน 129,000,000 บาท ผ่านกระทรวงมหาดไทย จำนวน 80,580,000 บาท และผ่าน อปท. จำนวน 68,836,500 บาท รวมในส่วนของโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนและผิวทาง เป็น 7,525,829,717 
• สภาอบจ.สงขลา ได้อนุมัติโครงการกู้เงินวงเงินรวม 2,009 ล้านบาท เพื่อใช้ในการซ่อมแซมและก่อสร้างถนนที่ชำรุดทรุดโทรมจำนวน 74 สายทาง จากทั้งหมด 209 สายทั่วทั้งจังหวัด  โดยระบุว่ากู้กองทุน ก.ส.อ. วงเงินกู้ 1,002.06 ล้านบาท กู้สถาบันการเงิน วงเงินกู้ 1,007.78 ล้านบาท 

ไม่นานมานี้ เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์บนโลกโซเชียล หลังจากมีข่าวว่า องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) สงขลา ได้กู้เงินจากกองทุนส่งเสริมกิจการ อบจ. และสถาบันการเงิน เป็นจำนวนเงินรวม 2,009 ล้านบาท มาเพื่อซ่อม สร้างถนนทั่วทั้งจังหวัดสงขลา จนเกิดข้อถกเถียงถึงการใช้งบประมาณ โดยอบจ.สงขลาเองก็ชี้แจงผ่านเฟซบุ๊ก โดยระบุว่าการกู้และการผ่อนชำระนั้นไม่กระทบต่อรายจ่ายประจำที่ อบจ.ตั้งงบประมาณในแต่ละปี ทั้งยังเป็นตามระเบียบและหลักเกณ์การกู้เงิน รวมถึงแจกแจงว่า หากนำงบประมาณทั้งหมดมาหารเฉลี่ยเป็นรายวัน จะมีค่าใช้จ่ายตกเพียง ตำบลละ 15-21 บาทต่อวันเท่านั้น และที่สำคัญนายก อบจ.สงขลายังกล่าวว่า อบจ.สงขลามีถนนที่อยู่ในความรับผิดชอบ 209 สาย แม้จะใช้งบประมาณปีละ 200-300 ล้านบาท ก็ซ่อมสร้างให้ถนนทุกสายอยู่ในสภาพที่ดีไม่ได้ การที่จะทำให้ถนนที่ชำรุดและเป็นอันตรายต่อการสัญจร ทั้ง 16 อำเภอ ที่อยู่ในความรับผิดชอบของ อบจ.สงขลา จึงต้องกล้าคิดใหญ่และกล้าตัดสินใจ ที่จะให้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เพื่อประโยชน์ของประชาชน 

Rocket Media Lab ชวนสำรวจการใช้งบประมาณสร้าง/ซ่อมแซมพัฒนาถนน แต่ละปีในจังหวัดสงขลา ทั้งในส่วนความรับผิดชอบของ อบจ. เอง และหน่วยงานอื่นๆ ว่ามีงบเกี่ยวกับการสร้าง/ซ่อมแซมพัฒนาถนนจากหน่วยงานไหน เท่าไหร่บ้าง

ที่ผ่านมานั้น อบจ. มีการนำงบประมาณมาซ่อมแซม พัฒนา ทำถนนมาโดยตลอด เพราะหนึ่งในหน้าที่ของ อบจ. ก็คือการสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่เป็นบริการสาธารณะต่างๆ หากสำรวจที่ผ่านมา จะพบว่ามีการใช้งบประมาณเหล่านี้ ผ่านการใช้งบประมาณการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา 

งบที่เกี่ยวกับถนนจาก งบ อบจ. ในปีที่ผ่านๆ มา

จากการสำรวจการใช้งบประมาณของ อบจ. โดย Rocket Medial Lab ในปี 2565-2568 พบว่าในงบประมาณรายจ่ายของ อบจ. งบในหมวดของอุตสาหกรรมและโยธา เป็นก้อนที่สูงที่สุด คิดเป็น 32.53% โดยใช้ไปกับการก่อสร้าง ซ่อมแซมปรับปรุง ขยายต่อเติม ฯลฯ โครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นถนน สะพาน อาคาร เสาไฟฟ้า ประปา ท่อระบายน้ำ ฯลฯ ซึ่งจากข้อบัญญัติงบประมาณ ปี 2565-2568 ของ อบจ. 76 จังหวัดทั่วประเทศพบงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท จำนวน 24,084 โครงการ และจากงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท ทั้ง 4 ปี พบว่าโครงการที่ใช้งบประมาณมากที่สุดคือ คือโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนน 39,600,591,263 บาท หรือคิดเป็น 71.11%

และเมื่อสำรวจเฉพาะงบของอบจ.สงขลา ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับงบประมาณค่าก่อสร้างถนน ในปี 2565-2568 นั้น จะพบว่าอบจ.สงขลา มีโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนจำนวน 99 โครงการ ใน 55 เส้นทาง (และอีก 16 สายทาง ที่ไม่ทราบรหัสสายถนน) จำนวน 707,714,250 บาท หากแยกเฉพาะปี จะพบดังนี้ ปี 2565 มีงบประมาณ 228,166,200 บาท ปี 2566 มีงบประมาณ 185,879,000 บาท ปี 2567 มีงบประมาณ 165,440,000 และปี 2568 มีงบประมาณ 128,229,050

เช่น โครงการก่อสร้างถนนลาดยางแอสฟัลต์คอนกรีต สายควนหัวแหวน ต.กำแพงเพชร อ.รัตภูมิ – บ้านยางงาม ต.ท่าช้าง อ.บางกล่ำ จ.สงขลา รหัสสายทาง สข.ถ.1-0132, โครงการก่อสร้างถนนลาดยางแอสฟัลต์คอนกรีต สายบ้านสำนัก ต.เขาพระ – บ้านทุ่งนา ต.ท่าชะมวง อ.รัตภูมิ จ.สงขลา ในปี 2565 โครงการบูรณะถนนลาดยางแอสฟัลต์คอนกรีต สายบ้านเกาะมวง ต.ทุ่งตำเสา – บ้านหัวจักร ต.ฉลุง อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา รหัสสายทาง สข.ถ.1-0142 ในปี 2566 

ถนนในแต่ละจังหวัด ไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของ อบจ. เท่านั้น แต่ยังอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานอื่นๆ เช่น กรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม ซึ่งแต่ละปีในแต่ละหน่วยงานก็จตะมีงบประมาณมาใช้ในการสร้าง/ซ่อมแซม พัฒนา ถนนในความรับผิดชอบของหน่วยงานตนเอง โดยนอกจากงบ อบจ. ที่กล่าวถึงข้างต้น ยังพบว่าไม่นานมานี้มี งบกระตุ้นเศรษฐกิจที่ปรากฏว่าเป็นการใช้เพื่อซ่อมแซมบำรุงถนนอีกด้วย 

งบที่เกี่ยวกับถนนจากงบกระตุ้นเศรษฐกิจ ในปี 2568

โดยเมื่อวันที่ 24 มิ.ย. 2568 ที่ผ่าน พบว่าคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบข้อเสนอโครงการ/รายการกระตุ้นเศรษฐกิจตามแผนการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ภายใต้กรอบวงเงิน 157,000 ล้านบาท ตามที่กระทรวงการคลังเสนอ ซึ่งจะดำเนินโครงการโดย 50 หน่วยรับงบประมาณ จำนวน 481 โครงการ 8,939 รายการ วงเงินรวมทั้งสิ้น 115,375.2715 ล้านบาท โดยมีเป้าหมายเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจใน 4 ด้านหลัก ได้แก่ โครงสร้างพื้นฐาน (น้ำและคมนาคม), การท่องเที่ยว, การส่งออกและเพิ่มผลิตภาพ, และเศรษฐกิจชุมชน ซึ่งคาดว่างบประมาณนี้จะช่วยกระตุ้น GDP ได้ประมาณ 0.4%

จากการสำรวจของ Rocket Media Lab พบว่างบกระตุ้นเศรษฐกิจ 1.15 แสนล้าน ถูกนำไปใช้เรื่องซ่อมแซม พัฒนาถนนด้วย โดยพบว่ากระทรวงที่ได้รับงบประมาณมากที่สุดคือ กระทรวงคมนาคม ได้รับงบประมาณสูงถึง 47,679,410,000 บาท คิดเป็น 41.33% ของงบประมาณทั้งหมด โดยกรมทางหลวงเป็นหน่วยงานในกระทรวงคมนาคมที่ได้รับงบมากที่สุด 32,188,336,200 บาท และกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 9,766,488,400 บาท คิดเป็น 8.46% และกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จำนวน 433,237,900 บาท คิดเป็น 0.38%

และหากสำรวจเฉพาะงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับถนนในจังหวัดสงขลาในงบกระตุ้นเศรษฐกิจ จะพบว่ามีการใช้งบประมาณจำนวน 45 โครงการ 45 เส้นทาง ผ่าน 2 กระทรวง ได้แก่ กระทรวงคมนาคม จำนวน 501,640,000 บาท และกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จำนวน 10,911,000 บาท อาทิ โครงการบำรุงรักษาทางหลวง เพื่อสนับสนุนโครงข่ายโลจิสติกส์และการขนส่ง งานบำรุงตามกำหนดเวลา ทางหลวงหมายเลข 408 ตอน ม่วงงาม – ทุ่งหวัง ตอน 2 จ.สงขลา, โครงการบำรุงถนนเพื่อส่งเสริมพื้นที่เกษตรกรรมและเศรษฐกิจทางการเกษตร งานบำรุงถนนสาย สข.5079 แยกทางหลวงชนบท สข.4034 – บ้านเก่าร้าง อ.คลองหอยโข่ง จ.สงขลา 1 แห่ง เป็นต้น

งบที่เกี่ยวกับถนนในร่างงบประมาณ ปี 2569

นอกจากงบกระตุ้นเศรษฐกิจแล้ว เมื่อพิจารณาในส่วนของร่างงบประมาณ 2569 จังหวัดสงขลายังมีการตั้งงบประมาณในการสร้าง/ซ่อมแซม พัฒนาถนน จำนวน 128 โครงการ 50 สายทาง โดยเป็นการตั้งงบผ่านกระทรวงคมนาคม จำนวน 7,017,413,217 บาท ผ่านจังหวัดและกลุ่มจังหวัด จำนวน 230,000,000 บาท ผ่านกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  จำนวน 129,000,000 บาท ผ่านกระทรวงมหาดไทย จำนวน 80,580,000 บาท และผ่าน อปท. จำนวน 68,836,500 บาท รวมในส่วนของโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนและผิวทาง เป็น 7,525,829,717 

อาทิ โครงการ ก่อสร้างทางหลวงหมายเลข 42 สายคลองแงะ – จุดผ่านแดนถาวร สุไหงโก-ลก ตอน บ.ควนหมาก – อ.โคกโพธิ์ ตอน 1 จ.สงขลา 11.500 กม ในงบ 415,555,800 บาท, โครงการทางแยกต่างระดับจุดตัดทางหลวงหมายเลข 4 กับทางหลวงหมายเลข 406 (แยกคูหา) จ.สงขลา 1 แห่ง ในงบ 344,072,700 บาท, โครงการ ก่อสร้างทางหลวงหมายเลข 42 สายคลองแงะ – จุดผ่านแดนถาวร สุไหงโก-ลก ตอน บ.ควนหมาก – อ.โคกโพธิ์ ตอน 2 จ.สงขลา จ.ปัตตานี 13.600 กม ในงบ 316,928,400 บาท เป็นต้น

และหากเจาะลงไปถึงการตั้งงบในส่วนของอปท. จะพบว่า มีงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับถนน จำนวน 68,836,500 บาท เทศบาลเมืองกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา, องค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา, เทศบาลตำบลท่าช้าง อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา, องค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา อาทิ โครงการก่อสร้างถนนแอสฟัลติกคอนกรีต รหัสทางหลวงท้องถิ่น สข.ถ.39-038 สายควนแหวน หมู่ที่ 7 กว้าง 6.00 เมตร ยาว 2,690.00 เมตร หนา 0.05 เมตร ไหล่ทางข้างละ 1.00 เมตร หรือมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า 21,520.00 ตารางเมตร พร้อมรางระบายน้ำคอนกรีตเสริมเหล็ก ตำบลกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา 1 สาย ในงบประมาณ 27,999,000 เป็นต้น

แม้จะมีงบประมาณในการสร้าง/ซ่อมแซม พัฒนาถนน จากหลากหลายหน่วยงานในทุกปี แต่ดูเหมือนว่างบที่มีนั้นอาจจะไม่เพียงพอและไม่ทั่วถึง จึงทำให้สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) สงขลา ได้อนุมัติร่างข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2569 ซึ่งรวมถึงโครงการกู้เงินวงเงินรวม 2,009 ล้านบาท เพื่อใช้ในการซ่อมแซมและก่อสร้างถนนที่ชำรุดทรุดโทรมจำนวน 74 สายทาง จากทั้งหมด 209 สายทั่วทั้งจังหวัด  โดยระบุว่ากู้กองทุน ก.ส.อ. วงเงินกู้ 1,002.06 ล้านบาท กู้สถาบันการเงิน วงเงินกู้ 1,007.78 ล้านบาท ซึ่งการกู้เงินเพื่อมาซ่อมแซมและก่อสร้างถนนที่ชำรุดทรุดโทรมในครั้งนี้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จำนวนมาก แต่ถึงอย่างนั้นนายสุพิศ พิทักษ์ธรรม นายก อบจ.สงขลา ยืนว่าการกู้ครั้งนี้เพื่อให้ประชาชนได้ใช้ถนนที่ปลอดภัย ลดอุบัติเหตุ และกระตุ้นเศรษฐกิจ ยืนยันว่าไม่มีการทุจริต ตรวจสอบได้ และบริษัทผู้รับเหมาจะต้องรับประกันผลงานนาน 5 ปี (จากเดิม 2 ปี) 

อ่านเพิ่มเติม 

• 4 ปี อบจ. 76 จังหวัด ใช้งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในการทำถนน 71.11% https://rocketmedialab.co/pao-2025-collab-3/
• งบกระตุ้นเศรษฐกิจ 1.15 แสนล้าน ถูกนำไปใช้เรื่องอะไร ผ่านหน่วยงานไหนบ้าง https://rocketmedialab.co/economic-stimulus-budget/ 
• ส่องงบรายกระทรวงจากร่างงบ 69 โครงการไหนใช้เงินเยอะที่สุด  https://rocketmedialab.co/insight-draft-budget-69/ 
• ส่องงบก่อสร้างในร่างงบ 69 กระทรวงไหนตั้งงบก่อสร้างอะไรไว้สูงสุด  https://rocketmedialab.co/insight-draft-budget-69-2/ 

The post จ. สงขลา กับงบการสร้าง/ซ่อมแซมพัฒนา ถนน  appeared first on Rocket Media Lab.

ในปีงบประมาณล่าสุด 2568 อบจ. ลำพูน มีงบประมาณ 548, 827,400 บาท น้อยที่สุดเป็นอันดับสองในภาคเหนือ (9 จังหวัด) รองจากแม่ฮ่องสอน โดยมีประชากร 396,753 คน (ข้อมูล ณ ธ.ค. 2567) และเนื่องด้วย อบจ. ไม่มีพื้นที่การทำงานเป็นของตัวเอง แต่เป็นการดูภาพรวมของทั้งจังหวัด อบจ. ลำพูน จึงดูแล 51 ตำบลในจังหวัดลำพูนทั้งหมด 

งบประมาณ 548, 827,400 บาทของ อบจ. ลำพูนมาจาก งบฯ ที่รัฐจัดสรรให้มากที่สุด 331,247,650 บาท เมื่อดูในส่วนนี้จะพบว่า รายได้หลักมาจากภาษีมูลค่าเพิ่มมากที่สุด โดยการเก็บรายได้จากภาษีมูลค่าเพิ่มนั้นเก็บจาก พ.ร.บ. สองตัวด้วยกัน รวมแล้วรายได้ส่วนนี้เป็นเงิน 191,600,000 บาท รองลงมาก็คือภาษีรถยนต์ 135,047,650 บาท 

รายได้รองลงมาก็คือเงินอุดหนุนจากรัฐ ซึ่งเป็นเงินอุดหนุนทั่วไป 192,446,100 บาท และรายได้ที่มาจากการจัดเก็บเองของ อบจ. จำนวน 25,133,650 บาท ซึ่งรายได้ส่วนนี้เป็นส่วนสำคัญของ อบจ. ที่จะกลายเป็นเงินสะสมในอนาคตให้ อบจ. นำไปใช้เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินต่างๆ เช่น ซื้อวัคซีนโควิด-19 ในช่วงที่ผ่านมา โดย อบจ. ลำพูนมีรายได้จากการจัดเก็บเองจากภาษียาสูบมากที่สุด 10,104,000 บาท รองลงมาก็คือภาษีน้ำมัน 5,000,000 บาท ส่วนค่าปรับการผิดสัญญาแม้จะสูงถึง 1,500,000 บาท แต่ก็มีความไม่แน่นอนในแต่ละปี ส่วนอีกหนึ่งรายได้หลักก็คือ ค่าธรรมเนียมโรงแรม อบจ. ลำพูน มีรายได้ในส่วนนี้เพียง 600,000 บาทเท่านั้น 

ในส่วนของรายจ่ายของ อบจ. ลำพูน หากแยกตามประเภทงบจะพบว่าเป็นรายจ่ายในส่วนของงบบุคลากรมากที่สุด 38.66% แต่หากแยกตามแผนงานของ อบจ. จะพบว่าส่วนรายจ่ายที่มากที่สุดคือการบริหารงานทั่วไป ซึ่งก็คืองบบุคลากรต่างๆ หรือโครงการการฝึกอบรมบุคลากรต่างๆ นั่นเอง รองลงมาก็คือแผนงานอุตสาหกรรมและโยธา ซึ่งเป็นงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างสาธารณูปโภคทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นถนน สะพาน อาคาร คลองส่งน้ำ ฯลฯ ตามมาด้วยแผนงานสาธารณสุข ซึ่งส่วนใหญ่เป็นงบ รพ.สต. จำนวน 69 แห่งที่โอนย้ายมาอยู่ภายใต้ อบจ. และรายจ่ายส่วนต่อมาก็คือแผนงานการศึกษา ซึ่ง อบจ. ลำพูนมีโรงเรียนในสังกัด อบจ. อยู่ 10 โรงเรียนด้วยกัน 

ส่วนแผนงานที่มีงบประมาณที่น้อยที่สุดก็คือ การเกษตร จะพบว่า โครงการที่อยู่ในแผนงานนี้ เช่น โครงการช่วยเหลือเกษตรกรผู้มีรายได้น้อย หรือโครงการอนุรักษ์พื้นฟูธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในจังหวัดลําพูน

นอกจากนี้ หากพิจารณาในส่วนของงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา จากข้อบัญญัติงบประมาณ ปี 2565-2568 ของ อบจ. ลำพูน เพื่อดูว่าแต่ละโครงการการก่อสร้างนั้นเป็นการทำอะไร พื้นที่ไหน จะพบว่า 4 ปีที่ผ่านมา อบจ. ลำพูน ใช้งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค จำนวน 284.53 ล้านบาท ไปกับโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนน 50.69% หรือเป็นงบประมาณ 189,215,600 บาท รองลงมาก็คือโครงการที่เกี่ยวข้องกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง 24.31% เป็นงบประมาณ 90,740,911 บาท ตามมาด้วย การระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม 15.07% 

และจากงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคทั้ง 4 ปีของ อบจ. ลำพูน เมื่อพิจารณาว่าแต่ละโครงการที่เกิดขึ้นนั้น อยู่ในพื้นที่ตำบลใด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมากน้อยแค่ไหนในจังหวัดลำพูนจะพบว่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบล 98.04% เลยทีเดียว

อ่านข้อมูลเรื่องงบประมาณ อบจ. ทั้งหมดได้ที่ https://rocketmedialab.co/pao-2025-collab-3/

The post รู้จัก อบจ. ลำพูน ผ่านข้อมูลงบประมาณ  appeared first on Rocket Media Lab.

• ในการเลือกตั้งนายก อบจ. เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2568 ทั้ง 47 จังหวัด เพื่อไทยชนะการเลือกตั้งนายก อบจ. จำนวน 14 จังหวัด รองลงมาคือภูมิใจไทย 10 จังหวัด พลังประชารัฐ 6 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 3 จังหวัด ประชาชาติ 3 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 3 จังหวัด กล้าธรรม 2 จังหวัด ประชาชน 1 จังหวัด และอิสระ 1 จังหวัด
• หากนำว่าที่นายก อบจ. ทั้ง 47 คน มาจัดกลุ่ม พบว่าเป็นนายก อบจ. เดิม 29 คน นักการเมืองท้องถิ่น 7 คน นักการเมืองระดับชาติ 5 คน หน้าใหม่ 6 คน โดยในจำนวนนี้เป็นเครือญาตินักการเมือง 4 คน
• บทสรุปการเลือกตั้ง นายก อบจ. 76 จังหวัด พบว่าเพื่อไทยชนะการเลือกตั้ง จำนวน 25 จังหวัด รองลงมาคือภูมิใจไทย 21 จังหวัด พลังประชารัฐ 9 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 6 จังหวัด ประชาธิปัตย์ ชนะเลือกตั้ง 3 จังหวัด กล้าธรรม 3 จังหวัด ประชาชาติ 3 จังหวัด ชาติไทยพัฒนา 2 จังหวัด ประชาชน 1 จังหวัด และอิสระ 3 จังหวัด
• นายก อบจ. เดิม สามารถกลับเข้ามาดำรงตำแหน่งได้ถึง 43 คน ในขณะที่ว่าที่นายก อบจ. หน้าใหม่ ทั้ง 7 คน เป็นเครือญาตินักการเมืองถึง 3 คน
• เมื่อเทียบการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 กับการเลือกตั้งนายก อบจ. 2563 พบว่าจาก 76 จังหวัด มี 39 จังหวัดสามารถรักษาพื้นที่ทางการเมืองเดิมไว้ได้ ขณะที่ 37 จังหวัดมีการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ทางการเมืองเดิม 

เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมาเป็นวันเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ครบวาระในการดำรงตำแหน่งทั้ง 47 จังหวัดทั่วประเทศ ในขณะที่อีก 29 จังหวัดที่เหลือได้เลือกตั้งไปแล้วก่อนหน้า เนื่องจากการประกาศลาออกก่อนครบวาระของนายก อบจ. 26 จังหวัด และจากคำวินิจฉัยของศาลและมติ กกต. อีก 3 จังหวัด ทำให้ตอนนี้มีการเลือกตั้งนายก อบจ. ครบแล้วทั้ง 76 จังหวัด Rocket Media Lab ชวนดูผลการเลือกตั้งนายก อบจ. เมื่อวันที่ 1 ก.พ. 2568 ทั้ง 47 จังหวัด สำรวจว่าที่นายก อบจ. ที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง ว่าเป็นใครมาจากไหน และบทสรุปการเลือกตั้งนายก อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด พร้อมเปรียบเทียบผลกับการเลือกตั้งปี 2563

ผลการเลือกตั้งนายก อบจ. ทั้ง 47 จังหวัด

หากพิจารณาจากความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างผู้ได้รับเลือกตั้งนายก อบจ. กับพรรคการเมือง ทั้งจากการที่พรรคประกาศส่งลงเลือกตั้งอย่างเป็นทางการและจากการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ โดยอาศัยการชี้วัดจากความสัมพันธ์ในอดีตจากการนำเสนอข่าวของสื่อมวลชนเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็น การสังกัดพรรคการเมือง, การเคยลงสมัคร ส.ส.ในนามพรรคการเมืองนั้น, มีคู่สมรส บุตร ญาติ อยู่ในพรรคการเมืองนั้น, เป็นผู้ให้การสนับสนุนพรรคการเมืองนั้นๆ ในด้านต่างๆ เช่น การหาเสียงเลือกตั้ง เงินทุน ฯลฯ หรือมีความสัมพันธ์กับนักการเมืองในพรรคนั้นๆ อย่างใกล้ชิด จะพบว่า 

จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 47 จังหวัดอย่างไม่เป็นทางการ  เพื่อไทยชนะการเลือกตั้งนายก อบจ. มากที่สุดถึง 14 จังหวัด รองลงมาคือภูมิใจไทย 10 จังหวัด พลังประชารัฐ 6 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 3 จังหวัดประชาชาติ 3 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 3 จังหวัด กล้าธรรม 2 จังหวัด ประชาชน 1 จังหวัด และอิสระ 3 จังหวัด

หากพิจารณาพรรคที่ได้รับการรับเลือกเป็นนายก อบจ. รายภาคดังนี้

ภาคเหนือ
เพื่อไทย 4 จังหวัด
ประชาชน 1 จังหวัด
ภูมิใจไทย 2 จังหวัด

ภาคกลาง
พลังประชารัฐ 4 จังหวัด
ชาติไทยพัฒนา 2 จังหวัด
เพื่อไทย 2 จังหวัด
ชาติไทยพัฒนา 2 จังหวัด
กล้าธรรม 1 จังหวัด

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เพื่อไทย 5 จังหวัด
ภูมิใจไทย 4 จังหวัด
กล้าธรรม 1 จังหวัด
พลังประชารัฐ 1 จังหวัด

ภาคตะวันออก
เพื่อไทย 3 จังหวัด
อิสระ 3 จังหวัด

ภาคตะวันตก
ประชาธิปัตย์ 1 จังหวัด

ภาคใต้
ประชาธิปัตย์ 2 จังหวัด
รวมไทยสร้างชาติ 3 จังหวัด
ประชาชาติ 3 จังหวัด
ภูมิใจไทย 2 จังหวัด
พลังประชารัฐ 1 จังหวัด

หลังวันเลือกตั้งในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2568 ทางคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จะทำการตรวจสอบและรับรองผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการภายใน 30 วันหลังจากวันเลือกตั้ง หรือภายในวันที่ 3 มีนาคม 2568 และนายก อบจ.จะสามารถเข้ารับตำแหน่งภายใน 30 วันหลังจากประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ หรือภายในวันที่ 2 เมษายน 2568 

ว่าที่นายก อบจ. ทั้ง 47 จังหวัดเป็นใครมาจากไหน

การเลือกตั้งนายก อบจ. ในวันที่ 1 ก.พ. 2568 ทั้งหมด 47 จังหวัด พบว่าผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. เป็นชาย 37 คน หญิง 10 คน หากแยกเป็นรายภาคจะพบว่า

หากนำผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. ทั้ง 47 คน มาจัดกลุ่ม จะพบว่าเป็น

นายก อบจ. เดิม 29 คน
นักการเมืองท้องถิ่น 7 คน
นักการเมืองระดับชาติ 5 คน
หน้าใหม่ 6 คน โดยในจำนวนนี้เป็นเครือญาตินักการเมือง 4 คน

ในการเลือกตั้งทั้ง 47 จังหวัด มีนายก อบจ. คนเดิม กลับมาลงเลือกตั้ง 42 จังหวัด และได้รับเลือกกลับเข้ามาดำรงตำแหน่งนายก อบจ. อีกครั้ง 29 จังหวัด ได้แก่ กระบี่ จันทบุรี ชลบุรี เชียงราย เชียงใหม่ ตรัง ตราด นครปฐม นครราชสีมา นนทบุรี นราธิวาส น่าน บึงกาฬ บุรีรัมย์ ประจวบคีรีขันธ์ ปัตตานี พัทลุง แพร่ ภูเก็ต แม่ฮ่องสอน ยะลา ระยอง ลพบุรี ลำปาง ศรีสะเกษ สตูล สมุทรสาคร สระบุรี และสิงห์บุรี  ในขณะที่นายก อบจ. คนเดิมที่ไม่ได้รับการรับเลือกกลับเข้ามาดำรงตำแหน่ง 13 จังหวัด ได้แก่ นครนายก นครพนม พังงา พิจิตร มหาสารคาม มุกดาหาร ลำพูน สกลนคร สมุทรสงคราม สุพรรณบุรี สุราษฎร์ธานี หนองคาย และหนองบัวลำภู

โดยเมื่อแยกเป็นรายพรรคสามารถแบ่งได้ดังนี้

เพื่อไทย จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 14 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 8 คน รองลงมาคือ นักการเมืองท้องถิ่น 3 คน และหน้าใหม่ 3 คน โดยในจำนวนนี้เป็นเครือญาตินักการเมือง 2 คน

ภูมิใจไทย จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 10 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 8 คน รองลงมาคือ นักการเมืองท้องถิ่น 1 คน และหน้าใหม่โดยเป็นเครือญาตินักการเมือง 1 คน

พลังประชารัฐ จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 6 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 2 คน นักการเมืองท้องถิ่น 2 คน และนักการเมืองระดับชาติ 2 คน

ประชาธิปัตย์ จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 3 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 3 คน

ประชาชาติ จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 3 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 3 คน

รวมไทยสร้างชาติ จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 3 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 2 คน และนักการเมืองระดับชาติ 1 คน

กล้าธรรม จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 2 คน เป็นนักการเมืองท้องถิ่น 1 คน และนักการเมืองระดับชาติ 1 คน

ชาติไทยพัฒนา จากผลการเลือกตั้งพบว่าว่าที่นายก อบจ. 2 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 1 คนและนักการเมืองระดับชาติ 1 คน

ประชาชน จากผลการเลือกตั้งพบว่าว่าที่นายก อบจ. 1 คน เป็นหน้าใหม่โดยเป็นเครือญาตินักการเมือง 1 คน

อิสระ จากผลการเลือกตั้งพบว่า ว่าที่นายก อบจ. 3 คน เป็นนายก อบจ. เดิม 3 คน

โดยเมื่อแยกประเภทของว่าที่นายก อบจ. ทั้ง 47 จังหวัดเป็นรายภาค ได้ดังนี้

ภาคเหนือ เลือกตั้งนายก อบจ.7 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 6 คน
หน้าใหม่โดยเป็นเครือญาตินักการเมือง 1 คน

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เลือกตั้งนายก อบจ. 11 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 4 คน
นักการเมืองท้องถิ่น 2 คน
นักการเมืองระดับชาติ 2 คน
หน้าใหม่ 3 คน โดยในจำนวนนี้เป็นเครือญาตินักการเมือง 2 คน

ภาคกลาง เลือกตั้งนายก อบจ. 11 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 6 คน
นักการเมืองท้องถิ่น 2 คน
นักการเมืองระดับชาติ 2 คน
หน้าใหม่โดยเป็นเครือญาตินักการเมือง 1 คน

ภาคตะวันตก เลือกตั้งนายก อบจ. 1 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 1 คน

ภาคตะวันออก เลือกตั้งนายก อบจ. 6 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 4 คน
นักการเมืองท้องถิ่น 2 คน

ภาคใต้ เลือกตั้งนายก อบจ. 11 จังหวัด
นายก อบจ. คนเดิม 8 คน
นักการเมืองท้องถิ่น 1 คน
นักการเมืองระดับชาติ 1 คน
หน้าใหม่ 1 คน

บทสรุปเลือกตั้ง อบจ. 76 จังหวัด

หากสรุปผลการเลือกตั้งนายก อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด พบว่าเพื่อไทยสามารถเอาชนะการเลือกตั้งนายก อบจ. ได้มากที่สุดถึง 25 จังหวัด รองลงมาคือภูมิใจไทย 21 จังหวัด พลังประชารัฐ 9 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 6 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 3 จังหวัด กล้าธรรม 3 จังหวัด ประชาชาติ 3 จังหวัด ชาติไทยพัฒนา 2 จังหวัด ประชาชน 1 จังหวัด และลงอิสระ 3 จังหวัด

หากพิจารณาพรรคที่ได้รับการรับเลือกเป็นนายก อบจ. เป็นรายภาค ดังนี้

ภาคเหนือ 9 จังหวัด
เพื่อไทย 6 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ น่าน พะเยา แพร่ ลำปาง และอุตรดิตถ์
ภูมิใจไทย 2 จังหวัด ได้แก่ เชียงราย และแม่ฮ่องสอน
ประชาชน 1 จังหวัด ได้แก่ ลำพูน

ภาคกลาง 21 จังหวัด
ภูมิใจไทย 7 จังหวัด ได้แก่ นครสวรรค์ ปทุมธานี พระนครศรีอยุธยา พิจิตร ลพบุรี อ่างทอง และอุทัยธานี
พลังประชารัฐ 6 จังหวัด ได้แก่ กำแพงเพชร นครนายก เพชรบูรณ์ สมุทรปราการ สระบุรี และสิงห์บุรี
เพื่อไทย 4 จังหวัด ได้แก่ นนทบุรี พิษณุโลก สมุทรสาคร และสุโขทัย
ชาติไทยพัฒนา 2 จังหวัด ได้แก่ นครปฐม และสุพรรณบุรี
รวมไทยสร้างชาติ 1 จังหวัด ได้แก่ ชัยนาท
กล้าธรรม 1 จังหวัด ได้แก่ สมุทรสงคราม

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 20 จังหวัด
เพื่อไทย 11 จังหวัด ได้แก่ กาฬสินธุ์ ขอนแก่น นครพนม นครราชสีมา มหาสารคาม ยโสธร ร้อยเอ็ด สกลนคร หนองคาย อุดรธานี และอุบลราชธานี
ภูมิใจไทย 7 จังหวัด ได้แก่ ชัยภูมิ บึงกาฬ บุรีรัมย์ เลย ศรีสะเกษ สุรินทร์ และอำนาจเจริญ
กล้าธรรม 1 จังหวัด ได้แก่ หนองบัวลำภู
พลังประชารัฐ 1 จังหวัด ได้แก่ มุกดาหาร

ภาคตะวันออก 7 จังหวัด
เพื่อไทย 3 จังหวัด ได้แก่ ฉะเชิงเทรา ชลบุรี และปราจีนบุรี
อิสระ 3 จังหวัด ได้แก่ จันทบุรี ตราด และระยอง
พลังประชารัฐ 1 จังหวัด ได้แก่ สระแก้ว

ภาคตะวันตก 5 จังหวัด
รวมไทยสร้างชาติ 1 จังหวัด ได้แก่ เพชรบุรี
ภูมิใจไทย 1 จังหวัด ได้แก่ ตาก
เพื่อไทย 1 จังหวัด ได้แก่ กาญจนบุรี
ประชาธิปัตย์ 1 จังหวัด ได้แก่ ประจวบคีรีขันธ์
กล้าธรรม 1 จังหวัด ได้แก่ ราชบุรี

ภาคใต้ 14 จังหวัด
รวมไทยสร้างชาติ 4 จังหวัด ได้แก่ ชุมพร พัทลุง ภูเก็ต และสุราษฎร์ธานี
ภูมิใจไทย 4 จังหวัด ได้แก่ กระบี่ นครศรีธรรมราช ระนอง และสตูล
ประชาธิปัตย์ 2 จังหวัด ได้แก่ ตรัง และสงขลา
ประชาชาติ 3 จังหวัด ได้แก่ ปัตตานี ยะลา
นราธิวาสพลังประชารัฐ 1 จังหวัด ได้แก่ พังงา

หากพิจารณาผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. จากความสัมพันธ์ทางการเมืองกับพรรคการเมือง ทั้งจากการที่พรรคประกาศส่งลงเลือกตั้งอย่างเป็นทางการและจากการเชื่อมโยงความสัมพันธ์จะพบว่า

เพื่อไทยมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 25 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิมมากที่สุด 13 คน และยังพบว่าใน 25 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 19 คน นอกจากนั้นยังพบว่ามาจากการเปลี่ยนย้ายความสัมพันธ์กับพรรคการเมือง 4 คน จากพลังประชารัฐ และภูมิใจไทย

ภูมิใจไทยมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 21 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิมมากที่สุด 12 คน และยังพบว่าใน 21 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 16 คน นอกจากนั้นยังพบว่ามาจากการเปลี่ยนย้ายความสัมพันธ์กับพรรคการเมือง 6 คน จากเพื่อไทย พลังประชารัฐ และชาติไทยพัฒนา

พลังประชารัฐมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 9 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิมมากที่สุด 4 คน และยังพบว่าใน 9 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 6 คน นอกจากนั้นยังพบว่ามาจากการเปลี่ยนย้ายความสัมพันธ์กับพรรคการเมือง 1 คน จากประชาธิปัตย์

รวมไทยสร้างชาติมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 6 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิมมากที่สุด 4 คน และยังพบว่าใน 6 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 5 คน นอกจากนั้นยังพบว่ามาจากการเปลี่ยนย้ายความสัมพันธ์กับพรรคการเมือง 4 คน จากพลังประชารัฐ ประชาธิปัตย์ และรวมพลังประชาชาติไทย

ประชาธิปัตย์มีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 3 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิมมากที่สุด 2 คน และยังพบว่าใน 3 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 2 คน 

กล้าธรรมมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 3 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิม นักการเมืองท้องถิ่น และนักการเมืองระดับชาติมากที่สุด 1 คน และยังพบว่าใน 3 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 1 คน นอกจากนั้นยังพบว่ามาจากการเปลี่ยนย้ายความสัมพันธ์กับพรรคการเมือง 1 คน จากพลังประชารัฐ

ประชาชาติมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 3 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิม ทั้งสามคน และยังเป็นบ้านใหญ่ด้วย 

ชาติไทยพัฒนามีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 2 คน โดยเป็นนายก อบจ. เดิม และนักการเมืองระดับชาติ 1 คน และยังพบว่าใน 2 คนนี้เป็นบ้านใหญ่ 2 คน 

ประชาชนมีผู้ที่ได้รับเลือกเป็นนายก อบจ. 1 คน โดยเป็นหน้าใหม่ที่เป็นเครือญาตินักการเมือง

จากข้อมูลพบว่า คนที่มีตำแหน่งนายก อบจ. เดิม มีโอกาสสูงที่จะได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายก อบจ.ในการเลือกตั้ง โดยมีถึง 43 คน และในจำนวนนี้มีสถานะความสัมพันธ์กับบ้านใหญ่ถึง 38 คน รองลงมาคือกลุ่มนักการเมืองท้องถิ่น 14 คน ตามด้วยนักการเมืองระดับชาติ 12 คน และหน้าใหม่ 7 คน โดยเป็นเครือญาตินักการเมืองถึง 4 คน

เทียบกับปี 2563 ใครได้-ใครเสียพื้นที่ อบจ. ไหนบ้าง

หากนำข้อมูลผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2563 มาเปรียบเทียบกับผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 (นับรวมอีก 29 จังหวัดที่จัดการเลือกตั้งไปก่อนหน้า) เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่ทางการเมือง พบว่าจาก 76 จังหวัด มี 39 จังหวัดสามารถรักษาพื้นที่ทางการเมืองเดิมไว้ได้ ขณะที่ 37 จังหวัดมีการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ทางการเมืองเดิม หากพิจารณาเป็นรายพรรคสามารถแบ่งได้ดังนี้

เพื่อไทย จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 25 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 13 จังหวัด ชิงพื้นที่คืน 12 จังหวัด แบ่งเป็นการชิงพื้นที่จากพลังประชารัฐ 7 จังหวัด และภูมิใจไทย 5 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 6 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้ ภูมิใจไทย 4 จังหวัด พลังประชารัฐ 1 จังหวัด และประชาชน 1 จังหวัด

ภูมิใจไทย จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 21 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 9 จังหวัด ชิงพื้นที่คืน 12 จังหวัด แบ่งเป็นการชิงพื้นที่จากเพื่อไทย 4 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 2 จังหวัด พลังประชารัฐ 2 จังหวัด ชาติไทยพัฒนา 3 จังหวัด และอิสระ 1 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 7 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้เพื่อไทย 5 จังหวัด พลังประชารัฐ 1 จังหวัด และกล้าธรรม 1 จังหวัด

พลังประชารัฐ จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 9 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 6 จังหวัด ชิงพื้นที่คืน 3 จังหวัด แบ่งเป็นการชิงพื้นที่จากเพื่อไทย 1 จังหวัด ภูมิใจไทย 1 จังหวัด และอิสระ 1 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 12 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้เพื่อไทย 7 จังหวัด ภูมิใจไทย 2 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 2 จังหวัด และกล้าธรรม 1 จังหวัด

รวมไทยสร้างชาติ จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 6 จังหวัด เป็นการชิงพื้นที่ 6 จังหวัด แบ่งเป็นการชิงพื้นที่จากพลังประชารัฐ 2 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 3 จังหวัด และรวมพลังประชาชาติไทย 1

ประชาธิปัตย์ จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 3 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 4 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 5 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้ภูมิใจไทย 2 จังหวัด รวมไทยสร้างชาติ 3 จังหวัด และอิสระ 1 จังหวัด

กล้าธรรม จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 3 จังหวัด เป็นการชิงพื้นที่ 3 จังหวัด แบ่งเป็นการชิงพื้นที่จากพลังประชารัฐ 1 จังหวัด ประชาธิปัตย์ 1 จังหวัด และภูมิไทย 1 จังหวัด

ประชาชาติ จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 3 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 3 จังหวัด 

ชาติไทยพัฒนา จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 2 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 2 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 3 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้ภูมิใจไทย 2 จังหวัด และประชาธิปัตย์ 1 จังหวัด

ประชาชน จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 1 จังหวัด โดยเป็นการชิงพื้นที่จากเพื่อไทย

อิสระ จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. 2568 จำนวน 3 จังหวัด เป็นการรักษาพื้นที่เดิม 2 จังหวัด ชิงพื้นที่คืน 1 จังหวัด จากประชาธิปัตย์ 1 จังหวัด โดยมีการเสียพื้นที่เดิม 2 จังหวัด แบ่งเป็นเสียให้ภูมิใจไทย 1 จังหวัด และพลังประชารัฐ 1 จังหวัด

หน้าเดิมย้ายค่าย หน้าใหม่ค่ายเดิม

จากผลการเลือกตั้งนายก อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด พบว่าในกลุ่มนายก อบจ. เดิมที่ได้รับเลือกให้กลับมาดำรงตำแหน่งทั้งหมด 43 คน แต่กลับมีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ทางการเมืองถึง 17 จังหวัด เนื่องจากมีนายก อบจ. เดิมเปลี่ยนหรือหันไปสนับสนุนพรรคการเมืองใหม่ เช่น นครราชสีมา พื้นที่ทางการเมืองเปลี่ยนจากภูมิใจไทยเป็นเพื่อไทย เนื่องจากตระกูลหวังศุภกิจโกศล หันไปสนับสนุนพรรคเพื่อไทยตั้งแต่การเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร 2566

ในขณะที่มีกลุ่มนายก อบจ. เดิมที่ไม่ได้กลับมาลงเลือกตั้ง 13 คน แต่มี 6 จังหวัดที่สามารถรักษาพื้นที่ทางการเมืองเดิมไว้ได้ เนื่องจากมีการส่งตัวแทนเครือข่ายเดิมลงเลือกตั้งแทน เช่น กรณีสุรพงษ์ ปิยะโชติ นายก อบจ. กาญจนบุรี ประกาศลาออกเพื่อไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ทำให้ทางกลุ่มพลังกาญจน์ที่สนับสนุนสุรพงษ์ ปิยะโชติในการเลือกตั้งครั้งก่อน ได้ส่ง ประวัติ กิจธรรมกูลนิจ ลงเลือกตั้งแทนและได้รับการเลือกตั้งเป็นนายก อบจ. กาญจนบุรี

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มนายก อบจ. เดิม ที่ไม่ได้รับเลือกให้กลับมาดำรงตำแหน่งนายก อบจ. ถึง 19 จังหวัด พบว่ามี 4 จังหวัดที่สามารถรักษาพื้นที่ทางการเมืองเดิมไว้ได้ เนื่องจากกลุ่มการเมืองหันการสนับสนุนผู้สมัครคนอื่นแทนนายก อบจ. เดิม เช่น กรณีการเลือกตั้งนายก อบจ. สกลนคร ชูพงศ์ คำจวง อดีตนายก อบจ. ที่เคยลงสมัครในนามเพื่อไทยเมื่อปี 2563 แพ้เลือกตั้งให้กับ นฤมล สัพโส ผู้สมัครนายก อบจ. ที่ทางเพื่อไทยประกาศส่งลง ทำให้แม้นายก อบจ. เดิมจะไม่ได้รับการรับเลือก แต่พื้นที่ทางการเมืองยังคงเป็นของเพื่อไทย

อ้างอิง

แผนจัดการเลือกตั้ง ส.อบจ. / นายก อบจ. (วันเลือกตั้ง 1 กุมภาพันธ์ 2568) โดยคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) 

ข้อมูลเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของว่าที่นายก อบจ. กับพรรคการเมือง จากฐานข้อมูลการเลือกตั้ง นายก อบจ. 2563 ของ Rocket Media Lab และข้อมูลที่ปรากฏในสื่อ

ดูข้อมูลที่ https://rocketmedialab.co/database-pao-4/ 

The post บทสรุปเลือกตั้ง อบจ. 68 : พรรคไหนได้พื้นที่มากขึ้น-น้อยลงจากปี 63 appeared first on Rocket Media Lab.

ดาวน์โหลดที่นี่

อ่าน ส่องทีมผู้ช่วยหาเสียงนายก อบจ. พรรคเพื่อไทยและพรรคประชาชนลงพื้นที่จังหวัดไหนกันบ้าง

The post พรรคเพื่อไทย-พรรคประชาชน ลงพื้นที่หาเสียงเลือกตั้งนายก อบจ. 1 ก.พ. [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

ในการเลือกตั้งนายก อบจ. ในปี 2563 ซึ่ง พ.ร.บ.การเลือกตั้งสมาชิสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 34 มีกำหนดข้อห้ามให้ข้าราชการการเมือง, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) สมาชิกวุฒิสภา (สว.) ผู้บริหารท้องถิ่น สมาชิกสภาท้องถิ่น และเจ้าหน้าที่รัฐ ไม่สามารถหาเสียงเลือกตั้งช่วยผู้สมัครได้ ทำให้พรรคการเมืองไม่อาจลงมาสนับสนุนการหาเสียงเลือกตั้งของนายก อบจ. ได้อย่างเต็มกำลัง เพราะอาจจะสุ่มเสี่ยงการกระทำที่ผิดกฎหมาย

ขณะที่ปัจจุบัน ข้อห้ามดังกล่าวถูกแก้ไข ทำให้พรรคการเมืองลงมาช่วยหาเสียงได้อย่างเปิดเผยและเต็มกำลัง แต่ถึงอย่างนั้นในการเลือกตั้งนายก อบจ. ในวันที่ 1 ก.พ. 68 ครั้งนี้ก็มีเพียงพรรคเพื่อไทยและพรรคประชาชนที่ประกาศส่งผู้สมัครในนามพรรคอย่างเป็นทางการ

โดยพรรคเพื่อไทยประกาศส่งผู้สมัคร นายก อบจ. อย่างเป็นทางการ 15 จังหวัด คือ เชียงราย เชียงใหม่ นครพนม นครราชสีมา น่าน บึงกาฬ ปราจีนบุรี แพร่  มหาสารคาม มุกดาหาร ลำปาง ลำพูน ศรีสะเกษ สกลนคร และหนองคาย

ส่วนพรรคประชาชน ประกาศส่งผู้สมัคร นายก อบจ. อย่างเป็นทางการ 17 จังหวัด คือ จันทบุรี ชลบุรี เชียงใหม่ ตราด นครนายก นนทบุรี ปราจีนบุรี พังงา ภูเก็ต มุกดาหาร ระยอง ลำพูน สงขลา สมุทรปราการ สมุทรสงคราม สมุทรสาคร และสุราษฎร์ธานี 

ผู้ช่วยหาเสียงของแต่ละพรรคลงพื้นที่จังหวัดไหนบ้าง

จากการรวบรวมข้อมูลที่ปรากฏในสื่อมวลชน พบว่าทั้งพรรคเพื่อไทยและพรรคประชาชนต่างก็ส่งตัวแทนพรรคลงไปช่วยหาเสียงในการเลือกตั้งนายก อบจ. ในหลายพื้นที่ โดยพรรคเพื่อไทยนำโดย ทักษิณ ชินวัตร, แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรี, ณัฐวุฒิ ใสเกื้อ รวมไปถึง สส. ในแต่ละจังหวัดที่พรรคส่งผู้สมัครนายก อบจ. ลงสมัครรับเลือกตั้ง

ในขณะที่พรรคประชาชนนั้น มีตัวแทนพรรคเป็นผู้ช่วยหาเสียงจำนวนมาก ทั้งณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรค, ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ, พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อดีตหัวหน้าพรรค รวมไปถึง พรรณิการ์ วานิช, ศิริกัญญา ตันสกุล, วิโรจน์ ลักขณาอดิศร, พริษฐ์ วัชรสินธุ, ปิยบุตร แสงกนกกุล และ สส. ในแต่ละจังหวัดที่พรรคส่งผู้สมัครนายก อบจ. ลงสมัครรับเลือกตั้ง

หากพิจารณาเฉพาะตัวแทนพรรคในระดับหัวหน้าพรรคและอดีตหัวหน้าพรรค สำหรับการเลือกตั้งนายก อบจ. ในวันที่ 1 ก.พ. 68 นี้ จะพบว่าสำหรับพรรคเพื่อไทย แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ลงไปช่วยหาเสียงเพียง 1 ครั้งที่จังหวัดนครพนม ในขณะที่ตัวหลักคือ ทักษิณ ชินวัตร อดีตหัวหน้าพรรค เดินทางไปช่วยหาเสียง 10 จังหวัดที่พรรคประกาศส่งผู้สมัคร นายก อบจ. ลงสมัครอย่างเป็นทางการ โดยจังหวัดที่ลงไปหาเสียงมากที่สุดคือเชียงใหม่ ถึง 3 ครั้งเลยทีเดียว

ในขณะที่พรรคประชาชนนั้น พบว่า ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรค ไปช่วยหาเสียงใน 12 จังหวัด ในขณะที่ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ไปช่วยหาเสียงใน 15 จังหวัด และพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ 15 จังหวัดเช่นเดียวกัน

ที่มา: รวบรวมจากสื่อมวลชน 

หมายเหตุ : นับเฉพาะ 47 จังหวัด ที่จะมีการเลือกตั้งนายก อบจ. ในวันที่ 1 ก.พ. 2568

ดูข้อมูลที่ https://rocketmedialab.co/database-pao-6/

The post ส่องทีมผู้ช่วยหาเสียงนายก อบจ. พรรคเพื่อไทยและพรรคประชาชนลงพื้นที่จังหวัดไหนกันบ้าง appeared first on Rocket Media Lab.

ที่มา : ข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายองค์การบริหารส่วนจังหวัด 76 จังหวัด ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 – 2568

ดาวน์โหลดที่นี่

อ่าน งบบุคลากรของ อบจ. เพิ่มขึ้นกว่า 9 พันล้าน เพิ่มส่วนไหน เพิ่มไปทำไม

The post งบบุคลากร อบจ. 2568 [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

จากข้อมูลข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั้ง 76 จังหวัดทั่วประเทศ พบว่า งบประมาณรายจ่ายมีการปรับเพิ่มขึ้นทุกปี และในบางจังหวัดมีจำนวนงบประมาณที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

โดยหนึ่งในประเภทงบที่มีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นมากที่สุด คืองบด้านบุคลากร โดยเฉพาะจากปีงบประมาณ 2567 และ 2568 จะพบว่างบด้านบุคลากรมีการเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด โดยจากปี 2567 งบบุคลากรรวมของทั้ง 76 อบจ. อยู่ที่ 17,460,189,428 บาท ในขณะที่ ปี 2568 อยู่ที่ 26,807,626,972 บาท ซึ่งเพิ่มขึ้นสูงกว่า 9,347,437,544 บาท

เมื่อพิจารณาการเพิ่มขึ้นของงบบุคลากรของ อบจ. ในจังหวัดที่มีงบบุคลากรเพิ่มขึ้นมากกว่า 200 ล้านบาท จะพบว่า อบจ. ขอนแก่น เป็น อบจ. ที่มีการเพิ่มงบบุคลากรสูงสุด โดยเพิ่มขึ้นถึง 649,944,400 บาท จากงบบุคลากรในปี 2567 จำนวน 649,514,200 บาท เป็น 1,299,458,600 ในปี 2568 รองลงมาก็คือ อบจ. ร้อยเอ็ด เพิ่มขึ้น 432,503,480 บาท อบจ. ปัตตานี เพิ่มขึ้น 398,023,900 บาท อบจ. นราธิวาส เพิ่มขึ้น 359,649,500 บาท อบจ. มหาสารคาม เพิ่มขึ้น 355,493,000 บาท อบจ. ชลบุรี เพิ่มขึ้น 335,231,510 บาท อบจ. นครราชสีมา เพิ่มขึ้น 317,424,700 บาท อบจ. สุพรรณบุรี เพิ่มขึ้น 307,071,460 บาท สกลนคร เพิ่มขึ้น 305,924,862 บาท อบจ. พิจิตร เพิ่มขึ้น 303,786,400 บาท อบจ. ศรีสะเกษ เพิ่มขึ้น 287,677,660 บาท อบจ. กาญจนบุรี เพิ่มขึ้น 255,427,377 บาท อบจ. สุราษฎร์ธานี เพิ่มขึ้น 216,406,790 บาท

แต่หากพิจารณาว่า อบจ. ใด มีงบด้านบุคลากร ปี 2568 เพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนสูงสุด โดยสูงกว่า 100% เมื่อเปรียบเทียบกับงบบุคลากรในปี 2567 จะพบว่า อบจ. นราธิวาส มีสัดส่วนงบบุคลากรเพิ่มขึ้นมากที่สุด โดยสูงถึง 408.80 % จาก 3,991,600 บาท ในปี 2567 เป็น 357,892,700 บาท ในปี 2568 รองลงมาก็คือ ปัตตานี 279.51% พิจิตร 233.82 % ร้อยเอ็ด 226.85% อำนาจเจริญ 180.37% สุพรรณบุรี 178.35% มุกดาหาร 172.52% น่าน 160.72% กาญจนบุรี 135.48% หนองบัวลำภู 129.77% ยะลา 111.94% พะเยา 110.75 % สกลนคร 110.54% จันทบุรี 102.71 % ราชบุรี 102.40 % เพชรบูรณ์ 101.11 % และขอนแก่น 100.07 %

จากนั้น เมื่อพิจารณาต่อไปว่าในแต่ละ อบจ. แผนงานใดและในส่วนงานใดที่มีงบบุคลากรเพิ่มขึ้นสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับแผนงานอื่นๆ จะพบว่า ในบรรดา อบจ. ที่มีงบด้านบุคลากรจากปี 2567 ถึงปี 2568 เพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนสูงสุด โดยสูงกว่า 100% จำนวน 17 อบจ. นั้น มี 16 อบจ. เพิ่มขึ้นจากแผนงานสาธารณสุข ในส่วนงานที่แตกต่างกันไป ซึ่งก็คือ อบจ. นราธิวาส งบบุคลากรสาธารณสุขเพิ่มขึ้น จากปี 2566 จำนวน 3,991,600 บาท เป็น 357,892,700 บาทหรือคิดเป็นเพิ่มขึ้น 8,866% โดยงานที่เพิ่มขึ้นมากที่สุดคืองานงานบริการสาธารณสุขและงานสาธารณสุขอื่น ซึ่ง อบจ. นราธิวาส มี รพ.สต. 110 แห่ง

รองลงมาก็คือสกลนคร มุกดาหาร น่าน กาญจนบุรี ยะลา ร้อยเอ็ด อำนาจเจริญ ปัตตานี พิจิตร สุพรรณบุรี เพชรบูรณ์ พะเยา หนองบัวลำภู จันทบุรี และราชบุรี โดยงบบุคลากรเพิ่มขึ้นในแผนงานสาธารณสุขทั้งหมด

ในขณะที่มี 1 อบจ. นั่นก็คือ อบจ. ขอนแก่น เพิ่มขึ้นในแผนงานบริหารงานทั่วไป ในส่วนงานบริหารงานคลังมากที่สุด โดยในปี 2567 งบบุคลากรส่วนงานบริหารการคลังอยู่ที่ 147,969,600 บาทในขณะที่ปี 2568 อยู่ที่ 769,732,900 บาทหรือเพิ่มขึ้นสูงถึง 621,763,300 คิดเป็นเพิ่มขึ้น 420% และขอนแก่นเป็นเพียง อบจ. เดียวที่มีการเพิ่มขึ้นของงบบุคลากรในแผนงานบริหารงานทั่วไป ในส่วนงานบริหารงานคลัง ในขณะที่ อบจ. อื่นๆ นั้นงบบุคลากรเพิ่มขึ้นในแผนงานสาธารณสุขทั้งหมด

งบบุคลากรในแผนงานสาธารณสุข เพิ่มขึ้นเพราะการโอนย้าย รพ.สต. มาให้ อบจ. ดูแล 

แนวความคิดการโอนย้ายสถานีอนามัย โรงพยาบาลชุมชนและโรงพยาบาล ทั่วไปให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มาจากแผนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 และแผนปฏิบัติ การกำหนดขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ 2) ด้านการถ่ายโอนภารกิจ ซึ่งกำหนดให้สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขถ่ายโอนภารกิจสถานีอนามัย โรงพยาบาลชุมชนและโรงพยาบาล ทั่วไปให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยสถานีอนามัย โรงพยาบาลชุมชน และโรงพยาบาลทั่วไปตั้งอยู่ เขตพื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใด ต้องถ่ายโอนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ซึ่งหมายถึง องค์การ บริหารส่วนตำบล เทศบาล เมืองพัทยา องค์การบริหารส่วนจังหวัด และกรุงเทพมหานคร 

โดยสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขได้ดำเนินการถ่ายโอนสถานีอนามัย (โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลและสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา นวมินทราชินี) ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 27 แห่งในปีพ.ศ. 2551 จำนวน 19 แห่งในปีพ.ศ. 2555 จำนวน 4 แห่งในปีพ.ศ. 2557 จำนวน 1 แห่ง ในปีพ.ศ. 2559 จำนวน 6 แห่งในปีพ.ศ. 2562 และจำนวน 8 แห่งในปี พ.ศ. 2563 รวมทั้งสิ้น 64 แห่ง จากจำนวนสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา นวมินทราชินีและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) 9,787 แห่งทั่วประเทศ

โดยในส่วนของ อบจ. นั้นพบว่า ได้มีราชกิจจานุเบกษา ออกประกาศคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เรื่อง หลักเกณฑ์และขั้นตอนการถ่ายโอนภารกิจสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา นวมินทราชินี และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัด ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 19 ต.ค. 2564 ที่ผ่านมา และเริ่มมีการถ่ายโอนให้ อบจ. ในปี 2566 มี รพ.สต.ถ่ายโอนจำนวน 3,263 แห่ง 49 อบจ. ซึ่งมี 6 อบจ.ที่มีการรับถ่ายโอน 100% ได้แก่ จังหวัดมุกดาหาร, จังหวัดหนองบัวลำภู, จังหวัดร้อยเอ็ด, จังหวัดขอนแก่น, จังหวัดปราจีนบุรี และ จังหวัดสุพรรณบุรี ส่วนอบจ.ที่ไม่รับถ่ายโอนรวม 27 อบจ. ต่อมาในปี 2567 มี รพ.สต.ถ่ายโอนจำนวน 931 แห่ง มีการรับถ่ายโอนเพียง 62 อบจ. ไม่รับถ่ายโอน 14 อบจ.

โดยในการถ่ายโอน รพ.สต. ให้ อบจ. นั้นมีการถ่ายโอนบุคลากรด้วย โดยในปี 2566 พบว่ากลุ่มพนักงานกระทรวงสาธารณสุขและลูกจ้างทั่วไป จำนวน 4,982 คน  และกลุ่มข้าราชการ/ลูกจ้างประจำ/พนักงานราชการ มีจำนวน 4,982 คน รวมบุคลากรที่ประสงค์ถ่ายโอนไป อบจ. คือ 16,735 คน ในปี 2567 กลุ่มพนักงานกระทรวงสาธารณสุขและลูกจ้างทั่วไป จำนวน 2,632 คน  และกลุ่มข้าราชการ/ลูกจ้างประจำ/พนักงานราชการ มีจำนวน 3,656 คน รวมบุคลากรที่ประสงค์จะถ่ายโอนไป อบจ. คือ 6,288 คน 

ดังนั้นในช่วงปี 2566 – 2567 จะพบว่ามีบุคลากรจากกระทรวงสาธารณสุขถ่ายโอนไปอยู่ภายใต้การทำงานของ อบจ. กว่า 23,023 คน 

จากข้อมูลดังกล่าว จึงทำให้เห็นความสอดคล้องกับตัวเลขงบบุคลากร ในแผนงานสาธารณสุข ของ อบจ. ที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก มาจากภาระกิจการโอนย้าย รพ.สต. มาให้ อบจ. นั่นเอง ซึ่งนอกจากจะมีการโอนย้ายบุคลากรตามมาแล้ว ยังมีการปรับอัตรากำลังบุคลากรด้านสาธารณสุขให้เพียงพอต่อความต้องการของประชาชนในพื้นที่ต่างๆ อีกด้วย  จึงทำให้ต้องมีการเพิ่มงบประมาณในส่วนของบุคลากรในแผนงานสาธารณสุข ของ อบจ. เพิ่มมากขึ้นไปอีก

อบจ. ขอนแก่น อบจ. หนึ่งเดียวที่เพิ่มงบบุคลากรในส่วนงานบริหารการคลัง กว่า 600 ล้านบาท ว่าแต่งานบริหารการคลังทำอะไร

ในบรรดา 17 อบจ. ที่มีการเพิ่มงบบุคลากรมากกว่า 100% มี 1 อบจ. ที่เพิ่มงบบุคลากรในแผนงานที่แตกต่างจาก อบจ. อื่นๆ นั่นก็คือ อบจ. ขอนแก่น โดยในปี 2567 มีงบบุคลากร 649,514,200 บาท เพิ่มขึ้นเป็น 1,299,458,600 บาท ในปี 2568 โดยงบบุคลากรที่เพิ่มขึ้นมากที่สุดอยู่ในแผนงานบริหารทั่วไป ส่วนงานบริหารการคลัง ซึ่งเพิ่มจากในปี 2567 จากงบ 147,969,600 บาท เป็น 769,732,900 บาท ในปี 2568 หรือเพิ่มขึ้นสูงถึง 621,763,300 คิดเป็นเพิ่มขึ้น 420%

สำหรับบุคลากรในด้านการคลังขององค์การบริหารส่วนจังหวัดนั้น จะสังกัดในกองคลัง โดยจะถูกระบุในแผนงานงานบริหารงานทั่วไปหมวดงานบริหารงานคลัง โดยมีตำแหน่งที่เกี่ยวข้องเบื้องต้นดังนี้ อาทิ นักบริหารงานการคลัง นักวิชาการเงินและบัญชี นักวิชาการจัดเก็บรายได้ เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี  เจ้าพนักงานธุรการ  ผู้ช่วยเจ้าพนักงานธุรการ(พนักงานจ้าง) ทั้งนี้แต่ละ อบจ. ไม่ได้มีการบุคลากรในส่วนนี้เหมือนกันทุก อบจ. แต่จะมีความใกล้เคียงกัน 

โดยในหลักการแล้ว งานดังกล่าวมีหน้าที่ความรับผิดชอบเกี่ยวกับ งานการจ่ายเงิน การรับเงิน การจัดเก็บภาษี ค่าธรรมเนียม และการพัฒนารายได้ งานสรุปผล สถิติการจัดเก็บภาษี ค่าธรรมเนียม งานนำส่งเงินการเก็บรักษาเงินและเอกสารทางการเงิน งานการตรวจสอบใบสำคัญ ฎีกาทุกประเภท งานการจัดทำบัญชี งานตรวจสอบบัญชีทุกประเภท งานเกี่ยวกับเงินเดือน ค่าจ้าง ค่าตอบแทน เงินบำเหน็จบำนาญ และเงินอื่นๆ งานจัดทำหรือช่วยจัดทำงบประมาณและเงินนอกงบประมาณ งานเกี่ยวกับสถานะการเงินการคลัง งานการจัดสรรเงินต่างๆ งานทะเบียนคุมเงินรายได้และรายจ่ายต่างๆ งานควบคุมการเบิกจ่ายเงิน งานทำงบทดลองประจำเดือนและประจำปี งานบริการข้อมูล สถิติ ช่วยเหลือให้คำแนะนำทางวิชาการด้านการเงิน การคลัง การบัญชี โดยในเอกสารมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง ข้าราชการส่วนท้องถิ่น และ ประกาศ อบจ. ขอนแก่น เรื่อง รับสมัครสรรหาและเลือกสรรบุคลากรเป็นพนักงานจ้างตามภารกิจ สังกัด อบจ.ขอนแก่น ระบุหน้าที่ของแต่ละตำแหน่ง ดังนี้ 

นักบริหารงานการคลัง : ปฏิบัติงานในตำแหน่งหัวหน้าหน่วยงานระดับสำนัก ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดใหญ่ ที่มีลักษณะงานเกี่ยวกับการวางแผน บริหารจัดการจัดระบบงานอำนวยการ สั่งราชการ มอบหมาย ควบคุม กำกับ แนะนำ ตรวจสอบ โดยรวมถึงวางแผนงาน/โครงการ หรือแผนการปฏิบัติงาน รวมทั้งเป้าหมายและผลสัมฤทธิ์ ของหน่วยงานเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน วางแผนในการจัดทำแผนที่ภาษี จัดหาพัสดุ การเบิกจ่ายเงินประจำไตรมาส เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดเก็บรายได้ ให้มีพัสดุเพียงพอต่อการใช้งาน และการจ่ายเงินเป็นไปตามงบประมาณ รายจ่ายประจำปี จัดระบบงานและอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานให้สอดคล้องกับภารกิจ ติดตามและประเมินผลงานของเจ้าหน้าที่ในบังคับบัญชา

นักวิชาการเงินและบัญชี : มีลักษณะงานที่ปฏิบัติเกี่ยวกับการเงิน การงบประมาณ การบัญชีทั่วไปของส่วนราชการ การศึกษา วิเคราะห์ ติดตามประเมินผล การใช้จ่ายเงิน การวิเคราะห์ฐานะ ทางการเงินและบัญชี การวิเคราะห์งบประมาณ การพัฒนาระบบงานคลัง ตรวจสอบความถูกต้องของการลงบัญชีประเภทต่าง ๆ ทั้งนี้ ยังมีการจัดทำบัญชี รวบรวมข้อมูล และรายงานการเงินของส่วนราชการ จัดทำและจัดสรรงบประมาณแก่หน่วยงาน ศึกษาวิเคราะห์ผลการใชจ่ายเงินงบประมาณ ดูแลการรับและจายเงิน สถานะทางการเงิน ถ่ายทอดความรู้ด้านการเงินและบัญชี แก่เจ้าหน้าที่ระดับรองลงมา

นักวิชาการจัดเก็บรายได้ : ทำหน้าที่เกี่ยวกับการศึกษา วิเคราะห์ วิจัย และเสนอแนะทางการปรับปรุง การจัดเก็บภาษีต่าง ๆ วิธีการ จัดเก็บภาษีอากร ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ และรายได้อื่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การตรวจรับแบบแสดง รายการคำร้องหรือคำขอของผู้เสียภาษีและค่าธรรมเนียม ปรับปรุงแบบแสดงรายการ คำร้อง คำขอของผู้เสียภาษีให้เหมาะสม รับชำระเงิน เขียนใบเสร็จรับเงินและลงบัญชี จัดทำทะเบียนและรายการต่าง ๆ เก็บรักษาหลักฐานการเสียภาษี ค่าธรรมเนียมและรายได้อื่น ๆ ออกหมายเรียกและหนังสือเชิญพบ ตรวจสอบ และประเมินภาษีการเก็บรักษา และนำส่งเงินเป็นต้น

เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี : มีหน้าที่เกี่ยวกับงานที่ค่อนข้างยากเกี่ยวกับการเงิน การงบประมาณและการบัญชีทั่วไปของส่วนราชการ เช่น การตรวจสอบ หลักฐาน ใบสำคัญคู่จ่ายเงิน ลงบัญชี ทำรายงาน การบัญชี รวบรวมรายละเอียดข้อมูลเกี่ยวกับการขอจัดตั้งงบประมาณ รายรับ-รายจ่ายประจำปี ทำหนังสือชี้แจง โต้ตอบ ด้านงบประมาณ พิจารณาจัดสรร งบประมาณรายจ่าย และ ปฏิบัติหน้าที่อื่นที่เกี่ยวข้อง  ประสานงานในระดับกลุ่ม รวมถึงให้คำแนะนำ ตอบปัญหา ชี้แจงเกี่ยวกับงานการเงินและบัญชี แก่เจ้าหน้าที่แก่ข้าราชการและประชาชนทั่วไป (ทำหน้าที่ในงานบริการประชาชนโดยตรง) โดยการให้คำแนะนำ ตอบปัญหา ชี้แจงเกี่ยวกับงานการเงินและบัญชี แก่เจ้าหน้าที่ระดับรองลงมา หน่วยงานราชการ เอกชน และประชาชนทั่วไป

เจ้าพนักงานธุรการ : ทำหน้าที่เกี่ยวกับงานธุรการและงานสารบรรณ การร่าง โต้ตอบ บันทึก ย่อเรื่อง ตรวจทานหนังสือ การดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารสิทธิ์ในทรัพย์สินของทางราชการ การดำเนินการเกี่ยวกับพัสดุ ครุภัณฑ์ การตรวจสอบหรือเปลี่ยนแปลงรายการและเก็บรักษาเอกสารสำคัญของทางราชการ การดำเนินการเกี่ยวกับงานบริหารบุคคล การรวบรวมข้อมูลหรือ จัดเตรียมเอกสาร การเตรียมการประชุมและจดบันทึกรายงานการประชุม ผลิตเอกสารต่างๆ รวมถึงให้คำปรึกษาและแนะนำในเบื้องต้นแก่บุคลากร ประชาชน ผู้ที่มาติดต่อ และ หน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง ติดต่อประสานงาน ให้บริการข้อมูลแก่ผู้มาติดต่อราชการ (ทำหน้าที่ในงานบริการประชาชนโดยตรง)

ผู้ช่วยนักวิชาการเงินและบัญชี (พนักงานจ้าง) : ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยปฏิบัติงานด้านการจัดทำบัญชี เอกสารรายงานความเคลื่อนไหวทางการเงินทั้งเงินในและเงินนอกงบประมาณ เงินทุนหมุนเวียน เพื่อแสดงสถานะทางการเงิน รวบรวมข้อมูลและรายงานการเงินของหน่วยงาน ดูแลการรับและการจ่ายเงิน ตรวจสอบเอกสารสำคัญการรับจ่ายเงิน งานวิชาการเงิน การคลัง พัสดุการบริหารการเงิน การจัดเก็บรายได้ การบริหารหนี้ และการงบประมาณที่ไม่ยากภายใต้การกำกับ แนะนำ ตรวจสอบ ให้คำแนะนำปรึกษาในเบื้องต้น แก่หน่วยงานราชการ หรือประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และงบประมาณ สำรวจและจัดเก็บข้อมูล ปรับปรุง หรือจัดทำฐานข้อมูล หรือระบบสารสนเทศ เกี่ยวกับการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และการงบประมาณ เพื่อการ ประมวล วิเคราะห์ และการนำเสนอนโยบาย ยุทธศาสตร์ มาตรการ แผนงาน/โครงการ หลักเกณฑ์ วิธีการเกี่ยวกับงานการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และการงบประมาณ (ทำหน้าที่ในงานบริการประชาชนโดยตรง) 

ผู้ช่วยนักวิชาการคลัง (พนักงานจ้าง) : ปฏิบัติงานที่ต้องใช้ความรู้ ความสามารถทางวิชาการในการทำงานปฏิบัติงานเกี่ยวกับ งานวิชาการเงิน การคลัง พัสดุการบริหารการเงิน การจัดเก็บรายได้ การบริหารหนี้ และการงบประมาณ ที่ไม่ยากภายใต้การกำกับ แนะนำ ตรวจสอบ ให้คำแนะนำปรึกษาในเบื้องต้น แก่หน่วยงานราชการ หรือประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และการงบประมาณ สำรวจและจัดเก็บข้อมูล ปรับปรุง หรือจัดทำฐานข้อมูล หรือระบบสารสนเทศ เกี่ยวกับการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และการงบประมาณ เพื่อการประมวล วิเคราะห์ และการนำเสนอนโยบาย ยุทธศาสตร์ มาตรการ แผนงาน/โครงการ หลักเกณฑ์ วิธีการเกี่ยวกับงานการเงิน การคลัง การพัสดุ การบริหารเงินตรา การบริหารหนี้สาธารณะ และการงบประมาณ  (ทำหน้าที่ในงานบริการประชาชนโดยตรง)

ผู้ช่วยเจ้าพนักงานธุรการ (พนักงานจ้าง) : ปฏิบัติงานด้านงานธุรการและงานสารบรรณ ซึ่งมีลักษณะที่ปฏิบัติเกี่ยวกับการร่าง โต้ตอบ บันทึก ย่อเรื่อง ตรวจทานหนังสือ การดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารสิทธิ์ในทรัพย์สินของทางราชการ การดำเนินการเกี่ยวกับพัสดุ ครุภัณฑ์ การตรวจสอบหรือเปลี่ยนแปลง รายการและเก็บรักษาเอกสารสำคัญของทางราชการ การดำเนินการเกี่ยวกับงานบริหารบุคคล การรวบรวมข้อมูลหรือจัดเตรียมเอกสาร การเตรียมการประชุม และการจดบันทึกรายงานการประชุม  ผลิตเอกสารต่างๆ รวมถึงให้คำปรึกษาและแนะนำในเบื้องต้นแก่บุคลากร ประชาชน ผู้ที่มาติดต่อ และ หน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง ติดต่อประสานงาน ให้บริการข้อมูลแก่ผู้มาติดต่อราชการ (ทำหน้าที่ในงานบริการประชาชนโดยตรง)

ผู้ช่วยนักวิชาการคอมพิวเตอร์ (พนักงานจ้าง) : ทำหน้าที่ติดตั้งหรือบำรุงรักษาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อให้สามารถใช้งานได้อย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ วิเคราะห์ ออกแบบ พัฒนาและบริหารจัดการ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ หรือการประมวลผลข้อมูลในระบบงานต่างๆ ภายในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ช่วยจัดทำคู่มือระบบและคู่มือผู้ใช้ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้ ดำเนินการฝึกอบรมหรือถ่ายทอดความรู้ สนับสนุนการใช้ระบบงานที่พัฒนาแก่

เจ้าหน้าที่ผู้ใช้งาน ให้คำปรึกษาแนะนำแก่ผู้ใช้เมื่อมีปัญหาหรือข้อสงสัยในการใช้งานเครื่องคอมพิวเตอร์

พนักงานขับรถยนต์  (พนักงานจ้าง) : ทำหน้าที่ขับรถยนต์ บำรุงรักษา ทำความสะอาดรถยนต์ และแก้ไขข้อขัดข้องต่าง ๆ ในการใช้รถยนต์ 

ซึ่ง อบจ. ขอนแก่นมีตำแหน่งที่บรรจุในกองคลัง ดังนี้

1. ผู้อำนวยการกองคลัง
2. ฝ่ายเร่งรัดและจัดเก็บรายได้ ซึ่งประกอบไปด้วย นักบริหารการคลังระดับต้น นักวิชาการเงินและบัญชีชำนาญการ นักวิชาการการเงินและบัญชีปฏิบัติการ เจ้าพนักงานธุรการปฏิบัติงาน ผู้ช่วยนักวิชาการคลัง (2) ผู้ช่วยนักวิชาการการเงินและบัญชี พนักงานขับรถ (2) พนักงานจ้างเหมาบริการ (4)
3. ฝ่ายบริหารการคลัง ซึ่งประกอบไปด้วย นักบริหารการคลังระดับต้น นักวิชาการเงินและบัญชีชำนาญการ (2) เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีชำนาญงาน (2)  เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีปฏิบัติงาน (2) ผู้ช่วยนักวิชาการคอมพิวเตอร์ ผู้ช่วยวิชาการคลัง ผู้ช่วยเจ้าพนักงานธุรการ (2) พนักงานจ้างเหมาบริการ
4. ฝ่ายการเงินและบัญชี ซึ่งประกอบไปด้วย นักบริหารการคลังระดับต้น  นักวิชาการเงินและบัญชีชำนาญการ (2) นักวิชาการคลังชำนาญการ นักวิชาการเงินและบัญชีปฏิบัติการ (2) เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีปฏิบัติงาน (4) เจ้าพนักงานธุรการชำนาญงาน (2) เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีปฏิบัติงาน ผู้ช่วยนักวิชาการเงินและบัญชี (3) พนักงานจ้างเหมาบริการ
5. ฝ่ายระเบียบการคลัง ซึ่งประกอบไปด้วย นักบริหารการคลังระดับต้น นักวิชาการเงินและบัญชีชำนาญการ นักวิชาการเงินและบัญชีปฏิบัติการ (2) เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีปฏิบัติงาน ผู้ช่วยนักวิชาการเงินและบัญชี พนักงานจ้างเหมาบริการ

นอกจากนี้จากข้อมูลแผนพัฒนาบุคลากร 3 ปี ประจำปีงบประมาณ 2567 – 2569 องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ก็จะพบว่ากรอบอัตรากำลังของบุคลากรกองคลังก็จะอยู่ที่ 54 คน ซึ่งก็ตรงกับข้อมูลเจ้าหน้าที่ในส่วนของงานกองคลังในเว็บไซต์ อบจ. ขอนแก่น โดยมีการวางกรอบอัตราตำแหน่งที่ขาดว่าจะต้องใช้ในช่วงระยะเวลา 3 ปีข้างหน้า ไว้ที่ 58 คน 

อ้างอิง

• ข้อบัญญัติงบประมาณ ปี 2567-2568 ของ อบจ. 76 จังหวัด 
• แผนพัฒนาบุคลากร 3 ปี ประจำปีงบประมาณ 2567 – 2569 องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น
• แนวทางการดําเนินการถ่ายโอนภารกิจสถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ ๖๐ พรรษา นวมินทราชินีและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตําบลให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัด โดยสํานักงานคณะกรรมการการกระจายอํานาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี
• มาตรฐานกำหนดตำแหน่ง องค์การบริหารส่วนจังหวัด
• ประกาศองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่นเรื่อง รับสมัครสรรหาและเลือกสรรบุคลากรเป็นพนักงานจ้างตามภารกิจ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น

ดูข้อมูลที่ งบบุคลากร อบจ. 2568 [ข้อมูลดิบ]

The post งบบุคลากรของ อบจ. เพิ่มขึ้นกว่า 9 พันล้าน เพิ่มส่วนไหน เพิ่มไปทำไม appeared first on Rocket Media Lab.

#ช็อตเด็ดอบจ ร่วมกันถ่ายป้ายหาเสียงผู้สมัครนายก อบจ. เพื่อสำรวจนโยบายและเก็บเป็นฐานข้อมูล

วันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2568 จะมีการเลือกตั้ง อบจ. ซึ่งในครั้งนี้มีเพียง 47 จังหวัดที่จะมีการเลือกตั้ง นายก อบจ. ขอเชิญชวนทุกคนถ่ายรูป “ป้ายหาเสียง” ของผู้สมัครนายก อบจ. ทั้ง 47 จังหวัด 192 คนที่พบเห็น เพื่อบันทึกว่า นักการเมืองท้องถิ่นในแต่ละพื้นที่เน้นพูดถึงนโยบายเรื่องอะไรบ้าง ไม่ว่าจะเป็นนโยบายที่โดดเด่น แนวคิดการพัฒนาท้องถิ่น รวมไปถึงจุดยืนทางการเมือง

ถ่ายภาพแล้ว อัปโหลดภาพ และกรอกข้อมูลเข้ามาได้ที่ >> https://thai.vote
(ล็อกอินอีเมลของ google แล้วใช้งาน google form ได้ทันที)
มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการบันทึกประวัติศาสตร์​การเลือกตั้งท้องถิ่นในปี 2568 นี้ ข้อมูลทั้งหมดที่ได้ จะเป็นส่วนหนึ่งของภาพประวัติศาสตร์การเมืองไทย และนำข้อมูลที่ได้ มาทำงานวิจัยและเผยแพร่ข้อมูลที่น่าสนใจผ่านสื่อต่างๆ

The post ชวนเก็บภาพป้ายหาเสียงผู้สมัครนายก อบจ. 68 appeared first on Rocket Media Lab.

• ในงบประมาณรายจ่ายของ อบจ. จะพบว่างบในหมวดของอุตสาหกรรมและโยธาสูงที่สุด คิดเป็น 32.53% ใช้ไปกับการก่อสร้าง ซ่อมแซมปรับปรุง ขยายต่อเติม ฯลฯ โครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นถนน สะพาน อาคาร เสาไฟฟ้า ประปา ท่อระบายน้ำ ฯลฯ
• จากข้อบัญญัติงบประมาณ ปี 2565-2568 ของ อบจ. 76 จังหวัดทั่วประเทศพบงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท จำนวน 24,084 โครงการ โดยจังหวัดที่มีงบส่วนนี้มากที่สุดคือชลบุรี 7,243,087,590 บาท หรือคิดเป็น 13.01%
• จากงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท ทั้ง 4 ปี พบว่าโครงการที่ใช้งบประมาณมากที่สุดคือ คือโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนน 39,600,591,263 บาท หรือคิดเป็น 71.11%
• จากงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคทั้ง 4 ปีของ อบจ. 76 จังหวัด จำนวน 24,084 โครงการ พบว่าครอบคลุมพื้นที่ตำบล 86.51% ของ อบจ. ทั่วประเทศ โดยมี 9 จังหวัดที่ครอบคลุม 100% คือกำแพงเพชร ขอนแก่น ตราด ประจวบคีรีขันธ์ พะเยา ยโสธร หนองบัวลำภู อำนาจเจริญ และอุดรธานี และจังหวัดที่ครอบคลุมพื้นที่น้อยที่สุดคือสมุทรปราการ เพียง 16%

อำนาจหน้าที่ของ อบจ. ก็คือการจัดการบริการสาธารณะภายในจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความปลอดภัย การศึกษา สาธารณสุข ไปจนถึงการสังคมสงเคราะห์และการเกษตร หากพิจารณาการใช้งบประมาณแยกตามหมวดการใช้งบของ อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด ในงบประมาณปี 2567 จะพบว่า 

1. อุตสาหกรรมและโยธา 22,846,269,817 บาท หรือคิดเป็น 32.53%
2. การศึกษา 13,555,527,818 บาท หรือคิดเป็น 19.3% 
3. บริหารงานทั่วไป 10,676,796,337 บาท หรือคิดเป็น 15.2%
4. สาธารณสุข 7,244,285,408 บาท หรือคิดเป็น 10.31%
5. งบกลาง 7,244,285,408 หรือคิดเป็น 8.67%
6. ศาสนา วัฒนธรรม และนันทนาการ 3,964,899,609 บาท หรือคิดเป็น 5.65%
7. เคหะและชุมชน 1,597,771,973 บาท หรือคิดเป็น 2.27%
8. การเกษตร 1,268,691,240 บาท หรือคิดเป็น 1.81%
9. รักษาความสงบภายใน 1,190,384,605 บาท หรือคิดเป็น 1.65%
10. สร้างความเข้มแข็งของชุมชน 1,006,573,465 บาท หรือคิดเป็น 1.43%
11. สังคมสงเคราะห์ 620,976,934 บาท หรือคิดเป็น 0.88%
12. การพาณิชย์ 167,854,745 บาท หรือคิดเป็น 0.24%

โดยหนึ่งในหน้าที่ของ อบจ. ก็คือการสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่เป็นบริการสาธารณะต่างๆ ผ่านการใช้งบประมาณการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ซึ่งจากข้อมูลจะเห็นได้ว่าการใช้งบประมาณของ อบจ. ในหมวดของอุตสาหกรรมและโยธา เป็นหมวดที่ใช้งบประมาณสูงที่สุด ซึ่งก็คือการก่อสร้าง ซ่อมแซมปรับปรุง ขยายต่อเติม ฯลฯ โครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นถนน สะพาน อาคาร เสาไฟฟ้า ประปา ท่อระบายน้ำ ฯลฯ นัยหนึ่งการที่งบประมาณในหมวดนี้มีสูงที่สุดอาจเป็นเพราะการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธาเป็นส่วนที่ต้องใช้เงินอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็เป็นเพราะงบประมาณในส่วนงานก่อสร้างจากหมวดอื่นๆ ทั้งหมวดการศึกษา สาธารณสุข แม้แต่การรักษาความสงบภายใน หากเป็นงานก่อสร้าง งบประมาณในส่วนนั้นก็จะมาอยู่ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ดังนั้นจึงอาจอนุมานได้ว่างบการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธาของ อบจ. จะเป็นตัวบอกได้ว่า อบจ. ใช้งบประมาณไปทำอะไรบ้าง ในส่วนที่เป็นโครงสร้างพื้นฐานของบริการสาธารณะที่ อบจ. รับผิดชอบ

อบจ. ไหนมีงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธามากที่สุด น้อยที่สุด 

จากการรวบรวมข้อมูลของ Rocket Media Lab จากข้อบัญญัติงบประมาณ ปี 2565-2568 ของ อบจ. 76 จังหวัดทั่วประเทศ (ยกเว้นข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2568 ของ อบจ. สุพรรณบุรี และมุกดาหาร ซึ่งยังไม่ผ่านการพิจารณา) ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ อบจ. ที่มาจากการเลือกตั้งในปี 2563 เป็นผู้ร่างและใช้งบประมาณในวาระการทำงาน 4 ปีตามกฎหมาย พบว่า จากงบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท จำนวน 24,084 โครงการ 10 จังหวัดที่มีงบมากและน้อยที่สุดคือ 

มากที่สุด

1. ชลบุรี 7,243,087,590 บาท หรือคิดเป็น 13.01% 
2. สมุทรปราการ 2,397,464,800 บาท หรือคิดเป็น 4.31%
3. ขอนแก่น 2,381,336,000 บาท หรือคิดเป็น 4.28%
4. นครปฐม 2,025,503,331 บาท หรือคิดเป็น 3.64%
5. ระยอง 2,010,126,700 บาท หรือคิดเป็น 3.61%
6. นครศรีธรรมราช 1,986,578,000 บาท หรือคิดเป็น 3.57%
7. สุราษฎร์ธานี 1,615,207,000 บาท หรือคิดเป็น 2.90%
8. นครราชสีมา 1,563,977,000 บาท หรือคิดเป็น 2.81%
9. สระบุรี 1,562,019,200 บาท หรือคิดเป็น 2.81%
10. พระนครศรีอยุธยา 1,543,784,800 บาท หรือคิดเป็น 2.77%

น้อยที่สุด

1. *จันทบุรี 49,217,000 บาท หรือคิดเป็น 0.09%
2. แม่ฮ่องสอน 84,036,500 บาท หรือคิดเป็น 0.15%
3. หนองบัวลำภู 129,236,312 บาท หรือคิดเป็น 0.23%
4. อุตรดิตถ์ 131,639,400 บาท หรือคิดเป็น 0.24%
5. เลย 132,924,954 บาท หรือคิดเป็น 0.24%
6. สมุทรสงคราม 146,657,780 บาท หรือคิดเป็น 0.26%
7. สิงห์บุรี 147,619,400 บาท หรือคิดเป็น 0.27%
8. น่าน 153,434,400 บาท หรือคิดเป็น 0.28%
9. นครนายก 158,009,800 บาท หรือคิดเป็น 0.28%
10. แพร่ 160,625,360 บาท หรือคิดเป็น 0.29%

*ในกรณีของ อบจ. จันทบุรี ที่มีงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา น้อยที่สุดในประเทศนั้น เนื่องจากว่าอบจ. จันทบุรี มีการบรรจุงบปรมาณโครงการการก่อสร้างที่แตกต่างจากจังหวัดอื่น โดย อบจ. จันทบุรีบรรจุงบประมาณโครงการก่อสร้างไว้ใน 2 ลักษณะคือการจัดซื้อวัสดุสำหรับก่อสร้างในหัวข้อค่าวัสดุ และค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหัวข้อค่าที่ดินและสิ่งก่อสร้าง ในขณะที่ข้อบัญญัติงบประมาณของจังหวัดอื่น งบประมาณโครงการก่อสร้างทั้งหมดจะอยู่ในค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหัวข้อค่าที่ดินและสิ่งก่อสร้างเพียงที่เดียว โดยในการทำข้อมูลชุดนี้ของ Rocket Media Lab พิจารณาเฉพาะงบประมาณในโครงการค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหัวข้อค่าที่ดินและสิ่งก่อสร้างเท่านั้น จึงอาจทำให้จำนวนโครงการและงบประมาณรวมของ อบจ. จันทบุรี น้อยกว่าความเป็นจริง 

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า อบจ. ที่มีงบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคมากที่สุดส่วนใหญ่เป็น อบจ.ในจังหวัดขนาดใหญ่ในแต่ละภาค และในเขตปริมณฑล แต่ก็มีจังหวัดเล็กๆ ที่อยู่ใน 10 อันดับแรกที่มีงบโยธามากที่สุดคือพระนครศรีอยุธยา และสระบุรี

หากพิจารณาเป็นรายภาค จะเห็นว่า อบจ. จังหวัดในภาคกลางมีงบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภครวมกัน 4 ปีมากที่สุด 16,215,780,812 บาท คิดเป็น 29.12% ของงบประมาณโยธาทั้งหมด ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าภาคกลางมีจำนวนจังหวัดมากที่สุด รองลงมาก็คือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 12,044,780,414 บาท คิดเป็น 21.63% ตามมาด้วยภาคตะวันออก 11,684,928,270 บาท คิดเป็น 20.98% จะเห็นได้ว่าภาคตะวันออกแม้จะมีเพียงแค่ 7 จังหวัด แต่มีงบประมาณสูงเป็นอันดับสามเลยทีเดียว ตามมาด้วยภาคใต้ 9,003,857,390 บาท คิดเป็น 16,17% ภาคตะวันตก 3,569,334,552 บาท คิดเป็น 6.41% และภาคเหนือน้อยที่สุด 3,167,676,739 บาท คิดเป็น 5.69% 

งบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคของ อบจ. นำไปใช้ทำอะไรมากที่สุด 

เมื่อนำงบในส่วนค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค หมวดอุตสาหกรรมและโยธาของ อบจ. จาก 76 จังหวัด ทั้ง 4 ปี มาจัดประเภทตามโครงการที่ปรากฏในข้อบัญญัติงบประมาณ สามารถแบ่งได้เป็น 10 ประเภท คือ

1. ถนน หมายถึง ถนน ถนน คสล. ถนนลูกรัง ถนนคอนกรีต ถนนหินคลุก ถนนประเภทต่างๆ การบุกเบิกสร้างถนน
2. การจราจร หมายถึง งานจราจรที่เกี่ยวกับการอำนวยความปลอดภัย รวมถึงที่กั้นเพื่ออำนวยความปลอดภัย งานปรับปรุงบริเวณจุดเสี่ยงอันตรายทางแยก ป้ายสัญญาณไฟ ราวกันตก โครงการทางเท้า และเครื่องหมายจราจร โดยไม่รวมการทำถนน
3. อาคารและสิ่งปลูกสร้าง หมายถึง อาคารต่างๆ อาคารอเนกประสงค์ อาคารสถานีขนส่ง ท่าเทียบเรือ เตาเผาขยะ บ่อน้ำพุร้อน เมรุเผาศพ ห้องน้ำ ห้องน้ำในสนามกีฬา ห้องน้ำสาธารณะ ห้องน้ำโรงเรียน/ห้องน้ำ อบจ. ศาลาที่พักต่างๆ รวมถึงสิ่งปลูกสร้างภายในอาคาร เช่น รั้ว รั้วโรงเรียน รั้วโรงพยาบาล รั้วภายใน อบจ. โรงจอดรถ ลานคอนกรีต ลานอเนกประสงค์ สนามกีฬา สนามหญ้าเทียม ลานกีฬา อัฒจันทร์ หลังคา สวนสาธารณะ 
4. สิ่งก่อสร้างอื่นๆ หมายถึง สิ่งก่อสร้างนอกเหนือจากโครงสร้างอาคาร เช่น ซุ้ม ป้าย ป้ายชื่อสนามกีฬา ป้ายโรงพยาบาล ป้ายต่างๆ ในที่สาธารณะ
5. ไฟฟ้า หมายถึง ระบบไฟฟ้า เสาไฟฟ้า ติดตั้งไฟฟ้าแสงสว่าง ติดตั้งไฟฟ้าส่องสว่าง ไฟฟ้าส่องสว่างพลังงานแสงอาทิตย์ เสารับสัญญาณอัจฉริยะ ต่อเติม CCTV
6. ประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภค หมายถึง ระบบประปา การสร้างท่อประปาเพื่อสาธารณูปโภค ระบบน้ำบาดาล ระบบน้ำเพื่อการเกษตร สร้างหอสูบน้ำ อาคารสูบน้ำ หอส่งน้ำถังสูงเพื่อเกษตรและชลประทาน สร้างระบบกักเก็บน้ำผิวดินด้วยถังไฟเบอร์กลาส รวมถึงกว๊านที่ใช้น้ำทั้ง การอุปโภค บริโภคและการเกษตร 
7. การระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม หมายถึง รางระบายน้ำ ท่อระบายน้ำเพื่อระบายน้ำเสียและน้ำท่วม ท่อระบายน้ำริมถนน ท่อ คสล. ท่อลอดเหลี่ยม ท่อเหลื่ยมคอนกรีตเสริมข้างลำห้วย รวมถึงเขื่อน ฝาย อาคารป้องกันตลิ่ง คันกั้นน้ำ พนังกั้นดิน คลองส่งน้ำและการเรียงหินยาแนว
8. สะพาน หมายถึง สะพานประเภทต่างๆ สะพานข้ามลำน้ำ สะพานข้ามลำห้วย สะพาน คอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนประกอบของสะพาน เช่น คอสะพาน
9. โครงการที่ทำมากกว่า 1 ประเภทงาน หมายถึง โครงการที่ทำมากกว่าหนึ่งประเภทงาน เช่น ปรับปรุงถนนคอนกรีตเสริมเหล็กและวางท่อระบายน้ำ ก่อสร้างป้ายชื่อและรั้วโรงเรียน 
10. อื่นๆ หมายถึง ค่าชดเชยสัญญาแบบปรับราคาได้ (ค่า K) และโครงการที่ไม่ทราบประเภทการทำงานแน่ชัด เช่น โครงการก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคภายในศูนย์ส่งเสริม และพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชน

จากนั้นเมื่อพิจารณา งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท ในแต่ละโครงการรวมทั้ง 4 ปี พบว่าโครงการที่ใช้มีการงบประมาณมากที่สุดคือ 

1. ถนน 39,600,591,263 บาท หรือคิดเป็น 71.11%
2. อาคารและสิ่งปลูกสร้าง 6,047,821,491 บาท หรือคิดเป็น 10.86%
3. ไฟฟ้า 2,419,499,283 บาท หรือคิดเป็น 4.34%
4. ประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภค 2,409,126,510 บาท หรือคิดเป็น 4.33%
5. การระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม 2,148,637,750 บาท หรือคิดเป็น 3.86%
6. สะพาน 1,558,716,600 บาท หรือคิดเป็น 2.80%
7. โครงการที่ทำมากกว่า 1 ประเภทงาน 656,840,120 บาท หรือคิดเป็น 1.18%
8. สิ่งก่อสร้างอื่นๆ 228,423,500 บาท หรือคิดเป็น 0.41%
9. การจราจร 138,651,940 บาท หรือคิดเป็น 0.25%
10. อื่นๆ 478,049,720 บาท หรือคิดเป็น 0.86%

แต่หากพิจารณาโครงการต่างๆ โดยแยกจากรูปแบบของงานก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคที่ทำ ซึ่งแบ่งออกเป็น ก่อสร้าง, ปรับปรุง/ช่อมแซม และขยาย/ต่อเติม จะพบว่างบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคตลอดทั้ง 4 ปี ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท ของ อบจ. นั้น เป็นการนำมาใช้เพื่อ

1. ก่อสร้าง 27,396,636,254 บาท หรือคิดเป็น 49.20%
2. ปรับปรุง/ซ่อมแซม 24,307,039,324 บาท หรือคิดเป็น 43.65%
3. ขยาย/ต่อเติม 3,810,792,099 บาท หรือคิดเป็น 6.84%
4. โครงการที่ทำมากกว่า 1 รูปแบบ 164,205,500 บาท หรือคิดเป็น 0.29%
5. อื่นๆ 7,685,000 บาท หรือคิดเป็น 0.01%

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า งบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคส่วนมากของ อบจ. ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา นำไปใช้ในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนน ซึ่งมากกว่ากว่างบในโครงการอื่นๆ ที่เหลือรวมกันทั้งหมด ในขณะที่เมื่อพิจารณาจากรูปแบบของงานจะพบว่า เป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่เกือบครึ่งหนึ่ง และเป็นการปรับปรุง/ซ่อมแซมในสัดส่วนเกือบเท่ากัน 

โครงการในงบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคของ อบจ. ทำอะไร ทำยังไง ทำที่ไหน 

เมื่อนำงบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา ทั้งหมด 55,686,358,177 บาท ในแต่ละโครงการรวมทั้ง 4 ปีของ อบจ. ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา มาพิจารณาเป็นรายหมวดตามที่แยกไว้ ตามลำดับจำนวนงบที่ใช้ ในอันดับหนึ่งโครงการที่เกี่ยวข้องกับการทำถนน 39,600,591,263 บาท นั้นพบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการปรับปรุง/ซ่อมแซมมากที่สุด 22,240,883,589 บาท หรือคิดเป็น 56.16% รองลงมาคือการก่อสร้าง 16,922,137,224 บาท หรือคิดเป็น 42.73% ตามมาด้วยการขยาย/ต่อเติม 384,922,200 บาท หรือคิดเป็น 0.97% และโครงการที่ทำมากกว่า 1 รูปแบบ 52,648,250 บาท หรือคิดเป็น 0.14% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนในระดับพื้นที่จะพบว่า ภาคกลางเป็นภาคที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนมากที่สุด 11,808,764,480 บาท หรือคิดเป็น 29.82% ของงบเกี่ยวกับถนน รองลงมาคือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 11,193,849,726 บาท หรือคิดเป็น 28.27% ตามมาด้วยภาคใต้ 6,231,223,750 บาท หรือคิดเป็น 15.74% ภาคตะวันออก 5,674,286,200 บาท หรือคิดเป็น 14.33% ภาคตะวันตก 2,402,684,177 บาท หรือคิดเป็น 6.07% ภาคเหนือ 2,290,482,550 บาท หรือคิดเป็น 5.78%

จากงบประมาณที่เกี่ยวกับถนน ทั้งหมด 39,600,591,263 บาท อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนมากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. ขอนแก่น 2,328,290,000 บาท คิดเป็น 5.88%
2. ชลบุรี 2,144,895,000 บาท คิดเป็น 5.42%
3. นครศรีธรรมราช 1,707,625,700 บาท คิดเป็น 4.31%
4. ระยอง 1,687,823,200 บาท คิดเป็น 4.26%
5. นครปฐม 1,592,845,000 บาท คิดเป็น 4.02%
6. นครราชสีมา 1,436,644,000 บาท คิดเป็น 3.63%
7. พระนครศรีอยุธยา 1,369,586,900 บาท คิดเป็น 3.46%
8. สระบุรี 1,348,276,000 บาท คิดเป็น 3.40%
9. สมุทรปราการ 1,153,276,000 บาท คิดเป็น 2.91%
10. ประจวบคีรีขันธ์ 1,147,144,300 บาท คิดเป็น 2.90% 

อันดับสอง โครงการที่เกี่ยวข้องกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง 6,047,821,491 บาท นั้นพบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการก่อสร้างมากที่สุด 4,606,212,810 บาท คิดเป็น 76.17% รองลงมาก็คือ ปรับปรุง/ซ่อมแซม 1,212,990,281 บาท คิดเป็น 20.05% ขยาย/ต่อเติม 206,516,900 บาท คิดเป็น 3.42% และโครงการที่ทำมากกว่า 1 รูปแบบ 22,101,500 บาท คิดเป็น 0.36%

เมื่อพิจารณาการใช้งบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง ในระดับพื้นที่จะพบว่าภาคตะวันออกมากที่สุด 2,342,325,59 คิดเป็น 38.73% ของงบเกี่ยวกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง รองลงมาคือภาคกลาง 1,624,592,890 บาท คิดเป็น 26.87% ภาคใต้ 1,151,043,340 บาท คิดเป็น 19.03% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 431,308,550 บาท คิดเป็น 7.13% ภาคเหนือ 267,045,271 บาท คิดเป็น 4.42% และภาคตะวันตก 231,305,850 บาท คิดเป็น 3.82%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องเกี่ยวข้องกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง 6,047,621,491 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. ชลบุรี 2,113,527,990 บาท คิดเป็น 34.95%
2. สมุทรปราการ 901,088,800 บาท คิดเป็น 14.90%
3. สุราษฎร์ธานี 421,557,000 บาท คิดเป็น 6.97%
4. ภูเก็ต 238,914,040 บาท คิดเป็น 3.95%
5. อุดรธานี 140,649,800 บาท คิดเป็น 2.33%
6. ยะลา 134,265,200 บาท คิดเป็น 2.22%
7. สระบุรี 129,975,000 บาท คิดเป็น 2.15%%
8. สมุทรสาคร 105,903,400 บาท คิดเป็น 1.75%
9. กาญจนบุรี 104,890,000 บาท คิดเป็น 1.73%
10. ระนอง 95,756,000 บาท คิดเป็น 1.58%

อันดับสามโครงการที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้า 2,419,499,283 บาท พบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการขยาย/ต่อเติมมากที่สุด 2,232,651,259 บาท คิดเป็น 92.28% รองลงมาก็คือ ก่อสร้าง 109,618,900 บาท คิดเป็น 4.53% และปรับปรุง/ซ่อมแซม 77,229,124 บาท คิดเป็น 3.19% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้าในระดับพื้นที่ จะพบว่าภาคกลางมากที่สุด 865,880,940 บาท คิดเป็น 35.79% ของงบเกี่ยวกับไฟฟ้า รองลงมาคือภาคตะวันตก 734,619,425 บาท คิดเป็น 30.36% ภาคตะวันออก 353,066,000 บาท คิดเป็น 14.59% ภาคใต้ 247,788,150 บาท คิดเป็น 10.24% ภาคเหนือ 116,635,368 บาท คิดเป็น 4.82% และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 101,509,400 บาท คิดเป็น 4.20%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องเกี่ยวข้องกับไฟฟ้า 2,419,499,283 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. เพชรบุรี 333,585,425 บาท คิดเป็น 13.79%
2. อ่างทอง 264,892,000 บาท คิดเป็น 10.95%
3. สุโขทัย 224,306,000 บาท คิดเป็น 9.27%
4. สงขลา185,157,000 บาท คิดเป็น 7.65%
5. ชลบุรี 169,517,000 บาท คิดเป็น 7.01%
6. ราชบุรี 146,723,000 บาท คิดเป็น 6.06%
7. ประจวบคีรีขันธ์ 142,486,000 บาท คิดเป็น 5.89%
8. พิษณุโลก 118,160,000 บาท คิดเป็น 4.88%
9. ระยอง 112,837,000 บาท คิดเป็น 4.66% 
10. อุตรดิตถ์ 93,170,000 บาท คิดเป็น 3.85%

อันดับสี่ โครงการที่เกี่ยวข้องกับประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภค 2,409,126,510 บาท พบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการก่อสร้างมากที่สุด 1,531,886,030 บาท คิดเป็น 63.59% รองลงมาคือขยาย/ต่อเติม 850,462,040 บาท คิดเป็น 35.30% ปรับปรุง/ซ่อมแซม 22,038,440 บาท คิดเป็น 0.92% และโครงการที่ทำมากว่า 1 รูปแบบ 4,740,000 บาท คิดเป็น 0.19% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภคในระดับพื้นที่ จะพบว่าภาคตะวันออกมากที่สุด 2,062,110,900 บาท หรือคิดเป็น 85.60% ของงบเกี่ยวกับประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภค รองลงมาคือภาคกลาง 128,770,540 บาท หรือคิดเป็น 5.35% ภาคใต้ 95,728,250 บาท หรือคิดเป็น 3.97% ภาคเหนือ 88,889,900 บาท หรือคิดเป็น 3.69% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 24,627,320 บาท หรือคิดเป็น 1.02%และภาคตะวันตก 8,999,600 บาท หรือคิดเป็น 0.37%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคและบริโภค 2,409,126,510 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. ชลบุรี 2,060,029,100 บาท คิดเป็น 85.51%
2. สมุทรปราการ 90,000,000 บาท คิดเป็น 3.74% 
3. สุราษฎร์ธานี 41,031,000 บาท คิดเป็น 1.70%
4. ลำปาง 37,707,000 บาท คิดเป็น 1.57%
5. ปัตตานี 24,930,000 บาท คิดเป็น 1.03%
6. แม่ฮ่องสอน 24,164,000 บาท คิดเป็น 1.00%
7. สุโขทัย 22,746,000 บาท คิดเป็น 0.94%
8. ลำพูน 18,144,900 บาท คิดเป็น 0.75%
9. นครศรีธรรมราช 13,258,000 บาท คิดเป็น 0.55%
10. ขอนแก่น 12,930,000 บาท คิดเป็น 0.54% 

อันดับห้า โครงการที่เกี่ยวข้องกับการระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม 2,148,637,750 บาท พบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการก่อสร้างมากที่สุด 1,998,399,800 บาท คิดเป็น 93.01% รองลงมาก็คือ ปรับปรุง/ซ่อมแซม 142,687,950 คิดเป็น 6.64% และขยาย/ต่อเติม 7,550,000 คิดเป็น 0.35% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วมในระดับพื้นที่ จะพบว่า ภาคกลางมากที่สุด 1,090,816,500 คิดเป็น 50.77% ของงบเกี่ยวกับการระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม รองลงมาคือภาคตะวันออก 518,089,900 บาท คิดเป็น 24.11% ภาคเหนือ 208,695,700 บาท คิดเป็น 9.71% ภาคใต้ 193,615,800 บาท คิดเป็น 9.01% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 75,021,450 บาท คิดเป็น 3.49% และภาคตะวันตก 62,398,400 คิดเป็น 2.90%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการระบายน้ำและป้องกันน้ำท่วม 2,148,637,750 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. สมุทรสาคร 352,249,500 บาท คิดเป็น 16.39%
2. ชลบุรี 349,143,200 บาท คิดเป็น 16.25%
3. นครปฐม 279,641,000 บาท คิดเป็น 13.01%
4. สมุทรปราการ 223,100,000 บาท คิดเป็น 10.38%
5. ระยอง 155,575,000 บาท คิดเป็น 7.24%
6. พระนครศรีอยุธยา 77,941,000 บาท คิดเป็น 3.63%
7. ลำพูน 56,268,300 บาท คิดเป็น 2.62%
8. สุราษฎร์ธานี 52,249,000 บาท คิดเป็น 2.43%
9. สุโขทัย 50,619,500 บาท คิดเป็น 2.36%
10. ลำปาง 47,162,000 บาท คิดเป็น 2.19%

อันดับหก โครงการที่เกี่ยวข้องกับสะพาน 1,558,716,600 บาท นั้นพบว่าเป็นโครงการในรูปแบบการก่อสร้างมากที่สุด 1,500,380,600 บาท คิดเป็น 96.26% รองลงมาก็คือ การปรับปรุง/ซ่อมแซม 48,496,000 บาท คิดเป็น 3.11% และการขยาย/ต่อเติม 9,840,000 บาท คิดเป็น 0.63% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับสะพานในระดับพื้นที่ จะพบว่า ภาคใต้มากที่สุด 691,636,000 บาท คิดเป็น 44.37% ของงบเกี่ยวกับสะพาน รองลงมาคือภาคตะวันออก 294,072,100 บาท คิดเป็น 18.87% ภาคกลาง 292,138,100 บาท คิดเป็น 18.74% ภาคเหนือ 155,321,400 บาท คิดเป็น 9.96% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 89,464,000 บาท คิดเป็น 5.74% และภาคตะวันตก 36,085,000 คิดเป็น 2.32%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับสะพาน 1,558,716,600 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. ฉะเชิงเทรา 209,924,000 บาท คิดเป็น 13.468%
2. นครศรีธรรมราช 196,349,000 บาท คิดเป็น 12.60%
3. สุราษฎร์ธานี 150,298,000 บาท คิดเป็น 9.64%
4. สงขลา 123,020,000 บาท คิดเป็น 7.89%
5. เชียงราย 57,780,000 บาท คิดเป็น 3.707%
6. ตรัง 57,390,000 บาท คิดเป็น 3.68%
7. นครปฐม 51,648,000 บาท คิดเป็น 3.31%
8. พระนครศรีอยุธยา 46,727,000 บาท คิดเป็น 3.00%
9. กระบี่ 44,864,000 บาท คิดเป็น 2.878%
10. ลำปาง 36,123,000 บาท คิดเป็น 2.32%

อันดับแปด โครงการที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างอื่นๆ 228,423,500 บาท พบว่าเป็นโครงการในรูปการก่อสร้าง 181,308,500 บาท คิดเป็น 79.37% รองลงมาก็คือการปรับปรุง/ซ่อมแซม 29,740,000 บาท คิดเป็น 13.02% ขยาย/ต่อเติม 15,375,000 บาท คิดเป็น 6.73% และโครงการที่มีมากกว่า 1 รูปแบบ 2,000,000 บาท คิดเป็น 0.88%

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างอื่นๆ ในระดับพื้นที่ จะพบว่า ภาคใต้มากที่สุด 177,222,000 บาท คิดเป็น 77.58% ของงบเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างอื่นๆ รองลงมาคือภาคตะวันออก 15,445,000 บาท คิดเป็น 6.76% ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 13,861,000 บาท คิดเป็น 6.07% ภาคตะวันตก 12,212,000 บาท คิดเป็น 5.35% ภาคเหนือ 6,383,500 บาท คิดเป็น 2.79% และภาคกลาง 3,300,000 บาท คิดเป็น 1.44% 

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างอื่นๆ 228,423,500 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. สุราษฎร์ธานี 170,714,000 บาท คิดเป็น 74.74%
2. ชลบุรี 11,687,000 บาท คิดเป็น 5.12%
3. อุดรธานี 7,000,000 บาท คิดเป็น 3.06%
4. ตาก 6,880,000 บาท คิดเป็น 3.01%
5. ลำพูน 4,020,000 บาท คิดเป็น 1.76%
6. ระนอง 3,558,000 บาท คิดเป็น 1.56%
7. ตราด 3,000,000 บาท คิดเป็น 1.31%
8. ประจวบคีรีขันธ์ 3,000,000 บาท คิดเป็น 1.31%
9. สมุทรสาคร 3,000,000 บาท คิดเป็น 1.31%
10. หนองบัวลำภู 2,400,000 บาท คิดเป็น 1.05%

อันดับเก้า โครงการที่เกี่ยวข้องกับการจราจร 138,151,940 บาท พบว่าเป็นการขยาย/ต่อเติมมากที่สุด 91,453,200 บาท คิดเป็น 66.32% รองลงมาก็คือ ปรับปรุง/ซ่อมแซม 42,301,740 บาท คิดเป็น 30.51% และการก่อสร้าง 4,397,000 บาท คิดเป็น 3.17% 

เมื่อพิจารณาการใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการจราจร ในระดับพื้นที่ จะพบว่าภาคตะวันตกมากที่สุด 58,239,10 บาท คิดเป็น 42% ของงบเกี่ยวกับการจราจร รองลงมาคือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 34,327,240 คิดเป็น 24.76% ภาคใต้ 22,000,000 บาท คิดเป็น 15.87% ภาคตะวันออก 17,437,000 บาท คิดเป็น 12.58% ภาคเหนือ 4,208,600 บาท คิดเป็น 3.40% และภาคกลาง 1,940,000 บาท คิดเป็น 1.40%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการจราจร 138,151,940 บาท มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ 

1. เพชรบุรี 31,500,000 บาท คิดเป็น 22.72%
2. อำนาจเจริญ 29,433,240 บาท คิดเป็น 21.23%
3. ตาก 26,739,100 บาท คิดเป็น 19.285%
4. สตูล 15,500,000 บาท คิดเป็น 11.18%
5. ชลบุรี 12,367,000 บาท คิดเป็น 8.919%
6. ระนอง 3,500,000 บาท คิดเป็น 2.52%
7. สงขลา 3,000,000 บาท คิดเป็น 2.16%
8. ตราด 2,970,000 บาท คิดเป็น 2.142%
9. เชียงราย 2,505,600 บาท คิดเป็น 1.807%
10. ฉะเชิงเทรา 2,100,000 บาท คิดเป็น 1.515%

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า อบจ. ที่มีงบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภครวมสูงสุดนั้น มักจะอยู่ในอันดับต้นๆ ของงบโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนและงบอาคารและสิ่งปลูกสร้าง ซึ่งเป็นสองประเภทที่ใช้งบประมาณค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคมากที่สุด รวมกันแล้ว 81.97% ในขณะที่เมื่อพิจารณาในประเภทอื่นๆ จะเห็นว่า อบจ. ที่ติดใน 10 อันดับแรกจะกระจายตัวกันไป ขณะที่หากพิจารณาเป็นรายภาคจะพบว่าภาคตะวันออกและภาคกลางนั้นมักจะอยู่อันดับต้นๆ เสมอในเกือบทุกประเภท ขณะที่ภาคตะวันตกนั้นมักจะอยู่รั้งท้ายในเกือบทุกประเภท 

ก่อสร้างอะไรมากที่สุด ซ่อมอะไรมากที่สุด ขยายอะไรมากที่สุด 

หากพิจารณาจากการแบ่งประเภทของรูปแบบโครงการจะพบว่า งบในการก่อสร้าง 27,396,636,254 บาท นั้น เป็นงบที่ถูกใช้ในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนมากที่สุด 61.77% รองลงมาคือ อาคารและสิ่งปลูกสร้าง 16.81% และการระบายน้ำและการป้องกันน้ำท่วม 7.29% 

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เป็นการก่อสร้างมากที่สุด 10 อันดับแรกคือ

1. ชลบุรี 3,294,970,960 บาท คิดเป็น 12.03%
2. สุราษฎร์ธานี 1,433,456,000 บาท คิดเป็น 5.23%
3. สมุทรปราการ 1,243,100,000 บาท คิดเป็น 4.54%
4. ประจวบคีรีขันธ์ 1,088,915,800 บาท คิดเป็น 3.97%
5. นครราชสีมา 1,069,582,800 บาท คิดเป็น 3.90%
6. ระยอง 1,049,793,800 บาท คิดเป็น 3.83% 
7. นครศรีธรรมราช 968,040,000 บาท คิดเป็น 3.53%
8. ขอนแก่น 926,011,400 บาท คิดเป็น 3.38%
9. สมุทรสาคร 729,505,500 บาท คิดเป็น 2.66%
10. นครปฐม 707,665,331บาท คิดเป็น 2.58%

ในขณะที่รูปแบบการปรับปรุง/ซ่อมแซม 24,307,039,324 บาทนั้น พบว่าเป็นงบที่ถูกใช้ในโครงการที่เกี่ยวข้องกับถนนมากที่สุดเช่นเดียวกัน 91.50% รองลงมาก็คือ อาคารและสิ่งปลูกสร้าง 4.99% และโครงการที่ทำมากกว่า 1 รูปแบบ 1.66%

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เป็นการปรับปรุง/ซ่อมแซมมากที่สุด 10 อันดับแรกคือ

1. ชลบุรี 2,861,794,530 บาท คิดเป็น 11.77%
2. ขอนแก่น 1,440,044,600 บาท คิดเป็น 5.92%
3. นครปฐม 1,317,838,000 บาท คิดเป็น 5.42%
4. สมุทรปราการ 1,154,364,800 บาท คิดเป็น 4.75%
5. พระนครศรีอยุธยา 1,099,307,900 บาท คิดเป็น 4.52%
6. นครศรีธรรมราช 1,013,221,700 บาท คิดเป็น 4.17%
7. สระบุรี 861,505,800 บาท คิดเป็น 3.54%
8. ระยอง 807,573,400 บาท คิดเป็น 3.32%
9. ฉะเชิงเทรา 764,398,580 บาท คิดเป็น 3.14%
10. บุรีรัมย์ 753,906,000 บาท คิดเป็น 3.10%

และรูปแบบขยาย/ต่อเติม รวม 3,810,792,099 บาท พบว่าเป็นงบที่ถูกใช้ในโครงการที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้ามากที่สุด 58.59% รองลงมาก็คือ ประปาและระบบน้ำเพื่ออุปโภคบริโภค 22.32% และถนน 10.11% 

อบจ. ที่ใช้งบในโครงการที่เป็นการขยาย/ต่อเติม มากที่สุด 10 อันดับแรกคือ

1. ชลบุรี 1,086,322,100 บาท คิดเป็น 28.51% 
2. เพชรบุรี 365,085,425 บาท คิดเป็น 9.58%
3. อ่างทอง 274,062,000 บาท คิดเป็น 7.19%
4. สงขลา 270,957,000 บาท คิดเป็น 7.11%
5. สุโขทัย 218,370,000 บาท คิดเป็น 5.73%
6. ระยอง 151,477,000 บาท คิดเป็น 3.97%
7. ราชบุรี 147,063,000 บาท คิดเป็น 3.86%
8. ตาก 106,686,100 บาท คิดเป็น 2.80%
9. พิษณุโลก 99,520,000 บาท คิดเป็น 2.61%
10. อุตรดิตถ์ 93,660,000 บาท คิดเป็น 2.46%

งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคของ อบจ. ถูกนำไปใช้ในพื้นที่ครอบคลุมตำบลในจังหวัดมากน้อยแค่ไหน 

อบจ. แม้จะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับบน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีพื้นที่รับผิดชอบเป็นของตัวเอง พื้นที่ในการทำงานต่างๆ ของ อบจ. ล้วนทับซ้อนกับ อบต. และเทศบาล โดยเฉพาะเทศบาลตำบล เมื่อนำงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธาทั้ง 4 ปี ของ อบจ. 76 จังหวัด จำนวน 24,084 โครงการ มาพิจารณาว่าแต่ละโครงการในแต่ละ อบจ. เกิดขึ้นในพื้นที่ตำบลใด และครอบคลุมพื้นที่ทั้งจังหวัดหรือไม่ พบว่าในระยะเวลา 4 ปี ของการทำงานของ อบจ. ซึ่งมีโครงการในส่วนของงบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา จำนวน 24,084 โครงการนั้นครอบคลุมพื้นที่ 86.51% ของ อบจ. ทั่วประเทศ

หากพิจารณาเป็นรายภาค จะพบว่า

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครอบคลุม 95.71%
ภาคเหนือ ครอบคลุม 90.19%
ภาคตะวันตก ครอบคลุม 84.73%
ภาคใต้ ครอบคลุม 83.56%
ภาคกลาง ครอบคลุม 76.62%
ภาคตะวันออก ครอบคลุม 73.39%

หากพิจาณาเป็นรายจังหวัด พบว่า จังหวัดที่ใช้ค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคครอบคลุมพื้นที่มากที่สุด 10 อันดับแรกได้แก่

1. กำแพงเพชร ครอบคลุม 100.00%
1. ขอนแก่น ครอบคลุม 100.00%
1. ตราด ครอบคลุม 100.00%
1. ประจวบคีรีขันธ์ ครอบคลุม 100.00%
1. พะเยา ครอบคลุม 100.00%
1. ยโสธร ครอบคลุม 100.00%
1. หนองบัวลำภู ครอบคลุม 100.00%
1. อำนาจเจริญ ครอบคลุม 100.00%
1. อุดรธานี ครอบคลุม 100.00%
10. ชัยภูมิ ครอบคลุม 99.19%

ในขณะที่จังหวัดที่ใช้ค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคครอบคลุมพื้นที่น้อยที่สุด 10 อันดับแรกได้แก่

1. สมุทรปราการ ครอบคลุม 16.00%
2. จันทบุรี ครอบคลุม 18.42%
3. เพชรบูรณ์ ครอบคลุม 32.48%
4. นราธิวาส ครอบคลุม 46.75%
5. แม่ฮ่องสอน ครอบคลุม 48.89%
6. นนทบุรี ครอบคลุม 53.85%
7. ปทุมธานี ครอบคลุม 58.33%
8. ภูเก็ต ครอบคลุม 58.82%
9. กระบี่ ครอบคลุม 60.38%
10. สุพรรณบุรี ครอบคลุม 65.45%

เมื่อพิจารณาจำนวนตำบลที่ระบุว่าจะมีโครงการเกิดขึ้นกับจำนวนตำบลทั้งหมดของแต่ละจังหวัด พบว่า งบประมาณ ปี 2565-2568 ของ อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด (ยกเว้นปี 2568 ของ อบจ.สุพรรณบุรีและมุกดาหารที่ยังไม่ผ่านการพิจารณา) มี 9 จังหวัดที่ใช้งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในจังหวัด 100% คือ กำแพงเพชร ขอนแก่น ตราด ประจวบคีรีขันธ์ พะเยา ยโสธร หนองบัวลำภู อำนาจเจริญ และอุดรธานี 

ขณะที่เมื่อพิจารณาจากค่ามัธยฐานจะพบว่ามีค่ามัธยฐานอยู่ที่ 90.44% ดังนั้น จะมีอยู่ 38 จังหวัดที่ต่ำกว่าค่ามัธยฐานในการกระจายตัวของโครงการก่อสร้างสาธารณูปโภคของ อบจ. คือ สมุทรปราการ จันทบุรี เพชรบูรณ์ นราธิวาส แม่ฮ่องสอน นนทบุรี ปทุมธานี ภูเก็ต กระบี่ สุพรรณบุรี ราชบุรี อุตรดิตถ์ นครนายก ฉะเชิงเทรา พระนครศรีอยุธยา ปัตตานี อ่างทอง ปราจีนบุรี ชัยนาท น่าน สมุทรสงคราม สระแก้ว ระนอง สมุทรสาคร สระบุรี สตูล อุทัยธานี ลพบุรี สุรินทร์ สงขลา เลย เพชรบุรี ยะลา นครสวรรค์ สุราษฎร์ธานี นครพนม กาญจนบุรี และสกลนคร

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังจะต้องพิจารณาต่อไปว่าการที่ อบจ. ในจังหวัดที่มีก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคครอบคลุมพื้นที่ในจังหวัดน้อย เป็นเพราะสาเหตุใด ยกตัวอย่างเช่น อบจ. สมุทปราการ ที่ครอบคลุมเพียง 16% จะพบว่า ในปี 2567 อบจ. สมุทรปราการมีโครงการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคเพียง 4 โครงการ รวมเป็นเงิน 1,153,875,500 บาท เช่น โครงการปรับปรุงถนนทางหลวงหมายเลข 303 ตอนพระสมุทร เจดีย์-ป้อมพระจุลจอม ใกล้ตําบลพระสมุทรเจดีย์ เชื่อมตําบลแหลมฟ้าผ่า อําเภอพระสมุทรเจดีย์ ช่วงที่ 3 ความยาว 1,590 เมตร งบประมาณ 766,830,000 บาท จะเห็นว่าส่วนมากเป็นโครงการขนาดใหญ่ที่ใช้งบประมาณสูง จึงอาจทำให้ไม่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งจังหวัด

ในขณะที่ขอนแก่น ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ 100% ในปี 2567 งบประมาณรวม 578,164,000 บาท มีทั้งสิ้น 1,045 โครงการ โดยโครงการที่มีงบการก่อสร้างมากที่สุดในปีนั้นคือ โครงการปรับปรุงถนนลาดยางแบบแอสฟิลต์คอนกรีต บ้านป่าแดง หมู่ที่ 5 ตำบลคอนฉิม – บ้านหนองทุ่ม หมู่ที่ 8 ตำบลใหม่นาเพียง อำเภอแวงใหญ่ รวมระยะทางยาว 2,450 เมตร กว้าง 5 เมตร งบประมาณ 8,870,000 บาท 

ดังนั้น ความแตกต่างของขนาดของโครงการและงบประมาณที่ใช้ จึงอาจจะทำให้ความครอบคลุมพื้นที่ของโครงการก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคของแต่ละ อบจ. แตกต่างกันไป 

ความเห็นจากนักวิชาการ 

จากประเด็นที่ได้กล่าวมาข้างต้น ผศ.ดร.พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ อาจารย์ประจำภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มองว่า

“เราอาจจะไม่ต้องไปตั้งธงว่า อบจ. ทุก อบจ. มีแนวโน้มที่จะทุจริต แต่เราต้องตั้งคำถามว่าสิ่งที่ทำมันคุ้มค่าหรือเปล่า ลงไปถูกส่วนหรือเปล่า ถูกพื้นที่หรือเปล่า เรามักจะมองว่าถนนเป็นผู้ร้าย แต่จริงๆ ถนนมันคือการพัฒนารูปแบบหนึ่งเหมือนกัน ถนนไปที่ไหนพื้นที่ตรงนั้นก็จะเจริญ คำถามคือ จะทำอะไรได้มากกว่านี้ไหม ถนนมันตอบสนองความต้องการของประชาชนในพื้นที่นั้นๆ จริงหรือเปล่า นอกจากทำถนนแล้วในอีก 4 ปี เขาจะจัดสรรสัดส่วนของงบประมาณอย่างไร

“เวลาพูดเรื่อง อบจ. อย่าดูแต่ว่า อบจ. มีเงินเยอะ เราต้องตรวจสอบการใช้เงิน แต่เราควรไปดูว่า อบจ.มีหน้าที่อะไร และตรวจสอบการทำงานในพื้นที่ได้ไหม มากกว่าให้ สส. เอาไปพูดในสภาส่วนกลาง แต่ระบบการตรวจสอบในพื้นที่มันควรอยู่ในพื้นที่ ในการพูดถึงปัญหาระดับจังหวัด อย่าไปจำกัดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของ อบจ. อบจ. ทำอะไรไม่ได้ เวที อบจ. มันควรจะสามารถทำให้ทุกคนพูดเรื่องในจังหวัดได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าในวันนี้จะทำได้หรือไม่ อะไรที่เกิดขึ้นในจังหวัด ควรจะเป็นพื้นที่ที่ทุกคนมีสิทธิที่จะตรวจสอบได้ ผู้ว่าฯ ก็ต้องตอบคำถามได้ ไม่ใช่ให้ อบจ. ต้องไปรายงานตัวกับผู้ว่าฯ หรือมองว่ามันเป็นคนละส่วนกัน

“เราต้องส่งเสริมให้เกิดการรวมตัวของประชาชนในพื้นที่ให้มากขึ้น มีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้เกิดฟังก์ชันว่า ผู้บริหารท้องถิ่นนอกจากจะต้องตอบคำถามสภาฯ แล้ว ต้องตอบคำถามกับเครือข่ายของประชาชนด้วย เพราะฉะนั้น ระบบการตรวจสอบโดยประชาชนก็เป็นส่วนหนึ่งที่ต้องทำให้เกิดขึ้นให้ได้ เพราะตอนนี้ สภา อบจ. เป็นองค์กรเดียวที่จะตรวจสอบการทำงานของ อบจ. แต่ถ้า ส.อบจ. และนายก อบจ. มาจากกลุ่มเดียวกันหมด ก็อาจจะตรวจสอบกันไม่ได้”

ในขณะที่ ดร.สติธร ธนานิธิโชติ ผู้อำนวยการสำนักนวัตกรรมเพื่อประชาธิปไตย สถาบันพระปกเกล้า ให้ความเห็นว่า

“ที่จริงเรื่องการใช้งบประมาณมาสร้างถนน ของ อบจ. มันต้องไปดูที่โครงสร้างใหญ่ด้วย เพราะคนที่คุมเรื่องการจัดสรรงบ คือสำนักงบประมาณ คำถามคือ เวลาคุณตัดงบประมาณท้องถิ่นกับส่วนกลาง คุณไม่เอามาพิจารณาร่วมกันเหรอว่า ถนนที่สร้างโดยกรมทางหลวงชนบทในจังหวัดนั้นๆ เท่าไหร่แล้ว แล้วท้องถิ่น หรือ อบจ. ก็มาเสนอทำอีก มันซ้ำซ้อนกันไปหมด หรือท้องถิ่้นเสนอ แล้วไปตัดส่วนกลางก็ได้

 “ในส่วนของการตรวจสอบการใช้งบประมาณนั้น ต้องเพิ่มสองจุด คือ สภา อบจ. ซึ่งเป็นฟังก์ชันหลักให้มีประสิทธิภาพมากกว่านี้ และในระยะยาวก็ต้องทำให้คนเข้าใจมากขึ้นว่า กลไกนี้มันเป็นกลไกที่ต้องคานอำนาจกันในการพิจารณางบประมาณ เพราะคนจะเข้าใจว่า นายก อบจ. กับ ส.อบจ. เป็นทีมเดียวกันจากตอนที่หาเสียงว่าต้องเป็นพวกเดียวกันอยู่แล้วเพื่อเข้าไปช่วยกันทำงาน แต่จริงๆ สภาเป็นตัวถ่วงดุลอำนาจของผู้บริหาร 

“นอกจากนี้ ยังอาจจะต้องไปเพิ่มสัดส่วนการมีส่วนร่วมทางตรงของประชาชนอีกที โดยการทำงบประมาณแบบมีส่วนร่วม ต้องใส่กลไกนี้เข้าไป เช่น งบประมาณกี่เปอร์เซนต์ที่จะให้ประชาชนมาออกแบบ สภามีหน้าที่ให้การรับรองอย่างเดียวตามความเห็นของประชาชน แล้วก็ต้องสร้างประชาชนที่มีความตื่นตัวด้วยนะ ไม่ใช่ประชาชนจัดตั้ง มาหนุนผู้บริหารอีกที

“และ อบจ. เองก็ต้องมองไปข้างหน้า ด้วยการมีแผนยุทธศาสตร์อีกด้วย ที่จริงยุทธศาสตร์ อบจ. มีอยู่แล้ว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่ามันมีสองระบบ คือ แผนของ อบจ. และแผนพัฒนาตำบล อำเภอ ขึ้นถึงระดับจังหวัด ซึ่งเจ้าภาพอยู่ที่ผู้ว่าฯ มันก็เลยกลายเป็นว่าหนึ่งจังหวัดมีสองแผน แผนของ อบจ. เลยเป็นแผนปฏิบัติการใช้งบของตัวเองมากกว่าจะแสดงให้เห็นถึงภาพรวมของจังหวัดจริงๆ เพราะผู้ว่าฯ ก็จะเชื่อมโยงกับอำนาจรัฐส่วนกลาง ซึ่งจะมีงบกระทรวงต่างๆ ลงมา แต่ก็จะไม่เกิดผลในทางปฏิบัติ เพราะแขนขามือไม้ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ ส่วนกลางไม่ได้ใกล้ชิดกับประชาชนเท่า อบจ. หรือส่วนท้องถิ่น

“เพราะฉะนั้น อบจ. ก็จะทำงานในแบบ Quick Win มากกว่า ต้องเห็นผลภายใน 4 ปี ไม่มีโครงการแบบระยะยาวเท่าไหร่ มันต้องไปรื้อว่าเจ้าภาพหลักในการทำยุทธศาสตร์จังหวัด ควรจะย้ายมาอยู่ที่ อบจ. ไหม ในฐานะผู้แทนที่ประชาชนเลือกตั้งมา ส่วนตัวแทนราชการส่วนกลาง ผู้ว่าฯ หรือส่วนราชการต่างๆ ในจังหวัดนั้นๆ ควรจะเป็นตัวเสริม หรือเอานโยบายส่วนกลางที่มองภาพใหญ่มาเชื่อมมากกว่า แต่ตอนนี้มันกลับด้านกันอยู่” 

อ้างอิง

ข้อบัญญัติงบประมาณ ประจำปี 2565-2568 ของ อบจ. 76 จังหวัด (ยกเว้นปี 2568 ของ อบจ.สุพรรณบุรี และมุกดาหารที่ยังไม่ผ่านการพิจารณา)

ดูข้อมูลที่ https://rocketmedialab.co/database-pao-3/

The post 4 ปี อบจ. 76 จังหวัด ใช้งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในการทำถนน 71.11%  appeared first on Rocket Media Lab.

ที่มา: งบ อบจ.2567 แยกตามหมวดการใช้ จากข้อบัญญัติงบประมาณปี 2567 ของ อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด และงบ อบจ. 2568 เฉพาะค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในหมวดอุตสาหกรรมและโยธา จากข้อบัญญัติงบประมาณปี 2568 ของ อบจ. ทั้ง 76 จังหวัด  (ยกเว้นปี 2568 ของ อบจ.สุพรรณบุรีและมุกดาหารที่ยังไม่ผ่านการพิจารณา) 

ดาวน์โหลดที่นี่

อ่าน 4 ปี อบจ. 76 จังหวัด ใช้งบค่าก่อสร้างสิ่งสาธารณูปโภคในการทำถนน 71.11% 

The post งบ อบจ. 2567 แยกตามหมวดการใช้ และงบ อบจ. 2568 [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.