การทำข้อมูลนี้เป็นความร่วมมือระหว่าง The Active และ Rocket Media Lab

อ่านบทวิเคราะห์ได้จาก บทความ “ชีวิตดี ๆ ที่ (ยังไม่) ลงตัว: สุขภาพคนกรุงใครดูแล?” ที่ The Active

The post บริการสาธารณสุขของ กทม. [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

การทำข้อมูลนี้เป็นความร่วมมือระหว่าง The Active และ Rocket Media Lab

อ่านบทวิเคราะห์ได้จาก ซีรีส์ชุด BKK101 ‘โครงสร้างและงบประมาณ กทม.’ ที่ The Active

• EP.1 เลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. ‘ประชาชน’ มีอำนาจแค่ไหน ‘ใคร’ทำงานให้เราบ้าง
• EP.2 กทม. หาเงินจากไหน? แล้วมีผลต่อทิศทางนโยบายอย่างไรบ้าง
• EP.3 ครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา : กทม. ทุ่มงบฯ ไปกับเรื่องอะไรมากที่สุด
  

The post งบประมาณและรายได้ กทม. [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

อ่านบทวิเคราะห์ได้จาก ซีรีส์ชุด ‘แผนพัฒนา กทม. มีไว้ทำไม’ ที่ The Active

• EP.1 คนทำไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ทำ
• EP.2 ปัญหากรุงเทพฯ แก้อย่างไร ภายใต้แผนพัฒนาฯ
• EP.3 โครงการเด่นของผู้ว่าฯ กทม. ที่มาจากการเลือกตั้ง

The post แผนพัฒนากรุงเทพฯ พ.ศ.2520-2565 [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

จากผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ที่ผ่านมา ในส่วนของคะแนนผู้ว่าฯ กทม. นั้น ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้สมัครอิสระเบอร์ 8 คะแนนนำในทุกเขต ในขณะที่คะแนน ส.ก. จากผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการพบว่า พรรคเพื่อไทยได้ที่นั่ง ส.ก. 20 เขต ประกอบด้วย เขตดุสิต บางรัก บางกะปิ มีนบุรี ลาดกระบัง ธนบุรี ห้วยขวาง ภาษีเจริญ หนองแขม บึงกุ่ม สวนหลวงบางคอแหลม จอมทอง ดอนเมือง หลักสี่ คันนายาว สะพานสูง วังทองหลาง คลองสามวา และทุ่งครุ

รองลงมาก็คือพรรคก้าวไกล 14 เขต ประกอบด้วย เขตพระนคร พระโขนง ยานนาวา พญาไท ตลิ่งชัน สาทร บางซื่อ จตุจักร ราชเทวี ลาดพร้าว วัฒนา บางแค บางนา และทวีวัฒนา

ตามมาด้วยพรรคประชาธิปัตย์ 9 เขต ประกอบด้วย เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย สัมพันธวงศ์ บางกอกใหญ่ บางกอกน้อย บางขุนเทียน คลองสาน บางพลัด ประเวศ และบางบอน

กลุ่มรักษ์กรุงเทพ 3 เขต ประกอบด้วย เขตบางเขน ปทุมวัน และคลองเตย พรรคไทยสร้างไทย 2 เขต คือ เขตราษฎร์บูรณะ และสายไหม และพรรคพลังประชารัฐ 2 เขต คือ เขตหนองจอก และดินแดง

โหวตโนเยอะแค่ไหน

การเลือกตั้งในครั้งนี้มีจำนวนผู้ไม่ประสงค์ลงคะแนนเลือกผู้สมัครใด หรือโหวตโน (Vote No) ในฝั่งคะแนน ส.ก. สูงถึง 200,493 คะแนน คิดเป็น 7.7% ของผู้มาลงคะแนนเลือกตั้ง ส.ก. และสูงกว่าโหวตโนของคะแนนฝั่งผู้ว่าฯ ซึ่งมีเพียง 72,227 คะแนน สูงกว่าบัตรเสียของ ส.ก. ซึ่งมี 113,945 คะแนน และสูงกว่าโหวตโนของการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562 ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนั้นในพื้นที่กรุงเทพฯ มีผู้มาลงคะแนนเลือกตั้ง ส.ส. จำนวน 3,255,232 คน และมีผู้ที่ไม่ประสงค์จะลงคะแนนให้ผู้สมัครผู้ใด 61,664 คะแนน หรือคิดเป็น 1.89% 

โดยในการเลือกตั้ง ส.ก. ครั้งนี้ เขตที่มีสัดส่วนคะแนนโหวตโนเมื่อเทียบกับผู้ที่มาลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง ส.ก. สูงเป็น 5 อันดับแรก ได้แก่ เขตตลิ่งชัน 15.23% บางซื่อ 9.13% หนองแขม 7.56% บางนา 7.13% และหนองจอก 6.88% หากจะดูเฉพาะจำนวนคะแนนจะพบว่าเขตที่มีโหวตโนมากที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่ บางแค 7,919 คะแนน ตลิ่งชัน 6,590 คะแนน บางเขน 6,516 คะแนน ประเวศ 6,401 คะแนน และลาดพร้าว 5,274 คะแนน 

หาก Vote No เปลี่ยนเป็น Vote Yes พรรคไหนจะได้ที่นั่ง ส.ก. เพิ่มขึ้นบ้าง

จากข้อมูลผลการนับคะแนนรายเขตทั้งผู้ว่าฯ กทม. และ ส.ก. ของ กรุงเทพมหานคร โดยสำนักงานประชาสัมพันธ์ digitize โดยทีมอาสาสมัคร vote62.com เมื่อนำมาแยกประเภทและวิเคราะห์จะพบว่า 

หากเทคะแนนให้อันดับ 2

มี 23 เขต ที่หากนำคะแนนโหวตโนไปเทให้ผู้สมัครที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับ 2 จะทำให้ผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในเขตนั้นเปลี่ยนไป คือ คลองสาน ดอนเมือง ดินแดง ตลิ่งชัน ทวีวัฒนา บางเขน บางคอแหลม บางแค บางนา บางบอน บางรัก ปทุมวัน ประเวศ พญาไท พระโขนง ยานนาวา ราชเทวี ลาดพร้าว วังทองหลาง สาทร หนองจอก หลักสี่ และห้วยขวาง

โดยอาจจะทำให้พรรคก้าวไกลได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นมาอีก 8 เขต คือ คลองสาน ดินแดง บางบอน บางรัก ปทุมวัน ประเวศ วังทองหลาง และห้วยขวาง

หรือจะทำให้พรรคเพื่อไทยได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 7 เขต บางเขน บางแค พญาไท พระโขนง ราชเทวี ลาดพร้าว และหนองจอก

หรือจะทำให้พรรคประชาธิปัตย์ ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 4 เขต คือ ตลิ่งชัน ทวีวัฒนา บางคอแหลม และยานนาวา

หรือจะทำให้พรรคพลังประชารัฐ ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 2 เขต คือ สาทร และหลักสี่

หรือจะทำให้พรรคไทยสร้างไทยและกลุ่มรักษ์กรุงเทพ ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีกพรรค/กลุ่มละ 1 เขต คือไทยสร้างไทยในเขตดอนเมือง และรักษ์กรุงเทพในเขตบางนา

หากเทคะแนนให้อันดับ 3

หากนำคะแนนโหวตโนไปเทให้ผู้สมัครที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับ 3 จะมี 12 เขตที่ผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในเขตนั้นเปลี่ยนไป ได้แก่ คลองสาน ดินแดง ทวีวัฒนา บางคอแหลม บางแค บางนา บางบอน บางรัก ปทุมวัน พระโขนง ยานนาวา และวังทองหลาง

โดยจะทำให้พรรคเพื่อไทยได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นมาอีก 6 เขต คือ คลองสาน ดินแดง ทวีวัฒนา บางนา บางบอน และปทุมวัน

หรือจะทำให้พรรคพลังประชารัฐ ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 2 เขต คือ บางแค และพระโขนง 

หรือจะทำให้พรรคก้าวไกล กล้า ประชาธิปัตย์ และกลุ่มรักษ์กรุงเทพ ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นพรรค/กลุ่มละ 1 เขต คือ ก้าวไกลในเขตบางคอแหลม พรรคกล้าในเขตยานนาวา พรรคประชาธิปัตย์ในเขตวังทองหลาง และกลุ่มรักษ์กรุงเทพในเขตบางรัก

หากเทคะแนนให้อันดับ 4

หากนำคะแนนโหวตโนไปเทให้ผู้สมัครที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับ 4 จะมี 4 เขตที่ผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในเขตนั้นเปลี่ยนไป ได้แก่ วังทองหลาง บางนา ทวีวัฒนา และบางรัก

โดยจะทำให้พรรคพลังประชารัฐได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นมาอีก 2 เขต คือ ทวีวัฒนา และบางรัก 

หรือจะทำให้พรรคประชาธิปัตย์ได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 1 ที่นั่งในเขตบางนา หรือจะทำให้พรรคไทยสร้างไทยได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 1 ที่นั่งในเขตวังทองหลาง

หากเทคะแนนให้อันดับ 5

หากนำคะแนนโหวตโนไปเทให้ผู้สมัครที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับ 5 จะทำให้กลุ่มรักษ์กรุงเทพได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีก 1 ที่นั่งในเขตวังทองหลาง

โอกาสและความผันผวนจากโหวตโน

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า หากสามารถจูงใจผู้มีสิทธิเลือกตั้งจากโหวตโนมาลงคะแนนให้ผู้สมัคร ส.ก. ที่ได้คะแนนในอันดับถัดๆ มา จะพบว่าพรรคเพื่อไทยมีโอกาสที่จะได้ที่นั่ง ส.ก. เพิ่มขึ้นอีก 13 ที่นั่ง ก้าวไกล 9 ที่นั่ง ประชาธิปัตย์และพลังประชารัฐ เท่ากันที่ 6 ที่นั่ง กลุ่มรักษ์กรุงเทพ 3 ที่นั่ง พรรคไทยสร้างไทย 2 ที่นั่ง และพรรคกล้า 1 ที่นั่ง

นอกจากนี้ยังพบว่าเขตที่มีความผันผวนมากที่สุด ก็คือวังทองหลาง ที่จากคะแนนโหวตโนสามารถทำให้ผู้สมัครที่ได้อันดับ 2, 3, 4 หรือ 5 สามารถกลับมาชนะการเลือกตั้งได้เป็น ส.ก. ได้ รองลงมาก็คือ ทวีวัฒนา บางนา และบางรัก ที่จากคะแนนโหวตโนสามารถทำให้ผู้สมัครที่ได้อันดับ 2, 3 หรือ 4 สามารถกลับมาชนะการเลือกตั้งได้เป็น ส.ก. ได้

คะแนนโหวตโนของ ส.ก. สะท้อนอะไร

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่าในการเลือกตั้ง ส.ก. ครั้งนี้ มีจำนวนคะแนนไม่เลือกผู้สมัครใด หรือ Vote No สูงมาก จำนวนโหวตโนของ ส.ก. ทุกเขต สูงกว่าโหวตโนของผู้ว่าฯ กทม. ทุกเขต มี 46 เขตที่จำนวนโหวตโนสูงกว่าบัตรเสีย และมีเพียง 4 เขตที่บัตรเสียสูงกว่าโหวตโน คือ ตลิ่งชัน บางขุนเทียน หนองจอก และหนองแขม

นอกจากนั้นยังพบความแตกต่างระหว่างจำนวนบัตรเสียกับโหวตโนอย่างน่าสนใจหลายเขต เช่น ลาดพร้าว มีบัตรเสีย 850 คะแนน มีโหวตโน 5,274 คะแนน หรือสวนหลวงที่มีบัตรเสีย 868 คะแนน มีโหวตโน 4,530 คะแนน

จำนวนโหวตโนของ ส.ก. ที่สูงมากนั้นสะท้อนให้เห็นถึงการส่งเสียงของประชาชนที่ไม่อยากเลือกผู้สมัครคนใดมาเป็น ส.ก. ในเขตพื้นที่นั้นๆ ซึ่งอาจจะเป็นเพราะไม่รู้จักตัวผู้สมัคร ส.ก. ในเขตของตัวเองเลย หรือแม้กระทั่งไม่รู้ว่า ส.ก. มีความสำคัญอย่างไร ทำหน้าที่อะไร และเกี่ยวข้อง หรือจะสามารถช่วยเหลืออะไรกับประชาชนในเขตได้บ้าง หรือแม้กระทั่งอาจจะรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องพึ่งพิง ส.ก. ในเขต จึงไม่รู้ว่าอยากเลือกใคร 

สิ่งนี้อาจจะเกิดขึ้นจากที่การเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. พร้อมกับเลือกตั้ง ส.ก. ในวันเดียวกัน ต่างจากในอดีตที่ไม่ได้เลือกตั้งในวันเดียวกัน ทำให้กระแสข้อมูลข่าวสารของผู้ลงสมัครตำแหน่งผู้ว่าฯ กทม. นั้นบดบังกระแสข้อมูลของผู้ลงสมัครเลือกตั้ง ส.ก. จนทำให้หลายคนไม่รู้ว่าผู้สมัคร ส.ก. แต่ละคนในเขตตนเองนั้น เป็นใคร มาจากไหน มีนโยบายอะไร 

และยังอาจสะท้อนให้เห็นถึงโครงสร้าง กทม. ที่ทำให้ประชาชนไม่รู้ว่าที่จริงแล้ว ส.ก. ทำหน้าที่อะไร เกี่ยวข้องกับประชาชนในพื้นที่มากแค่ไหน แตกต่างอย่างไรจาก ส.ข. ที่ถูกระงับการเลือกตั้งไป แตกต่างอย่างไรกับผู้อำนวยการเขตที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง การทำงานของ ส.ก. และผู้อำนวยการเขตนั้นแตกต่างกันอย่างไร แล้วใครกันแน่ที่จะเป็นคนดูแลทุกข์สุขของประชาชนในพื้นที่เขตโดยตรง 

หากเกิดปัญหาขึ้นมาจะต้องร้องเรียนใครระหว่าง ส.ก. หรือผู้อำนวยการเขต และหาก ส.ก. มีหน้าที่พิจารณางบประมาณ กำกับดูแลการทำงานของทีมบริหาร ซึ่งฟังดูไม่เกี่ยวข้องกับพื้นที่เขตเท่าไร ในขณะที่ผู้อำนวยการเขตนั้นดูน่าจะเกี่ยวข้องกับการแก้ปัญหาในพื้นที่เขตมากกว่า แต่แล้วทำไมถึงไม่ใช่การเลือกผู้อำนวยการเขตแทนการเลือก ส.ก.

นอกจากนี้ยังอาจทำให้เรามองเห็นภาพสะท้อนของความเป็นชุมชนหรือความเป็นเมืองสมัยใหม่ในแบบปัจจุบันมากขึ้น ที่ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตอาจจะไม่ได้มีความยึดโยงกับเขตมากเท่าไร ทั้งด้วยการย้ายถิ่นฐาน เช่น อยู่ในเขตนี้เพราะใกล้ที่ทำงาน หรือเป็นคนต่างจังหวัดเข้ามาเรียนหรือทำงานในกรุงเทพฯ หรือรูปแบบของชุมชนสมัยใหม่อย่างคอนโดมิเนียม หรือหมู่บ้านบ้านจัดสรร ที่อาจจะมีการจัดการตัวเองในอีกแบบหนึ่ง มีคณะกรรมการคอนโดมิเนียม/หมู่บ้านจัดสรร หรือมีนิติบุคคลของคอนโดมิเนียม/หมู่บ้าน เป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ดูแล ซึ่งทำให้ยึดโยง สัมพันธ์หรือต้องพึ่งพาเขตพื้นที่น้อยลง จนอาจไม่เห็นความสำคัญถึงการเลือกตั้ง ส.ก. ว่าสัมพันธ์กับตนเองอย่างไร

ทั้งหมดนี้อาจจะเป็นประเด็นที่ทำให้เราต้องกลับมาทบทวนโครงสร้างของ กทม. อีกครั้ง บทบาทหน้าที่ของ ส.ก. การกำหนดวันเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. และ ส.ก. แม้กระทั่งความเป็นเขต ความเป็นชุมชนในกรุงเทพฯ ว่าโครงสร้างการบริหารดูแลพื้นที่แบบใดที่จะเหมาะสมและสร้างประโยชน์มากที่สุดกับประชาชนและความเปลี่ยนแปลงของความเป็นเมืองในกรุงเทพมหานคร

ดูข้อมูลพื้นฐานได้ที่ https://rocketmedialab.co/database-vote-no-bmc/

The post ถ้าคะแนน Vote No เปลี่ยนเป็น Vote Yes พรรคไหนจะได้ที่นั่ง ส.ก. เพิ่มขึ้นบ้าง appeared first on Rocket Media Lab.

ดาวน์โหลดข้อมูลที่นี่

อ่านรายงานที่ https://rocketmedialab.co/vote-no-bmc/

The post คะแนนโหวตโนและคะแนนเลือกตั้ง ส.ก. 65 [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

จากผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) อย่างไม่เป็นทางการ ปรากฏว่าในส่วนของผู้ว่าฯ กทม. นั้น ‘เขียวทั้งแผ่นดิน’ โดยชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้สมัครอิสระ เบอร์ 8 ได้คะแนนสูงสุดในทุกเขต แต่ในส่วนของของผู้สมัคร ส.ก. นั้น ปรากฏว่า ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทยได้จำนวนที่นั่ง ส.ก. มากที่สุด คือ 20 คน พรรคก้าวไกล 14 คน พรรคประชาธิปัตย์ 9 คน กลุ่มรักษ์กรุงเทพ 3 คน  พรรคไทยสร้างไทย 2  คน พรรคพลังประชารัฐ 2 คน 

สิ่งที่น่าสนใจสำหรับผลการเลือกตั้ง ส.ก. ก็คือ นี่อาจจะเป็นสัญญาณหรือข้อมูลสำหรับพรรคการเมืองเพื่อตรวจสอบฐานเสียงหรือความนิยมของพรรคตนเองในพื้นที่เขตนั้นๆ เพื่อเตรียมตัวสู่การเลือกตั้งทั่วไปในอนาคตอันใกล้นี้

ว่าแต่ผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้บอกอะไรเราบ้าง

แฟนพันธุ์แท้พรรคไหน อยู่เขตไหนบ้าง

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า เมื่อพิจารณาผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ เปรียบเทียบกับผลการเลือกตั้ง ส.ก. ครั้งที่แล้วในปี 2553 และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในปี 2562 จะพบว่า พรรคที่ได้ที่นั่ง ส.ก. ในครั้งนี้ และเคยได้ที่นั่ง ส.ก. ครั้งที่แล้ว และ ส.ส. ด้วย หรืออาจจะสันนิษฐานได้ว่าเป็นฐานเสียงเดียวกันทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้งครั้งไหน อันดับหนึ่งก็คือพรรคเพื่อไทย ใน 4 เขต คือ คันนายาว หนองแขม ลาดกระบัง ห้วยขวาง 

ส่วนในเขตดินแดงนั้น แม้ในการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ พรรคที่ได้ที่นั่งไปก็คือพลังประชารัฐ แต่เมื่อพิจารณาตัวผู้สมัคร ซึ่งก็คือ นางอนงค์ เพชรทัต ก็จะพบว่าเป็น ส.ก. เดิมในปี 2553 ซึ่งขณะนั้นสังกัดพรรคเพื่อไทย และ ส.ส. ในเขตดินแดงเองก็สังกัดพรรคเพื่อไทย 

ดังนั้น แม้ในส่วนผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ ที่ได้มาจากฐานเสียงเดิมทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ส.ก. เดิม หรือ ส.ส. เดิม จะมีพรรคพลังประชารัฐโผล่มา 1 เขต แต่หากพิจารณาดูตัวผู้ลงสมัครที่เคยสังกัดพรรคเพื่อไทยมาก่อน ก็จะสามารถอนุมานได้ว่า พรรคที่มีฐานเสียงเหนียวแน่นและไม่เปลี่ยนแปลงเลยในการเลือกตั้งสามแบบที่ผ่านมา ก็คือพรรคเพื่อไทย ในจำนวนทั้งหมด 6 เขตด้วยกัน 

ฐานเสียง ส.ส. นั้นยังสำคัญอยู่ 

 จากนั้น เมื่อพิจารณาผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้กับผลการเลือกตั้ง ส.ส. ในปี 2562 ก็จะพบว่า พรรคก้าวไกล ซึ่งอดีตคือพรรคอนาคตใหม่ เป็นพรรคที่ได้ที่นั่ง ส.ก. ในการเลือกตั้งครั้งนี้ ในเขตที่เป็นฐานเสียง ส.ส. ในการเลือกตั้งครั้งก่อน ถึง 6 เขต คือ พระโขนง ยาวนาวา ตลิ่งชัน ทวีวัฒนา บางแค บางนา 

แต่เมื่อพิจารณาในสองหมวดคือได้มาจากฐานเสียง ส.ส. เดิม และ ได้มาจากฐานเสียง ส.ก. เดิม + ส.ส. เดิม ซึ่งมีความซ้อนทับกัน ก็จะพบว่า พรรคที่ได้ที่นั่ง ส.ก. จากฐานเสียงเดิมที่เป็น ส.ส. มากที่สุดนั้นคือเพื่อไทย จำนวนรวม 9 เขต คือ คลองสามวา ดอนเมือง บึงกุ่ม ภาษีเจริญ หลักสี่ และรวมกับหมวดแรกได้มาจากฐานเสียง ส.ก. เดิม + ส.ส. เดิม อีก 4 เขต คือ คันนายาว หนองแขม ลาดกระบัง ห้วยขวาง รวมเป็น 9 เขต

ซึ่งเท่ากับว่าฐานเสียงจากการเลือกตั้ง ส.ส. ของพรรคเพื่อไทยนั้น ยังคงมั่นคงอยู่มาก แต่ในขณะเดียวกัน ในส่วนของพรรคก้าวไกลนั้น ก็ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียวที่ได้คะแนนมาจากฐานเสียง ส.ส. จากปี 2562 เพราะในการเลือกตั้ง ส.ก. ในปี 2553 ยังไม่มีพรรคก้าวไกล (อนาคตใหม่เดิม) 

หากจะเปรียบเทียบเฉพาะผลการเลือกตั้ง ส.ส. ในปี 2562 และ ส.ก. ในปี 2565 ในส่วนของฐานคะแนนเสียงของพรรคการเมืองก็จะพบว่า พรรคที่ไม่สามารถรักษาฐานเสียงคะแนนจาก ส.ส. มาสู่ผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ได้มากที่สุด ก็คือพลังประชารัฐ 

ในการเลือกตั้ง ส.ส. ปี 2562 พลังประชารัฐ ได้ที่นั่ง ส.ส. ในกรุงเทพฯ ไปถึง 22 เขต แต่จากผลการเลือกตั้ง ส.ก. ที่ผ่านมา ซึ่งพรรคพลังประชารัฐส่งผู้สมัคร ส.ก. ครบ ทั้ง 50 เขต แต่มีเพียงเขตหนองจอก เพียง 1 เขตจาก 22 เขตเท่านั้นที่ได้ที่นั่ง ส.ก. ไป ซึ่งสามารถอนุมานได้ว่า พลังประชารัฐไม่สามารถรักษาฐานคะแนนเสียงตนเองจากการเลือกตั้ง ส.ส. ที่ผ่านมา มาสู่การเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ได้ถึง 21 เขตเลยทีเดียว ทั้งๆ ที่ผู้ที่มีสิทธิเลือกตั้งนั้นก็คือคนกลุ่มเดิมเกือบทั้งหมด  

และเมื่อดูข้อมูลผลคะแนนการเลือกตั้ง ส.ก. ในเขตที่พรรคพลังประชารัฐเคยได้ที่นั่ง ส.ส. มาก่อน มาก่อนก็จะพบว่าคะแนนของ ส.ก. ของพรรรคพลังประชารัฐตกไปอยู่อันดับ 2 หรือ 3 เสียเป็นส่วนมาก ซึ่งในหลายเขตคะแนนห่างจากอันดับหนึ่งเกือบเท่าตัว เช่น ในเขตวัฒนา อันดับหนึ่งคือพรรคก้าวไกล 8,819 คะแนน อันดับสองคือประชาธิปัตย์ 5,018 คะแนน และอันดับสามคือพลังประชารัฐ 4,293 คะแนน

แต่ถึงอย่างนั้นก็อาจจะต้องพิจารณาในประเด็นที่ว่า ในการเลือกตั้ง ส.ส. ปี 2562 ที่ผ่านมา ผู้ลงสมัครในนามพรรคพลังประชารัฐนั้น เป็น ส.ส. ที่ย้ายมาจากพรรคการเมืองใดหรือไม่ร่วมด้วย แต่ถึงอย่างนั้นจากผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ ที่พรรคพลังประชารัฐ ไม่สามารถรักษาฐานคะแนนเสียงเดิมจากครั้งเลือกตั้ง ส.ส. ได้เลย ก็ยังทำให้เห็นแง่มุมที่น่าสนใจที่ควรมีการวิเคราะห์ต่อไปว่าเป็นเพราะเหตุใด  มีปัจจัยหรือองค์ประกอบอะไรร่วมอยู่บ้าง 

ไม่ว่าจะเป็นการที่พรรคพลังประชารัฐไม่ส่งผู้สมัครว่าฯ กทม. ลงในนามพรรค หรือแม้แต่อาจจะเป็นเรื่องการเมืองระดับชาติ ไม่ว่าจะเป็นความขัดแย้งระหว่าง “สาม ป.” คือ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ และ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา หรือความขัดแย้งกับธรรมนัส พรหมเผ่า ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผู้กุมฐานเสียงที่สำคัญของพรรคพลังประชารัฐ หรือแม้แต่การหารคะแนนกันระหว่าง สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์, สกลธี ภัททิยกุล และอัศวิน ขวัญเมือง หรืออาจจะนับรวมรสนา ด้วยก็ได้ 

แล้วฐานเสียง ส.ก. เดิมล่ะ ยังเหนียวแน่นอยู่ไหม 

หากพิจารณาเปรียบเทียบผลการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ กับผลการเลือกตั้ง ส.ก. ครั้งที่ผ่านมาทั้งในปี 2553 และ 2549 จะพบว่า ส.ก. ที่ชนะการเลือกตั้งครั้งล่าสุดมาจากฐานเสียงของ ส.ก. เดิมมากที่สุด ไม่ว่าจะพรรคเดิมหรือย้ายพรรค รวมแล้ว 18 เขตด้วยกัน โดยพรรคประชาธิปัตย์สามารถรักษาฐานเสียงจาก ส.ก. เดิมได้ถึง 9 เขต คือ คลองสาน บางกอกน้อย บางกอกใหญ่ บางขุนเทียน บางบอน บางพลัด ประเวศ ป้อมปราบศัตรูพ่าย และสัมพันธวงศ์ 

ในขณะที่พรรคเพื่อไทยเอง หากรวมเขตที่ได้ ส.ก. จากฐานคะแนนเสียงของ ส.ก. เดิม และได้มาจากฐานเสียง ส.ก. เดิม + ส.ส. เดิม ซึ่งมีความซ้อนทับกัน ก็จะพบว่ามี 9 เขต เท่ากันคือ คลองสามวา ดอนเมือง บึงกุ่ม ภาษีเจริญ หลักสี่ และ (จากหมวดแรก) คือ คันนายาว หนองแขม ลาดกระบัง ห้วยขวาง รวมเป็น 9 เขต

แต่ในเขตจอมทองนั้น แม้ผู้ที่ได้เป็น ส.ก. ในครั้งนี้คือ นายสุทธิชัย วีรกุลสุนทร  ซึ่งมาพรรคเพื่อไทย แต่หากพิจารณาดูข้อมูลประวัติบุคคลก็จะพบว่า เป็น ส.ก. เก่าจากปี 2553 ซึ่งเคยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์มาก่อน 

และในส่วนของกลุ่มรักษ์กรุงเทพฯ พบว่าในเขตสายไหม ซึ่งผู้ที่ได้ที่นั่ง ส.ก. จากการเลือกตั้งครั้งล่าสุดนี้เป็นผู้สมัครมาจากพรรคไทยสร้างไทย แต่หากพิจารณาดูข้อมูลประวัติบุคคลก็จะพบว่า เป็น ส.ก. เก่าจากปี 2553 ซึ่งเคยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์มาก่อน หรือในเขตปทุมวัน ก็เป็นอดีต ส.ก. เก่าในปี 2549 จากพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดียวกัน 

นอกจากนี้ ยังพบว่าเขตพญาไท ซึ่งผู้ที่ได้ที่นั่ง ส.ก. จากการเลือกตั้งครั้งล่าสุดนี้เป็นผู้สมัครมาจากพรรคก้าวไกล  แต่หากพิจารณาดูข้อมูลประวัติบุคคลก็จะพบว่า เป็น ส.ก. เก่าจากปี 2553 ซึ่งเคยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์มาก่อน 

ดังนั้นจะพบว่า หากมองในแง่ฐานเสียงของ ส.ก. เดิมเพียงอย่างเดียว พรรคประชาธิปัตย์ยังคงสามารถรักษาฐานเสียงจาก ส.ก. เดิมไว้ได้มากที่สุด ซึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าในการเลือกตั้ง ส.ก. ในปี 2553 พรรคประชาธิปัตย์ได้ที่นั่ง ส.ก. สูงที่สุดด้วยก็เป็นได้ แต่ในขณะเดียวกันถ้ามองในมุมกลับ ก็จะพบว่าพรรคประชาธิปัตย์สูญเสียที่นั่งไปเยอะที่สุด หากพิจารณาจากจำนวนที่นั่งจากการเลือกตั้ง ส.ก. ครั้งที่ผ่านมาในปี 2553 ที่เรียกได้ว่าประชาธิปัตย์แทบจะชนะแบบแลนด์สไลด์เลยทีเดียว

คนนี้ซิมาแรง สัญชาตญาณบอก 

และเมื่อพิจารณาดูในหมวดสุดท้ายคือที่ชนะการเลือกตั้ง ส.ก. 2565 ที่ไม่ได้มาจากฐานเสียงของ ส.ก. เดิม ในปี 2553 และ ส.ส. เดิม ในปี 2562 เลย จะพบว่ามีมากถึง 15 เขต โดยมาจากพรรคก้าวไกลมากที่สุด 7 เขต คือ จตุจักร บางซื่อ พระนคร ราชเทวี ลาดพร้าว วัฒนา และสาทร ซึ่งล้วนแล้วเป็นผู้สมัครหน้าใหม่ที่ไม่ได้มีฐานเสียงมาจาก ส.ก. หรือ ส.ส. เดิม 

หากพิจารณาข้อมูลประวัติบุคคลจะพบว่า เป็นคนรุ่นใหม่ที่มีผลงานการทำงานในพื้นที่ อย่างในกรณีของเขตจตุจักรนั้น ผู้ที่ชนะการเลือกตั้งคือ อภิวัฒน์ ด่านศรีชาญชัย ซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มเส้นด้าย ซึ่งมีบทบาทอย่างมากในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ที่ผ่านมา ซึ่งมาลงสมัคร ส.ก. ในนามพรรคก้าวไกล เช่นเดียวกันกับ ราชเทวี  ลาดพร้าว วัฒนา และสาทร ซึ่งเป็นอาสาสมัครกลุ่มเส้นด้ายเช่นเดียวกัน  

รองลงมาก็คือพรรคเพื่อไทย 6 เขต คือ ทุ่งครุ บางกะปิ บางคอแหลม บางรัก วังทองหลาง และสวนหลวง ซึ่งส่วนมากก็เป็นคนรุ่นใหม่ที่เริ่มต้นการทำงานกับพรรคในตำแหน่งต่างๆ มา และเริ่มมีบทบาทในพื้นที่ในเขตนั้นๆ เช่น ในเขตบางกะปิ ผู้ที่ชนะการเลือกตั้งคือ นภัสสร พละระวีพงศ์ ซึ่งเคยทำงานเป็นกรรมการสภาวัฒนธรรมเขตบางกะปิมาก่อน รวมไปถึงที่ปรึกษาประธานคณะกรรมาธิการการคุ้มครอง ผู้บริโภค สภาผู้แทนราษฎร และเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ กลุ่มชาติพันธุ์ และผู้มีความหลากหลายทางเพศ สภาผู้แทนราษฏร

ในขณะที่กลุ่มรักษ์กรุงเทพ ของอัศวิน ขวัญเมือง ได้มา 2 ที่นั่ง คือ คลองเตย และบางเขน โดยในเขตคลองเตยนั้น ผู้ที่ชนะการเลือกตั้งคือ สุชัย พงษ์เพียรชอบ  หรือ “เฮียต่าย คลองเตย” 

ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในพื้นที่ เพราะเป็นหุ้นส่วนบริษัทตลาดคลองเตย ร่วมกับ ธรรมนัส พรหมเผ่า ในปี 2561 ก่อนที่ธรรมนัสจะโอนหุ้นให้ภรรยาในเวลาต่อมา เพื่อรับตำแหน่งรัฐมนตรีในปี 2562 

ทั้งหมดนี้จะเห็นได้ว่า ผู้ที่ชนะการเลือกตั้ง ส.ก. ในครั้งนี้ เป็นผลมาจากฐานเสียงของ ส.ก. เดิมมากที่สุด ไม่ว่าจะมาจากพรรคเดิมหรือมีการย้ายพรรค แต่ในขณะเดียวกันประเด็นที่น่าสนใจก็คือผู้ชนะการเลือกตั้งที่ไม่ได้มาจากฐานเสียง ส.ก. และ ส.ส. เดิมเลย ซึ่งมีจำนวนมาเป็นอันดับสอง ที่ทำให้เห็นได้ว่าคนกรุงเทพฯ ไม่ได้ตัดสินใจจากความนิยมในตัวพรรคหรือตัวบุคคลเดิมเท่านั้น ยังพร้อมที่จะเปลี่ยนใจได้หากมีคนรุ่นใหม่ หรือผู้สมัครหน้าใหม่ๆ ที่ทำงานในพื้นที่อย่างจริงจังและเห็นผล ก็มีสิทธิที่จะชนะการเลือกตั้งได้เช่นเดียวกัน 

และนี่อาจจะเป็นโจทย์ที่พรรคการเมืองต้องนำไปขบคิดเพื่อเตรียมการสำหรับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปที่จะเกิดขึ้นในปี 2566 ว่าได้ทำงานในพื้นที่มากพอและเป็นที่ประจักษ์พอที่จะช่วงชิงคะแนนจากฐานเสียงเดิมในเขตนั้นๆ ได้หรือไม่

ดูข้อมูลพื้นฐานได้ที่ https://rocketmedialab.co/database-bmc

อ้างอิง

ผลคะแนนอย่างไม่เป็นทางการ และประวัติผู้สมัคร จาก กทม.

The post ส.ก. 65 ได้มาจากฐานเสียงแบบไหนบ้าง appeared first on Rocket Media Lab.

และข้อมูลคะแนนผลการเลือกตั้งรายเขต และจำนวนบัตร ส.ก. -ผู้ว่าฯ กทม. 2565
ข้อมูลจาก สำนักประชาสัมพันธ์ กรุงเทพมหานคร Digitize โดย อาสาสมัคร Vote62.com

อ่านรายงานที่ https://rocketmedialab.co/bmc

The post ผลการเลือกตั้งเปรียบเทียบ ส.ก. 2553 ส.ส. 2562 และ ส.ก. 2565 [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เราจะต้องเสียเวลาเป็นวันๆ กับการตื่นแต่เช้าไปเข้าแถวรอคิวโรงพยาบาลรัฐ และถ้าไม่อยากรอ ก็ต้องยอมเสียเงินเพิ่มไปใช้บริการเอกชนแทน

ผลสำรวจโดย โครงการวิจัยเพื่อพัฒนารูปแบบและระบบบริการปฐมภูมิเขตเมือง: กรณีศึกษาในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ของสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) (2559) ระบุว่า เมื่อสำรวจถึงสถานพยาบาลที่เคยใช้ และ/หรือคาดว่าจะใช้บริการเมื่อเกิดภาวะเจ็บป่วย จากประชากรในกรุงเทพฯ 1,916 คน ซึ่งประกอบด้วยผู้มีสิทธิข้าราชการ 918 คน (47.91%) และผู้มีสิทธิประกันสังคม 998 คน (52.09%) พบว่า 60% ของทั้งสองกลุ่มเคยใช้/คาดว่าจะใช้บริการสถานพยาบาลเอกชนมากกว่าสถานพยาบาลของรัฐ แต่เมื่อจำแนกตามสิทธิการรักษา จะพบว่า ผู้มีสิทธิข้าราชการ 60% จะไปที่สถานพยาบาลของรัฐ ส่วนผู้มีสิทธิประกันสังคม 80% จะไปที่สถานพยาบาลเอกชน

กลุ่มตัวอย่างชี้ว่า เหตุผลหลักของการเลือกใช้สถานพยาบาล คือความสะดวกในการเข้าถึงสถานพยาบาล เช่น ใกล้บ้านหรือที่ทำงาน (57.83%) ตามด้วยการใช้สิทธิตามสถานพยาบาลที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้หรือมีสิทธิใช้บริการนั้น (15.55%) และความเชื่อมั่นในความรู้ความชำนาญของแพทย์และพยาบาล (9.56%)

ขณะที่ข้าราชการ 50.98% รับผิดชอบจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง ด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น เป็นส่วนที่เบิกตามสิทธิไม่ได้ หรือเป็นการไปรับการรักษาที่อื่นที่สะดวกกว่า แต่ไม่สามารถเบิกได้ เป็นต้น ขณะที่กลุ่มผู้มีสิทธิประกันสังคมราว 40% รับผิดชอบจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง แม้จะจ่ายสมทบไปแล้วทุกเดือน

แต่นี่ไม่ควรเป็นเรื่องปกติ

สำรวจสถานพยาบาลในกรุงเทพฯ ผ่านสิทธิรักษาพยาบาล

เพื่อสำรวจการกระจายตัวของสถานพยาบาลที่ให้บริการประชาชนในแต่ละเขต Rocket Media Lab รวบรวมข้อมูลจำนวนสถานพยาบาลทั้งรัฐและเอกชนในพื้นที่กรุงเทพฯ จากหน่วยบริการปฐมภูมิที่ผู้มีบัตรทองสามารถเลือกได้ สถานพยาบาลที่ผู้มีสิทธิประกันสังคมเลือกได้ และโรงพยาบาลรัฐรวมถึงโรงพยาบาลเอกชนที่เข้าร่วมสิทธิเบิกจ่ายตรงสวัสดิการรักษาพยาบาลข้าราชการ ได้ทั้งสิ้น 484 แห่ง แล้วจัดกลุ่มตามเขตใน กทม. 50 แห่ง พบว่า มีนบุรี มีมากที่สุดที่ 20 แห่ง บางนา 18 แห่ง ราชเทวี 16 แห่ง ตามด้วยบางเขนและสายไหม 15 แห่ง 

ส่วนเขตที่มีสถานพยาบาลที่เข้าถึงได้ตามสิทธิน้อยที่สุด คือ สัมพันธวงศ์ 3 แห่ง พระนครและคลองสาน 4 แห่ง ตามด้วย ปทุมวัน พระโขนง ตลิ่งชัน ทุ่งครุ ที่ 5 แห่งเท่ากัน

อย่างไรก็ตาม หากนำจำนวนสถานพยาบาลในแต่ละเขตมาหารด้วยจำนวนประชากรของเขตนั้น จะพบว่า เขตที่มีจำนวนสถานพยาบาลต่อประชากรสูงที่สุดในกรุงเทพฯ คือ ราชเทวี 23.62 แห่งต่อแสนประชากร บางนา 20.68 ป้อมปราบศัตรูพ่าย 19.79 พญาไท 18.12 และสัมพันธวงศ์ 14.44

ท้ังนี้จะเห็นว่าเขตที่มีสัดส่วนสถานพยาบาลอับดับต้นๆ เกือบทั้งหมด ยกเว้นบางนา อยู่ในเขตกรุงเทพฯ ชั้นใน ซึ่งเขตข้างเคียงก็มีสัดส่วนสถานพยาบาลสูงเช่นกัน ประกอบกับมีระบบขนส่งมวลชนทั่วถึงกว่า ทำให้คนในกรุงเทพชั้นในมีแนวโน้มที่จะมีทางเลือกของสถานพยาบาลมากกว่าและเข้าถึงได้สะดวกกว่า

สำหรับเขตที่สถานพยาบาลรับบทหนัก 5 อันดับท้าย ได้แก่ ทุ่งครุ 4.05 แห่งต่อแสนประชากร ตลิ่งชัน 4.88 จตุจัตร 5.19 บางแค 5.20 และจอมทอง 5.49

ขณะที่ถ้าดูสัดส่วนสถานพยาบาลที่เป็นของรัฐ จะพบว่า ราชเทวี ยังคงเป็นอันดับหนึ่งในการจัดอันดับนี้ โดยเป็นเขตที่มีที่ตั้งของสถานพยาบาลของรัฐมากที่สุด ถึง 13 แห่ง และส่วนหนึ่งยังเป็นสถานพยาบาลที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง เช่น สถาบันประสาทวิทยา กรุงเทพมหานคร, สถาบันมะเร็งแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร, สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์

เขตที่มีสถานพยาบาลของรัฐน้อยที่สุด คือ 1 แห่งต่อเขต มีถึง 13 เขต ได้แก่ สัมพันธวงศ์ บางบอน บางพลัด วัฒนาบางกอกใหญ่ สาทร บางกะปิ บางเขน ลาดพร้าว สะพานสูง วังทองหลาง จอมทอง และตลิ่งชัน 

ขณะที่หากดูประเภทของสถานพยาบาลที่รับผู้ป่วยตามสิทธิต่างๆ พบว่า ข้าราชการ จะสามารถเข้ารับการรักษาฟรีตามสิทธิได้ในโรงพยาบาลของรัฐ รวมถึงมีโรงพยาบาลเอกชนบางแห่งที่เข้าร่วมสิทธิเบิกจ่ายตรงของข้าราชการ ขณะที่ตัวเลือกของผู้ใช้สิทธิบัตรทองและสิทธิประกันสังคมนั้น จำนวนมากเป็นคลินิกเอกชน หรือการบริการในระดับปฐมภูมิ ซึ่งถูกดึงเข้ามาร่วมแก้ปัญหาความไม่เพียงพอของระบบสาธารณสุขในกรุงเทพฯ

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ต้องไม่ลืมว่าจำนวนประชากรดังกล่าว ยังไม่รวมถึงประชากรแฝงที่เข้ามาทำงานและเรียนหนังสือ และแรงงานข้ามชาติทั้งที่มาแบบถูกและไม่ถูกกฎหมาย ที่เราไม่รู้จำนวนที่แท้จริง โดยที่ผ่านมา สำนักงานสถิติแห่งชาติประมาณการไว้ว่าเมื่อปี 2561 กรุงเทพฯ มีประชากรแฝงรวม 2.05 ล้านคน ขณะที่ “สถิติจำนวนแรงงานต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตทำงานคงเหลือทั่วราชอาณาจักร ประจำเดือน กุมภาพันธ์ 2565” โดยกรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน ระบุว่า มีจำนวนแรงงานข้ามชาติ ในกรุงเทพฯ รวม 534,386 คน

กทม. กับระบบสาธารณสุข

ไม่ใช่แค่รถไฟ ที่มีมาตั้งแต่สมัย ร.5 แต่งานด้านอนามัย เราก็มีมาตั้งแต่สมัย ร.5 เช่นกัน โดยกรุงเทพฯ มีกาารดำเนินงานด้านสาธารณสุข มาตั้งแต่ รศ. 116 หรือ พ.ศ. 2440 ได้รับจัดตั้งเป็นกรมแพทย์สุขาภิบาล กระทรวงนครบาล รับผิดชอบตาม พ.ร.ก.สุขาภิบาลกรุงเทพ รศ. 116  ก่อนจะได้รับการยกฐานะเป็นสำนักอนามัย กทม. ในปี 2517

ที่ผ่านมา ประเด็นเรื่องการพัฒนาระบบสาธารณสุขใน กทม. อยู่ในแผนพัฒนากรุงเทพฯ มาตลอด นับแต่ฉบับที่ 1 ในปี 2520 อาทิ ตั้งเป้าสร้างศูนย์บริการสาธารณสุขเพิ่ม (แผนพัฒนากรุงเทพฯ ฉบับที่ 1  พ.ศ. 2520-2524) ปรับปรุงหน่วยบริการสาธารณสุขในแหล่งชุมชนแออัดและเขตชั้นนอกได้ทั่วถึง (แผนพัฒนากรุงเทพฯ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2525-2529) พัฒนาศูนย์บริการสาธารณสุขให้เป็นโรงพยาบาลชุมชน จัดตั้งศูนย์บริการสาธารณสุขขนาดเล็กให้ครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพ (แผนพัฒนากรุงเทพฉบับที่ 4 พ.ศ. 2535-2539) มีระบบเครือข่ายการบริการสุขภาพแบบผสมผสานให้ครอบคลุม 50 เขต (แผนพัฒนากรุงเทพฉบับที่ 6 พ.ศ. 2545-2549) หรือเร่งรัดการพัฒนาโรงพยาบาลและศูนย์บริการสาธารณสุขสังกัดกรุงเทพมหานครเพื่อให้บริการประชาชนแบบครบวงจร และมีคุณภาพเทียบได้กับมาตรฐานสากล และเพิ่มประสิทธิภาพของระบบการแพทย์ฉุกเฉินและสถานการณ์วิกฤตหรือภัยพิบัติ (แผนพัฒนากรุงเทพ 12 ปี พ.ศ. 2552-2563)

แต่แม้จะเข้าสู่ปีที่ 45 นับตั้งแต่แผนพัฒนากรุงเทพฯ ฉบับที่ 1 หากมองในเชิงปริมาณ สถานพยาบาลในสังกัดของ กทม. ยังมีเพียงโรงพยาบาล 11 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลกลาง โรงพยาบาลตากสิน โรงพยาบาลเจริญกรุงประชารักษ์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่ (400 เตียง) โรงพยาบาลหลวงพ่อทวีศักดิ์ ชุตินฺธโรอุทิศ โรงพยาบาลเวชการุณย์รัศมิ์ โรงพยาบาลลาดกระบังกรุงเทพมหานคร โรงพยาบาลราชพิพัฒน์ โรงพยาบาลสิรินธร และโรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กถึงขนาดกลาง (100-200 เตียง) โรงพยาบาลคลองสามวาและโรงพยาบาลบางนากรุงเทพมหานคร ที่ให้บริการผู้ป่วยนอก และศูนย์บริการการแพทย์ฉุกเฉินกรุงเทพมหานคร (ศูนย์เอราวัณ) ที่ตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยเบื้องต้นและนำตัวส่งโรงพยาบาล เพื่อเข้ารับการรักษาจากแพทย์ในโรงพยาบาลสังกัดสำนักการแพทย์ กทม.

ส่วนศูนย์บริการสาธารณสุข ซึ่งเป็นหน่วยบริการระดับปฐมภูมิ ทำหน้าที่ส่งเสริมสุขภาพ ฟื้นฟูสุขภาพ ป้องกันโรค และรักษาพยาบาล มีทั้งสิ้น 69 แห่ง โดยเขตที่ไม่มีศูนย์บริการสาธารณสุขของ กทม. เลย คือเขตวังทองหลาง และเขตบางเขน ซึ่งทั้งสองเขตมีประชากรรวม 292,101 คน ขณะที่ศูนย์บริการสาธารณสุขสาขา ซึ่งให้บริการรักษาพยาบาลเบื้องต้น ควบคุม-ป้องกันโรค และสร้างเสริม-ฟื้นฟูสุขภาพ มีเจ้าหน้าที่คือ พยาบาลวิชาชีพและนักวิชาการสาธารณสุข มี 77 แห่ง โดยจำนวนมากจะอยู่ในกรุงเทพฯ ชั้นนอก เช่น หนองจอก 11 แห่ง ตลิ่งชัน และบางขุนเทียน 7 แห่ง และลาดกระบัง คลองสามวา 6   

ขณะที่ผู้ว่าฯ กทม. คนที่ผ่านๆ มาก็ไม่ได้มีนโยบายด้านสาธารณสุขที่โดดเด่นนัก และเมื่อไปดูงบประมาณ กทม. ตั้งแต่ ปี 2516 จนถึง 2565 ก็จะพบว่าประเด็นเรื่องการบริการสาธารณสุขถูกจัดวางไว้ในลำดับรอง โดยสำนักการแพทย์ อยู่ในลำดับที่ 4 รองจากสำนักการโยธา สำนักสิ่งแวดล้อม และสำนักการระบายน้ำ ด้วยงบ 88,616,233,381 บาท และสำนักอนามัย อยู่ในอันดับ 6 รองจากสำนักการจราจรและขนส่ง ด้วยงบฯ รวม 52,121,264,183 บาท

ไม่ใช่แค่หน้าที่ กทม.

แม้ในเชิงพื้นที่ การจัดบริการสาธารณสุขจะเป็นอำนาจของ กทม. โดยตรง ตาม พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 แต่ระบบสุขภาพของไทยมีความซับซ้อนกว่านั้น โดยมีหลายหน่วยงานเข้ามาเกี่ยวข้องตามสิทธิในการรักษาพยาบาล ซึ่งแบ่งได้เป็น 3 ระบบหลัก ได้แก่

หนึ่ง สิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือที่นิยมเรียกกันว่า “สิทธิบัตรทอง” คนไทยที่มีเลขประจำตัว 13 หลัก และไม่ได้มีสิทธิประกันสุขภาพอื่นจากหน่วยงานรัฐ มีสิทธิลงทะเบียนเลือกหน่วยบริการประจำ เพื่อเข้ารับบริการสาธารณสุขได้ โดยไม่ต้องเสียค่าบริการ สิทธินี้ดูแลโดยสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ภายใต้กำกับของรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุข

สอง สิทธิประกันสังคม มนุษย์เงินเดือนที่มีนายจ้างซึ่งจ่ายเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคมทุกเดือน สามารถเข้ารับบริการรักษาพยาบาลได้ที่โรงพยาบาลที่เลือกลงทะเบียนไว้ สิทธินี้ดูแลโดยสำนักงานประกันสังคม กระทรวงแรงงาน

และสาม สิทธิสวัสดิการการรักษาพยาบาลของข้าราชการ ที่คุ้มครองให้กับข้าราชการและบุคคลในครอบครัว (บิดา มารดา คู่สมรสและบุตรที่ถูกต้องตามกฎหมาย) โดยเข้ารับบริการรักษาพยาบาลได้ฟรีที่โรงพยาบาลของรัฐ และเข้ารับบริการโดยจ่ายบางส่วนในโรงพยาบาลเอกชนบางแห่งที่ร่วมโครงการเบิกจ่ายตรง ประเภทผู้ป่วยในตามเกณฑ์กลุ่มวินิจฉัยร่วม สิทธินี้มีกรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง ทำหน้าที่ดูแลระบบออกกฎระเบียบการเบิกจ่าย

ไปต่อยังไง 

ในการระดมความเห็นเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2563 ของสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) เรื่อง “ก้าวต่อไป..หน่วยบริการปฐมภูมิในเขตกรุงเทพมหานคร (Fact & Future)” เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายพัฒนาระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิ โดยนำร่องพื้นที่กรุงเทพมหานคร (กทม.) ซึ่งสืบเนื่องจากการยกเลิกสัญญาคลินิกชุมชนอบอุ่นที่ให้บริการปฐมภูมิในพื้นที่กรุงเทพฯ ซึ่งขณะนั้น จากคลินิกชุมชนอบอุ่นราว 230 แห่ง เหลือเพียง 28 แห่งส่งผลกระทบต่อการรับบริการของประชาชนที่ใช้บัตรทอง กว่า 2 ล้านคน

ที่ประชุมมีข้อเสนอว่า พื้นที่กรุงเทพฯ ต้องมีโรงพยาบาลประจำเขต เพื่อให้บริการรับส่งต่อ และควรมีจำนวนเตียงที่เพียงพอในการรองรับผู้ป่วย รวมถึงมีการนำบริการการแพทย์ทางไกล (telemedicine) มาช่วยในการเพิ่มคุณภาพของการบริการสุขภาพ ลดค่าใช้จ่าย ตลอดจนสามารถขยายเวลาในการทำงานของแพทย์ได้ ขณะที่หน่วยงานของรัฐควรสนับสนุนคลินิกชุมชนอบอุ่นเอกชนที่เข้าร่วมโครงการ เช่น ลดหย่อนภาษี สร้างความมั่นใจในการขยายการดำเนินงาน โดยใช้สัญญาในการควบคุมค่าใช้จ่ายและกำกับคุณภาพบริการ ควบคู่ไปกับการที่ สปสช. เขต 13 ศูนย์บริการสาธารณสุข สำนักอนามัยของ กทม. กระทรวงสาธารณสุข คลินิกชุมชนอบอุ่น และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ต้องสร้างความมั่นใจ ในการให้บริการปฐมภูมิที่มีคุณภาพแก่ประชาชน เช่น ได้พบหมอทุกครั้งที่รับบริการ มีเครื่องมือในการดูแลรักษาพร้อม การได้รับยาที่มีคุณภาพ และมอบประสบการณ์ที่ดีในการไปใช้บริการ

ขณะที่ภาพใหญ่กว่านั้น รายงานการพิจารณาศึกษาเรื่องการปฏิรูปหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าของประเทศไทยเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (Thai universal health coverage reform for sustainable development) ของคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา เมื่อปี 2564 มีข้อเสนอให้มีชุดสิทธิประโยชน์หลักที่จำเป็นและเบิกจ่ายในรูปแบบเดียวกันสำหรับระบบหลักประกันสุขภาพภาครัฐทุกระบบ และในระยะยาว เสนอให้รวมกองทุนประกันสุขภาพภาครัฐทุกระบบเป็นระบบเดียว (single fund)

ดูข้อมูลพื้นฐานได้ที่ https://rocketmedialab.co/database-bkk-public-health/

อ้างอิง

การวิจัยเพื่อพัฒนารูปแบบและระบบบริการปฐมภูมิเขตเมือง : กรณีศึกษาในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 

มาตรฐานศูนย์บริการสาธารณสุขสาขา สำนักอนามัย 

สถิติจำนวนแรงงานต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตทำงานคงเหลือทั่วราชอาณาจักร ประจำเดือน กุมภาพันธ์ 2565, กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน

ประชากรแฝงในประเทศไทย พ.ศ.2561, สำนักงานสถิติแห่งชาติ 

ประวัติสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร

สวรส.จัดเวทีระดมความเห็น ชงข้อเสนอสู่นโยบาย “แก้ปัญหาผลกระทบยกเลิกคลินิกชุมชนอบอุ่น” พร้อมพัฒนาระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิ กทม. ในอนาคต

รายงานการพิจารณาศึกษาเรื่องการปฏิรูปหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าของประเทศไทยเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (Thai universal health coverage reform for sustainable development) ของคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา 

The post คนกรุงเทพฯ ป่วยแล้วไปไหนได้บ้าง appeared first on Rocket Media Lab.

ดาวน์โหลดข้อมูลที่นี่

อ่านรายงานได้ที่ https://rocketmedialab.co/bkk-public-health

The post สถานพยาบาลในกรุงเทพฯ แยกตามสิทธิรักษาพยาบาล [ข้อมูลดิบ] appeared first on Rocket Media Lab.

จากกรณีดาราฮอลลีวู้ด รัสเซล โครว์ ถ่ายภาพเสาไฟของไทยซึ่งมีสายพันรุงรังจนเป็นกระแสในโซเชียลมีเดีย และต่อมาการไฟฟ้านครหลวงได้ปฏิเสธว่าสายที่ปรากฏในภาพนั้นเป็นสายสื่อสาร ไม่ใช่สายไฟฟ้าของการไฟฟ้านครหลวง Rocket Media Lab ชวนสำรวจว่าถนนเส้นไหนได้นำสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงดินบ้าง

สายไฟฟ้า 

บนเสาไฟต้นหนึ่ง นอกจากไฟส่องสว่างที่อาจถูกติดตั้งบนเสาไฟบางต้นแล้ว ยังมี “สายไฟ” หลายแบบพาดอยู่ หากเป็นสายไฟฟ้าที่ใช้ส่งกระแสไฟฟ้าจริงๆ ก็จะมีสายไฟฟ้าแรงสูงที่อยู่ด้านบนสุด ต่ำลงมาก็คือสายไฟฟ้าแรงต่ำ ซึ่งในกรุงเทพฯ รับผิดชอบโดยการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) ในต่างจังหวัดรับผิดชอบโดยการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (กฟภ.)

และที่เรามักเห็นเป็นเส้นม้วนระโยงระยางเป็นวงกลมอยู่ตามเสาไฟฟ้าที่กลายมาเป็นดราม่าอยู่บ่อยๆ นั้นก็คือสายสื่อสาร ซึ่งมีทั้งสาย CCTV (กล้องวงจรปิดและกล้องจราจร) รับผิดชอบโดยกรุงเทพมหานคร (กทม.) และสายสื่อสารโทรคมนาคม ทั้งโทรศัพท์, อินเทอร์เน็ต, เคเบิ้ลทีวี ซึ่งรับผิดชอบโดย กสทช. เช่าการพาดสายโดยจ่ายค่าเช่าให้ กฟน.

สำหรับการนำสายไฟฟ้าลงดินนั้น กฟน.ริเริ่ม “โครงการเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน” ในพื้นที่ที่มีความสำคัญ ในแผนฉบับที่ 5 ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 โดยในช่วงแรกนั้นวางไว้ 10 โครงการ ได้แก่  สีลม, ปทุมวัน, จิตรลดา, พหลโยธิน, พญาไท, สุขุมวิท (บางส่วน), นนทรี, พระราม 3, รัชดาภิเษก-อโศก และ รัชดาภิเษก-พระราม 9

แต่โครงการแรกที่มีการอนุมัติงบประมาณและลงมือทำก็คือถนนสีลม ความยาว 2.7 กม. โดยเริ่มต้นทำใน พ.ศ. 2527 และเสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2531 ตามมาด้วยโครงกรปทุมวัน 6.7 กม. (2535-2550) โครงการจิตรลดา 6.8 กม. (2539-2550) โครงการพหลโยธิน 8 กม. (2547-2557) โครงการพญาไท 3.8 กม. (2547-2557)  และโครงการสุขุมวิท (บางส่วน) 7 กม. (2547-2557)

จากนั้นใน พ.ศ. 2551 กฟน.ก็ได้มีการจัดทำแผนงานเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน (2551-2556) อีก 3 โครงการคือ ปทุมวัน, จิตรลดา, พญาไท (เพิ่มเติม) 25.2 กม. โดยเพิ่มเติมจากโครงการเดิม สุขุมวิท (ที่เหลือ) พระราม 3 และนนทรี ตามมาด้วยโครงการรัชดาภิเษก – อโศก และโครงการ รัชดาภิเษก – พระราม 9 ระยะทาง 22.5 กม. ใน พ.ศ. 2555 จากนั้นใน พ.ศ. 2557 ก็มีแผนโครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีม่วง ตามมาด้วยโครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายเฉลิมรัชมงคล ใน พ.ศ. 2558

ก่อนที่ใน พ.ศ. 2558 จะมีการทบทวนแผนเดิมและเปลี่ยนเป็นแผนงานใหม่เพื่อรองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียนระยะทางรวม 261.6 กม. วงเงิน 143,092 ล้านบาท (ระยะที่ 1 จำนวน 39 เส้นทาง ระยะทางรวม 127.3 กม.) จากนั้นใน พ.ศ. 2559 จึงมีความคิดเพื่อบูรณาการการนำทั้งสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงดิน เพื่อรองรองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียน อันเป็นแผนพัฒนากรุงเทพฯ 20 ปีซึ่งริเริ่มมาจากมรว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร เมื่อครั้งทำงานเป็นผู้ว่าฯ กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้มีการเซ็นข้อตกลงร่วม (MOU) ระหว่าง กสทช., กฟน., ทีโอที, สตช, และกทม. เพื่อดำเนินโครงการเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน รองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียน

โดยหลังจากมีการเปลี่ยนแผนใหม่เพื่อรองรับการเป็นมหานครอาเซียน กฟน. จึงนำเอาแผนเดิมมาปรับปรุงใน พ.ศ. 2560 เป็นแผนงานเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน 2551-2556 (ฉบับปรับปรุง) ซึ่งในปีเดียวกัน ครม.เห็นชอบให้ดำเนินการตามแผนจากปี 2558 วงเงิน 9,088.8 ล้านบาท

ต่อมา ใน พ.ศ. 2561 คสช. ก็ได้อนุมัติแผนพัฒนา 10 ปี (2559-2568) ในการนำสายไฟฟ้าลงใต้ดินใน 3 จังหวัด คือ กรุงเทพฯ 88.1 กม. สมุทรปราการ 25.7 กม. นนทบุรี 13.5 กม. วงเงิน 48,717 ล้านบาท และในปีเดียวกันนี้ยังปรากฏแผนงานสายไฟฟ้าลงดินโครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีชมพูอีกด้วย จากนั้นใน พ.ศ. 2562 กฟน.ก็ได้นำเสนอแผนงานเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดินเพิ่มเติม เป็นฉบับเร่งรัด (Quick Win) ใน 3 เส้นทางตามแนวรถไฟฟ้าสายสีม่วงและเขียว ระยะทาง 20.5 กม. วงเงิน 3,673.40 ล้านบาท ซึ่งถือเป็นแผนล่าสุด ณ ปัจจุบันนี้

จาก พ.ศ. 2527 จนถึงปัจจุบัน เฉพาะในส่วนของกรุงเทพมหานคร กฟน.ได้นำสายไฟฟ้าลงดินเสร็จสิ้นไปแล้ว 6 โครงการ ก็คือ สีลม, จิตรลดา, ปทุมวัน, พหลโยธิน, พญาไท, และสุขุมวิท รวม 46.6  กม.

โดยโครงการที่ยังคงดำเนินการอยู่ก็คือ โครงการนนทรี, พระราม 3, รัชดาภิเษก-อโศก, รัชดาภิเษก-พระราม 9, โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีม่วง, โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายเฉลิมรัชมงคล, โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีชมพู, โครงการมหานครอาเซียน, โครงการ Quick Win และเตรียมวางแผนเส้นทางแผนงานเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดินเพื่อรองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียน ระยะที่ 2 ระยะทาง 134.3 กม. ที่เหลือ

สายสื่อสาร

การนำสายสื่อสารลงดินนั้น ในช่วงแรกเป็นผลพวงมาจากโครงการริเริ่ม “โครงการเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน” ของ กฟน. เนื่องด้วยสายสื่อสารนั้นพาดอยู่บนเสาไฟฟ้าที่ กฟน.รับผิดชอบอยู่แล้ว และการนำสายไฟฟ้าลงดินนั้น กฟน.ต้องมีการหักเสา จึงทำให้มีการนำสายสื่อสารลงดินไปด้วย เช่น โครงการสีลม

แต่หากเป็นโครงการการนำสายสื่อสารลงดินโดยตรงนั้น เกิดขึ้นจากแผนพัฒนากรุงเทพฯ 20 ปีเพื่อเป็นมหานครอาเซียน ซึ่งริเริ่มมาจาก มรว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร เมื่อครั้งทำงานเป็นผู้ว่าฯ กรุงเทพมหานคร โดยได้มีการเซ็นข้อตกลงร่วม (MOU) ระหว่างกสทช., กฟน., ทีโอที, สตช., และกทม. ใน พ.ศ. 2559

แผนแรกที่เกิดขึ้นภายใต้การทำแผนของ กสทช. ก็คือ แผนการจัดระเบียบสายสื่อสารและการนำสายสื่อสารลงใต้ดิน พ.ศ. 2559-60 โดยเป็นการสำรวจเส้นทางที่นำสายไฟฟ้าลงดินแล้ว แต่ยังไม่ได้นำสายสื่อสารลงดิน จำนวน 5 เส้นทาง ระยะทาง รวม 3.7 กิโลเมตร ต่อมาคือแผนการนำสายสื่อสารลงใต้ดินในปี 2560 จำนวน 4 โครงการ 9 เส้นทาง และแผนการจัดระเบียบสายสื่อสารในซอยพหลโยธิน 8 (ซอยสายลม)

ตามมาด้วยแผนใน พ.ศ. 2561 ประกอบด้วย 5 เส้นทาง ระยะทาง 4.4 กม. เส้นทางจัดระเบียบสายสื่อสารเนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ์ บดินทรเทพยวรางกูร จำนวน 2 เส้นทาง ระยะทาง 7 กม. และเส้นทางจัดระเบียบสายสื่อสารของการไฟฟ้านครหลวง จำนวน 23 เส้นทาง ระยะทาง 45 กม.

นอกจากนี้ใน พ.ศ. 2561 ในส่วนของกรุงเทพมหานคร โดยสำนักจราจรและขนส่ง ยังได้มีแผน “การนำสายสื่อสารลงดินตามโครงการเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดินของการไฟฟ้านครหลวง” ออกมาจำนวน 39 เส้นทาง โดยจะเห็นได้ว่า ไม่ว่าจะเป็นแผนของกสทช.หรือแผนของกทม. เส้นทางการนำสายสื่อสารลงดินล้วนแล้วแต่ดำเนินตามแผนการนำสายไฟฟ้าลงดินของกฟน.ทั้งสิ้น เนื่องด้วยสายสื่อสารนั้นพาดอยู่บนเสาไฟฟ้าของ กฟน. จึงเป็นการง่ายหากจะดำเนินงานตามเส้นทางที่ กฟน.ทำไว้แล้วหรือกำลังดำเนินการอยู่

จากนั้นใน พ.ศ. 2562 กสทช.นำเสนอแผนการนำสายสื่อสารลงดิน 26 เส้นทาง ระยะทาง 12.605 กม. และสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานครเองก็ปรากฏแผนพร้อมงบประมาณในการนำสายสื่อสารลงดินใน พ.ศ. 2562 นี้ 8 โครงการ 12 เส้นทาง ใน พ.ศ. 2563  กสทช.นำเสนอแผนการนำสายสื่อสารลงดิน 12 เส้นทาง ระยะทาง 48.7 กม. และที่ยังทำไม่เสร็จในปี 2562 อีก 8 โครงการ ส่วนสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมานคร มีแผนและงบประมาณนำสายสื่อสารลงดินใน พ.ศ. 2563  จำนวน 13 โครงการ จำนวน 31เส้นทาง (เป็นงบฯ ต่อเนื่องจากปี 2562 จำนวน7 เส้นทาง)

และใน พ.ศ. 2564 กสทช. นำเสนอแผนการนำสายสื่อสารลงดินในเส้นทางที่ไม่สามารถนำสายลงใต้ดินได้ในเขตการไฟฟ้านครหลวงในปี 2563 จำนวน 4 โครงการ เส้นทางเดิมจากปี 2563 12 เส้นทาง และภายใต้แผนมหานครอาเซียน 3 โครงการ (เป็นเส้นทางซ้ำกับ กทม.) และสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร มีแผนและงบประมาณนำสายสื่อสารลงดิน 8 โครงการ 23 เส้นทาง (เป็นงบฯ ต่อเนื่องจากปี 2563 ทั้ง 23 เส้นทาง และมี 6 เส้นทางเป็นงบฯ ต่อเนื่องถึงปี 2565)

ถนนเส้นไหนนำ ‘สายไฟฟ้า’ ลงดินบ้าง

หากพิจารณาเฉพาะการนำสายไฟฟ้าลงดินของกฟน. จะพบว่าจนถึงปัจจุบันเส้นทางที่มีการนำสายไฟฟ้าลงดินเสร็จสิ้นมี 7 โครงการ ได้แก่

1. โครงการสีลม รวม 2.7 กม.

• ถนนสีลม (จากแยกเจริญกรุง – แยกศาลาแดง) 

2. โครงการปทุมวัน  รวม 6.7 กม.

• ถนนพระรามที่ 4 (จากหน้าอาคารโอลิมเปีย – สี่แยกสามย่าน)
• ถนนพญาไท (จากสี่แยกสามย่าน – สี่แยกราชเทวี)
• ถนนพระรามที่ 1 (จากสี่แยกปทุมวัน – สี่แยกราชประสงค์)
• ถนนเพลินจิต (จากสี่แยกราชประสงค์ – ทางรถไฟ)
• ถนนราชดําริ (จากเชิงสะพานเฉลิมโลก – สี่แยกศาลาแดง)

3. โครงการจิตรลดา รวม 6.8 กม.

• ถนนพระราม 6 (จากถนนเพชรบุรี – ถนนราชวิถี)
• ถนนศรีอยุธยา (จากถนนพระราม 6 – ถนนสวรรคโลก)
• ถนนราชวิถี (จากถนนพระราม 6 – ถนนสวรรคโลก)
• ถนนสวรรคโลก (จากถนนราชวิถี – ถนนสุโขทัย)
• ถนนสุโขทัย (จากถนนสวรรคโลก – ถนนพิชัย)
• ซอยสุโขทัย 3 (ตลอดซอย)
• ถนนพิชัย (จากถนนสุโขทัย – ถนนราชวิถี)
• ถนนอู่ทองใน (จากถนนราชวิถี – ถนนราชดําเนินนอก)
• ถนนราชดําเนินนอก (จากถนนอู่ทองใน – ถนนพิษณุโลก)
• ถนนพิษณุโลก (จากถนนราชดําเนินนอก – ถนนพระราม 6)
• ถนนนครสวรรค์ (จากถนนพิษณุโลก – คลองผดุงกรุงเกษม)

4. โครงการพหลโยธิน รวม 8 กม.

• ถนนพหลโยธิน (จากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ – ถนนลาดพร้าว)
• ถนนประดิพัทธิ (จากถนนพหลโยธิน – ถนนพระราม6)
• ถนนวิภาวดีรังสิต (จากบริษัทการบินไทยจํากัด – ซอยเฉยพ่วง และซอยเฉยพ่วง)
• ซอยแยกถนนพหลโยธิน คือ ซอยพหลโยธิน 7 และ 8

5. โครงการพญาไท รวม 3.8 กม.

• ถนนพญาไท (จากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ – ถนนเพชรบุรี)
• ถนนโยธี (จากถนนพญาไท – ซอยเสนารักษ์)
• ถนนศรีอยุธยา (จากถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนเพชรบุรี (จากถนนพญาไท – ถนนบรรทัดทอง)

6. โครงการสุขุมวิท รวม รวม 12.6 กม.

• ถนนสุขุมวิท (จากถนนเพลินจิต – ซอยสุขุมวิท 81)
• ซอยแยกถนนสุขุมวิท คือ ซอยสุขุมวิท 3, 15, 18, 20, 22, 24, 31 และ 33

7. โครงการปทุมวัน จิตรลดา พญาไท (เพิ่มเติม) รวม 6 กม.

• ถนนโยธี (ซอยเสนารักษ์ – ถนนพระราม 6)
• ถนนศรีอยุธยา (แยกพญาไท – ซอยศรีอยุธยา 7)
• ถนนเพชรบุรี (แยกบรรทัดทอง – แยกอุรุพงศ์)
• ถนนราชปรารภ (แยกประตูน้ำ – แยกศรีอยุธยา) 
• ถนนพระรามที่ 1 (แยกปทุมวัน – เชิงสะพานกษัตริย์ศึก)
• ถนนราชวิถี (จากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ – ถนนพระราม 6)

โดยในส่วนที่ยังดำเนินการอยู่ มีดังนี้

• โครงการนนทรี รวม 8.3 กม.
• โครงการพระราม 3 รวม 10.9 กม.
• โครงการรัชดาภิเษก-อโศก รวม 8.2 กม.
• โครงการรัชดาภิเษก-พระราม 9 รวม 14.3 กม.
• โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีม่วง 2557
• โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายเฉลิมรัชมงคล 2558
• โครงการเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าใต้ดินเพื่อรองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียน ระยะที่ 1 จำนวน 39 เส้นทาง ระยะทางรวม 127.3 กม.
• โครงการสายไฟฟ้าลงดินตามแนวรถไฟฟ้าสายสีชมพู 2561
• โครงการเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน ฉบับเร่งรัด (Quick Win) จำนวน 3 เส้นทางตามแนวรถไฟฟ้าสายสีม่วงและเขียว ระยะทาง 20.5 กม.
• โครงการเปลี่ยนระบบสายฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดินเพื่อรองรับการเป็นมหานครแห่งอาเซียน ระยะที่ 2 ระยะทาง 134.3 กม.

ถนนเส้นไหนนำ ‘สายสื่อสาร’ ลงดินบ้าง 

หากพิจารณาเฉพาะการนำสายสื่อสารลงดิน โดยไม่นับรวมเส้นทางที่ถือเป็นผลพลอยได้จากโครงการริเริ่มนำสายไฟฟ้าลงดินของกฟน.ที่ทำให้มีการนำสายสื่อสารลงดินพร้อมไปด้วยในช่วงแรก 5 โครงการนั้น สามารถแยกพิจารณาเป็นรายปีและแยกตามแผนของ กสทช. และสำนักจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร ได้ดังนี้

ปี 2560

ในแผนการนำสายสื่อสารลงดินปี 2560 ของ กสทช. ประกอบด้วย

แผนที่หนึ่ง การนำสายสื่อสารลงใต้ดินปี 2559 – 2560 ในเส้นทางที่นําสายไฟฟ้าลงใต้ดินเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่สามารถนำสายสื่อสารลงได้ในปี 2559 จํานวน 5 เส้นทาง ระยะทางรวม 3.7 กิโลเมตร ประกอบด้วย

• ถนนโยธี (ซอยเสนารักษ์ – ถนนพระราม 6) 
• ถนนศรีอยุธยา (แยกพญาไท – ซอยศรีอยุธยา 7)
• ถนนเพชรบุรี (แยกบรรทัดทอง – แยกอุรุพงศ์) 
• ถนนราชปรารภ (แยกประตูน้ำ – แยกศรีอยุธยา) 
• ถนนพระราม 1 (แยกปทุมวัน – เชิงสะพานกษัตริย์ศึก) 

แผนที่สอง การนำสายสื่อสารลงใต้ดินปี 2560 จำนวน 4 โครงการ 9 เส้นทาง ระยะทางรวม 40.6 กม. ประกอบด้วย

1. โครงการจิตรลดา

• ถนนพิษณุโลก (แยกพาณิชยการพระนคร–แยกยมราช)

2. โครงการพหลโยธิน
   

• ถนนประดิพัทธิ (แยกประดิพัทธิ – แยกสะพานควาย)
• ถนนพหลโยธิน (แยกลาดพร้าว –อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)

3. โครงการพญาไท

• ถนนพญาไท (อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ – แยกปทุมวัน)
• ถนนศรีอยุธยา (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนโยธี (ถนนพญาไท – ซอยเสนารักษ์)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนพญาไท – ถนนบรรทัดทอง) 

4. โครงการสุขุมวิท

• ถนนสุขุมวิท (ทางรถไฟ – ซอยสุขุมวิท 81)
• ซอยสุขุมวิท 3 (ซอยนานา)

และแผนที่สาม คือการจัดการจัดระเบียบสายสื่อสารตั้งแต่ปากซอยพหลโยธิน 8 (ซอยสายลม) ถึงกรมทหารราบที่ 1

จะเห็นได้ว่าการนำสายสื่อสารลงดินโครงการปี 2559-60 และโครงการปี 2560 ของกสทช. ส่วนมากจะเป็นเส้นทางที่กฟน.นำสายไฟฟ้าลงดินแล้ว

ปี 2561

ในแผนการนำสายสื่อสารลงดินปี 2561 ของกสทช. ประกอบด้วย

แผนการนำสายสื่อสารลงดิน จำนวน 5 เส้นทาง ระยะทางรวม 4.4 กม. ประกอบด้วย

• ถนนราชปรารภ (ถนนศรีอยุธยา – แยกประตูน้ำ)  
• ถนนพระราม 1 (ถนนพญาไท – สะพานกษัตริย์ศึก)  
• ถนนพิษณุโลก (แยกพาณิชยการพระนคร –  แยกยมราช)
• ถนนศรีอยุธยา (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนราชดำเนินนอก (สะพานผ่านฟ้า– สะพานมัฆวานรังสรรค์)

จะเห็นได้ว่าแผนการนำสายสื่อสารลงดินของกสทช. ใน พ.ศ. 2561 ส่วนมากเป็นเส้นทางเดิมจาก พ.ศ. 2559-2560 ที่ยังทำไม่เสร็จ 

นอกจากนี้ในแผนการนำสายสื่อสารลงใต้ดิน พ.ศ. 2561 ของ กสทช. ยังมีแผนการจัดระเบียบสายสื่อสารอีกด้วย โดยแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ เส้นทางจัดระเบียบสายสื่อสารเนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร จำนวน 2 เส้นทาง ระยะทาง 7 กม. และเส้นทางจัดระเบียบสายสื่อสารของการไฟฟ้านครหลวง จำนวน 23 เส้นทาง ระยะทาง 45 กม.

ในส่วนของสำนักจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานครนั้น ใน พ.ศ. 2561 ปรากฏเอกสารการแบ่งกลุ่มเส้นทางในการนำสายสื่อสารลงดินออกเป็น 15 กลุ่ม 35 เส้นทาง แต่ยังไม่ปรากฏแผนการดำเนินงานว่าจะเริ่มต้นนำสายไฟฟ้าลงดินที่เส้นทางไหนบ้าง โดยมีรายละเอียดดังนี้

กลุ่มที่ 1 รอบพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ประกอบด้วย ถนนราชวิถี ถนนสวรรคโลก ถนนศรีอยุธยา และถนนพระราม 5

กลุ่มที่ 2 ประกอบด้วย ถนนสามเสน (ถนนทหาร-ถนนนครไชยศรี) ถนนทหาร (ถนนสามเสน – ถนนประดิพัทธิ) ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (ถนนประชาราษฎร์สาย 2 – ถนนทหาร)

กลุ่มที่ 3 ประกอบด้วย ถนนสามเสน (ถนนนครไชยศรี – ถนนลูกหลวง) ถนนประชาธิปก (เชิงสะพานประปกเกล้า – วงเวียนใหญ่) ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน (วงเวียนใหญ่ – ถนนรัชดาภิเษก)

กลุ่มที่ 4 ประกอบด้วย ถนนอรุณอมรินทร์ (เชิงสะพานพระราม 8 – ถนนประชาธิปก) ถนนพระบรมราชชนนี (ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอมรินทร์) ถนนพรานนก (ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอมรินทร์)

กลุ่มที่ 5 ประกอบด้วย ถนนลาดพร้าว (ถนนรัชดาภิเษก – ถนนศรีนครินทร์) ถนนศรีนครินทร์ (ถนนลาดพร้าว – ถนนรามคำแหง) ถนนเทพารักษ์ (ถนนสุขุมวิท – ถนนศรีนครินทร์)

กลุ่มที่ 6 ประกอบด้วย ถนนพหลโยธิน (แยกลาดพร้าว – แยกรัชโยธิน) ถนนพหลโยธิน (แยกรัชโยธิน – ถนนงามวงศ์วาน) และถนนลาดพร้าว (แยกลาดพร้าว – ถนนรัชดาภิเษก)

กลุ่มที่ 7 ประกอบด้วย ถนนแจ้งวัฒนะ (ฝั่งกรุงเทพฯ คลองประปา – คลองบางเขน) ถนนแจ้งวัฒนะ (ฝั่งจ.นนทบุรี แยกปากเกร็ด – คลองประปา) และถนนติวานนท์ (ถนนรัตนาธิเบศร์ – แยกปากเกร็ด)

กลุ่มที่ 8 ถนนสุขุมวิท (ฝั่งจ.สมุทรปราการ ช่วงซอยแบริ่ง – สถานีย่อยบางปิ้ง)

กลุ่มที่ 9 ถนนสุขุมวิท (ฝั่งจ.สมุทรปราการ ช่วงซอยแบริ่ง – ถนนเทศบาลบางปู 77)

กลุ่มที่ 10 ประกอบด้วย ถนนเพชรบุรี (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ) ถนนราชปรารภ (ถนนศรีอยุธยา – สามเหลี่ยมดินแดง) ถนนรามคำแหง (ถนนเพชรบุรี – ถนนศรีนครินทร์) และถนนเพชรบุรี (ซ.สุขุมวิท 63 (เอกมัย) – ถนนรามคำแหง)

กลุ่มที่ 11 ประกอบด้วย ถนนชิดลม (ถนนเพชรบุรี – ถนนเพลินจิต) ถนนสาทร (ถนนเจริญกรุง – ถนนพระราม 4) ถนนเจริญราษฎร์ (ถนนพระราม 3 – ถนนสาทร) ถนนเพชรบุรี (ถนนราชปรารภ – ทางรถไฟ) และถนนดินแดง (ถนนราชวิถี – สามเหลี่ยมดินแดงแยกดินแดง – คลองสาน)

กลุ่มที่ 12 ประกอบด้วย ถนนหลังสวน (ถนนเพลินจิต – ถนนสารสิน) ถนนสารสิน (ถนนราชดำริ -ถนนวิทยุ) ถนนวิทยุ (ถนนเพลินจิต – ถนนพระราม 4) ถนนพระราม 4 (ถนนราชดำริ -สถานีย่อยคลองเตย)

กลุ่มที่ 13 ถนนอังรีดูนังต์ (ถนนพระราม 1 – ถนนพระราม 4)

กลุ่มที่ 14 ถนนประชาราษฎร์สาย 2 (ถนนประชาราษฎร์สาย 1 – ถนนเตชะวานิช)

กลุ่มที่ 15 ถนนจรัญสนิทวงศ์ (เชิงสะพานพระราม 7 – แยกท่าพระ)

ปี 2562

ในแผนการนำสายสื่อสารลงดินปี 2562 ของ กสทช. มีเส้นทางการนำสายสื่อสารลงใต้ดินในพื้นที่การไฟฟ้านครหลวง จำนวน 13 โครงการ 26 เส้นทาง ระยะทางรวม 12.605 กม. ประกอบด้วย

1. โครงการถนนนานา

• สุขุมวิท ซอย 3 (ถนนสุขุมวิท – คลองแสนแสบ)

2. โครงการนนทรี

• ถนนสาธุประดิษฐ์ (ถนนเลียบทางด่วนเฉลิมมหานคร – ซอยสาธุประดิษฐ์ 12)
• ซอยสว่างอารมณ์ (ตั้งแต่ถนนสาธุประดิษฐ์ – ถนนนราธิวาสราชนครินทร์)

3. โครงการถนนวิทยุ

• ช่วงที่หนึ่ง (ถนนพระราม 4 – แยกสารสิน)
• ช่วงที่สอง (แยกสารสิน – ถนนเพลินจิต)

4. โครงการถนนพระจันทร์

• ถนนหน้าพระธาตุ (ถนนหน้าพระลาน – หน้าทางเข้า ม.ธรรมศาสตร์)
• ถนนพระจันทร์ (ถนนหน้าพระธาตุ – ถนนมหาราช)
• ถนนมหาราช (หน้าพระลาน – ถนนพระจันทร์)

5. โครงการจิตรลดา (เพิ่มเติม)

• ถนนเพชรบุรี (แยกยมราช – แยกอุรุพงษ์)
• ถนนนครสวรรค์ (แยกนางเลิ้ง – คลองผดุงกรุงเกษม)

6. โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ถนนข้าวสาร

• ถนนข้าวสาร (ตั้งแต่ถนนตะนาว – ถนนจักรพงษ์)

7. โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณปากคลองตลาด

• ถนนจักรเพชร (เชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้า – สะพานเจริญรัช)

8. โครงการบริเวณหน้าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สำนักงานใหญ่
9. โครงการบริเวณท่าน้ำนนทบุรี เทศบาลนนทบุรี
10. โครงการถนนศรีสมาน สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
11. โครงการเส้นทางนำสายสื่อสารลงใต้ดินเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินเลียบพระนคร โดยขบวนพยุหยาตราทางสถลมารค พระราชพิธีบรมราชาภิเษก

• ถนนอัษฎางค์ (ถนนราชดำเนินกลาง – ถนนบำรุงเมือง)
• ถนนบำรุงเมือง (สี่แยกช้างโรงสี – แยกสี่กั๊กเสาชิงช้า)
• ถนนเฟื่องนคร (แยกสี่กั๊กเสาชิงช้า – แยกสี่กั๊กพระยาศรี)
• ถนนเจริญกรุง (แยกสี่กั๊กพระยาศรี – แยกท้ายวัง)
• ถนนราชินี (ถนนราชดำเนินกลาง – สี่แยกช้างโรงสี)
• ถนนตะนาว (ถนนราชดำเนินกลาง – วงเวียนถนนตะนาว)
• ถนนพระสุเมรุ (ถนนสิบสามห้าง – ถนนราชดานินกลาง)
• ถนนบวรนิเวศน์ (วงเวียนถนนตะนาว – ถนนพระสุเมรุ)
• ถนนราชบพิตร (ถนนเฟื่องนคร – ถนนอัษฎางค์)

12. โครงการถนนอัษฎางค์ (ตั้งแต่สี่แยกช้างโรงสี – สี่แยกสะพานมอญ)
13. โครงการถนนราชินี (สี่แยกช้างโรงสี – สี่แยกสะพานมอญ)

จะเห็นได้ว่าแผนการนำสายสื่อสารลงดินของ กสทช. ก็ยังคงดำเนินตามเส้นทางการนำสายไฟฟ้าลงดินของ กฟน. อยู่ และมีบางเส้นทางที่เป็นเส้นทางเดิมจากปี 2560-2561 ที่ยังไม่แล้วเสร็จ และส่วนมากเป็นส่วนทางส่วนต่อขยายจากปีที่ผ่านมา

ใน พ.ศ. 2562 มีรายงานว่าโครงการนำสายสื่อสารลงดินภายใต้แผนของ กสทช. เสร็จสิ้นไปแล้วจำนวน 18 เส้นทาง ระยะทางรวม 9.582 กม.

ขณะที่แผนของสำนักจราจรและการขนส่ง กรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2562 นั้น มี 8 โครงการ จำนวน 12 เส้นทาง ประกอบด้วย

• ถนนจรัญสนิทวงศ์ (เชิงสะพานพระราม 7 – แยกท่าพระ)
• ถนนพหลโยธิน (แยกลาดพร้าว – ถนนงามวงศ์วาน)
• ถนนลาดพร้าว (แยกลาดพร้าว ถนนรัชดาภิเษก)
• ถนนพระราม 3 (สะพานพระรามเก้า ถึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร)
• ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ (ถนนสาทรเหนือ/ใต้ – ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 10) 
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนพระราม 9
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนอโศก
• ถนนประชาราษฎร์สาย 2 (ถนนประชาราษฎร์สาย 1 – ถนนเตชะวณิช)
• ถนนพระราม 4 (ถนนราชดําริ – สถานีย่อยคลองเตย)
• ถนนวิทยุ (ถนนพระราม 4 – ถนนเพลินจิต)
• บริเวณนานาเหนือ (ถนนสุขุมวิท – คลองแสนแสบ)
• ถนนสาธุประดิษฐ์ (ถนนเลียบทางด่วนเฉลิมมหานคร – ซอยสาธุประดิษฐ์ 12)

โดยทั้ง 8 โครงการ จำนวน 12 เส้นทาง ใช้งบประมาณทั้งสิ้น 149,347,000 บาท และมี 7 เส้นทางที่เป็นโครงการต่อเนื่องไปยังปีงบประมาณ 2563 และ 5 เส้นทางที่เป็นโครงการเสร็จสิ้นภายในระยะเวลาหนึ่งปี ซึ่งปัจจุบันการนำสายสื่อสารลงใต้ดินทั้ง 12 เส้นทางนี้เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว

นอกจากนี้ยังพบว่า ในบรรดา 12 เส้นทางที่ปรากฏในแผนปีงบประมาณ พ.ศ. 2562 ของสำนักการจราจรและขนส่งนั้น มี 5 เส้นทาง ที่ไม่ปรากฏอยู่ในแผนการแบ่งกลุ่มเส้นทางเดิมของสำนักการจราจรและขนส่ง จาก พ.ศ. 2561 โดยมี 3 เส้นทางที่ซ้ำกับในแผนการทำงานของ กสทช. ซึ่งก็คือบริเวณนานาเหนือ (ถนนสุขุมวิท – คลองแสนแสบ), ถนนสาธุประดิษฐ์ (ถนนเลียบทางด่วนเฉลิมมหานคร – ซอยสาธุประดิษฐ์ 12 และซอยสาธุประดิษฐ์ 19 ถึงถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ) และถนนวิทยุ (ถนนพระราม 4 – ถนนเพลินจิต)

ขณะที่อีก 3 เส้นทางที่ไม่ปรากฏอยู่ในการแบ่งกลุ่มเส้นทางเดิมของสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร แต่ปรากฏในแผนปีงบประมาณ พ.ศ. 2562 ก็คือถนนพระราม 3 (สะพานพระรามเก้า ถึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร), ถนนรัชดาภิเษก – ถนนพระราม 9, ถนนรัชดาภิเษก – ถนนอโศก แต่ในขณะเดียวกัน 3 เส้นทางนี้คือ 3 เส้นทางที่ปรากฏในแผนการนำสายไฟฟ้าลงดินของกฟน.

ปี 2563

ในแผนการนำสายสื่อสารลงดิน พ.ศ. 2563 ของกสทช. มีเส้นทางที่ไม่สามารถนำสายสื่อสารลงใต้ดินได้ใน พ.ศ. 2562 จำนวน 8 โครงการ 12 เส้นทาง รวมระยะทาง 9.53 กม. ประกอบด้วย

1. โครงการถนนวิทยุ

• ช่วงที่หนึ่ง (ถนนพระราม 4 – แยกสารสิน)
• ช่วงที่สอง (แยกสารสิน – ถนนเพลินจิต)

2. โครงการถนนพระจันทร์

• ถนนหน้าพระธาตุ (ถนนหน้าพระลาน – หน้าทางเข้า ม. ธรรมศาสตร์)
• ถนนพระจันทร์ (ถนนหน้าพระธาตุ – ถนนมหาราช)
• ถนนมหาราช (หน้าพระลาน – ถนนพระจันทร์)

3. โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ถนนข้าวสาร

• ถนนข้าวสาร (ถนนตะนาว – ถนนจักรพงศ์)

4. โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณปากคลองตลาด ถนนจักรเพชร

5. บริเวณด้านหน้าสํานักงาน กฟภ. สำนักงานใหญ่ (แยกพงษ์เพชร – ถนนวิภาวดี)

6. บริเวณท่าน้ำนนทบุรี

7. ถนนลูกหลวง (สะพานมัฆวานรังสรรค์ – ถนนนครสวรรค์)

8. โครงการนนทรี

• ซอยอนุมานราชธน (ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ – ถนนเดโช)
• ซอยรัชดาภิเษก (ถนนนางลิ้นจี่ – ถนนสาธุประดิษฐ์)

แผนที่สองคือการนำสายสื่อสารลงดินบริเวณรอบคลองคูเมืองเดิม ภายใต้โครงการ “โครงการรักษ์คลองคูเมืองเดิม เฉลิมพระเกียรติฯ” จำนวน 6  เส้นทาง รวม 4.19 กม. ประกอบด้วย

• ถนนราชินี (สะพานมอญ – ปากคลองตลาด)
• ถนนอัษฎางค์ (สะพานมอญ – ปากคลองตลาด) 
• คลองราชนัดดา (ถนนอัษฎางค์ – ถนนมหาไชย) 
• คลองราชบพิธ (ถนนอัษฎางค์ – ถนนมหาไชย)
• ชุมชนแพร่งภูธร แพร่งนรา และแพร่งสรรพศาสตร์  
• ถนนตะนาว (ถนนราชดำเนินกลาง – แยกสี่กั๊กเสาชิงช้า) 

แผนที่สามคือแผนการนำสายสื่อสารลงใต้ดิน ปี 2563 ตามนโยบายของกสทช. จำนวน 12 เส้นทาง ระยะทางรวม 48.7 กม. ประกอบด้วย

• ถนนรัชดาภิเษก (แยก อสทม. – แยกรัชวิภา) 
• ถนนพระราม 4 (สามย่านมิตรทาวน์ – แยกคลองเตย) 
• ถนนเพชรบุรี (แยกประตูน้ำ – แยกมักกะสัน) 
• ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ (แยกอโศกเพชรบุรี – แยกคลองตัน)
• ถนนอโศก (แยกอโศกเพชรบุรี – แยกอโศกสุขุมวิท) 
• ถนนรัชดาภิเษก (แยกอโศกสุขุมวิท – แยกคลองเตย)
• ถนนราชวิถี (แยกสะพานกรุงธนฯ – แยกถนนพระราม 5)
• ถนนพหลโยธิน (แยกลาดพร้าว – อนุสาวรีย์หลักสี่) 
• ถนนสิรินธร (แยกบางพลัด – บรมราชชนนี) 
• ถนนจรัญสนิทวงศ์ (สะพานพระราม 7 – แยกท่าพระ) 
• ถนนอิสรภาพ (ถนนวังเดิม – ประชาธิปก) 
• ถนนวังเดิม (อิสรภาพ – อรุณอัมรินทร์)

ใน พ.ศ. 2563 มีรายงานว่าเส้นทางนำสายสื่อสารลงดินในโครงการ ของกสทช.นั้น เสร็จสิ้นจำนวน 10 เส้นทาง ระยะทางรวม 8.08 กม. โดยมี 4 เส้นทางเป็นเส้นทางในโครงการรอบพระตำหนักจิตลดารโหฐานที่ไม่ได้เป็นเส้นทางที่ปรากฏอยู่ในแผนของกสทช.แต่เดิม แต่เป็นส้นทางส่วนต่อขยายของเส้นทางเดิมของโครงการรอบพระตำหนักจิตลดารโหฐาน

ส่วนแผนการนำสายสื่อสารลงดินใน พ.ศ. 2563 ของสำนักจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานครนั้น พบว่ามีโครงการนำสายสื่อสารลงดินทั้งหมด 13 โครงการ จำนวน 31 เส้นทาง ประกอบด้วย

• ถนนพหลโยธิน
• ถนนลาดพร้าว
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนพระราม 9
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนอโศก
• ถนนลาดพร้าว (ถนนรัชดาภิเษก – ถนนศรีนครินทร์)
• ถนนศรีนครินทร์ (ถนนลาดพร้าว – ถนนรามคำแหง)
• ถนนแจ้งวัฒนะ (ฝั่งกรุงเทพฯ คลองประปา – คลองบางเขน)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนราชปรารภ – ทางรถไฟ)
• ถนนดินแดง (ถนนราชวิถี – สามเหลี่ยมดินแดง, แยกดินแดง – คลองสามเสน)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนราชปรารภ (ถนนศรีอยุธยา – สามเหลี่ยมดินแดง)
• ถนนวิภาวดี-รังสิต (สามเหลี่ยมดินแดง – สถานีต้นทางวิภาวดี)
• ถนนดินแดง (สามเหลี่ยมดินแดง – แยกดินแดง)
• ถนนรามคำแหง (ถนนเพชรบุรี – ถนนศรีนครินทร์)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนสุขุมวิท 63 (เอกมัย) – ถนนรามคำแหง)
• ถนนสามเสน (ถนนทหาร – ถนนนครไชยศรี)
• ถนนทหาร (ถนนสามเสน – ถนนประดิพัทธิ)
• ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (ถนนประชาราษฎร์สาย 2 – ถนนทหาร)
• ถนนอังรีดูนังต์ (ถนนพระราม 1 – ถนนพระราม 4)
• ถนนพระราม 3
• ถนนนราธิวาสราชนครินทร์
• ถนนจรัญสนิทวงศ์ (เชิงสะพานพระราม 7 – แยกท่าพระ)
• ถนนอรุณอมรินทร์ (เชิงสะพานพระราม 8 – ถนนประชาธิปก)
• ถนนบรมราชชนนี (ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอมรินทร์)
• ถนนพรานนก(ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอัมรินทร์)
• ถนนชิดลม (ถนนเพชรบุรี – ถนนเพลินจิต)
• ถนนสาทร (ถนนเจริญกรุง – ถนนพระราม 4)
• ถนนเจริญราษฎร์ (ถนนพระราม 3 – ถนนสาทร)
• ถนนสามเสน (ถนนนครไชยศรี – ถนนลูกหลวง)
• ถนนประชาธิปก (เชิงสะพานพระปกเกล้า – วงเวียนใหญ่)
• ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน (วงเวียนใหญ่ – ถนนรัชดาภิเษก)

โดยเป็นเส้นทางที่เป็นการทำงานต่อเนื่องมาจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2562 จำนวน 7 เส้นทาง และเป็นเส้นทางที่เป็นการทำงานต่อเนื่องจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 -2564 จำนวน 23 เส้นทาง มีเพียง 1 เส้นทาง ที่เป็นการทำงานในปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 คือ ถนนอังรีดูนังต์ (ถนนพระราม 1 – ถนนพระราม 4) โดยใช้งบประมาณทั้งหมด 400,107,400 บาท

จากแผนการนำสายสื่อสารลงดินของ กสทช. และสำนักจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 จะพบว่า มีส่วนที่ซ้ำกันคือ ถนนจรัญสนิทวงศ์ (ตั้งแต่สะพานพระราม 7 ถึงแยกท่าพระ) ถนนรัชดาภิเษก ถนนพหลโยธิน ฯลฯ นอกนั้นส่วนใหญ่เป็นเส้นทางที่เป็นส่วนต่อขยายกันและกัน เช่น ถนนเพชรบุรี

ปี 2564

ในแผนการนำสายสื่อสารลงดินปี 2564 ของกสทช. ปรากฏ 3 เป้าหมายคือ 

1. แผนการดำเนินงานนำสายสื่อสารลงดินในเขตการไฟฟ้านครหลวง เส้นทางที่ไม่สามารถนำสายลงใต้ดินได้ในเขตการไฟฟ้านครหลวง ในปี 2563 จำนวน 4 โครงการ ได้แก่ ถนนพระจันทร์, ถนนจักรเพชรบริเวณปากคลองตลาด, โครงการนนทรี (4 เส้นทาง), และเส้นทางสี่แยกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ถึง แยกศรีสมาน (คลองประปา) 

2. เส้นทางการนำสายสื่อสารลงใต้ดินตามนโยบายของสานักงาน กสทช. ปี 2563 ทั้ง 12 เส้นทาง (โปรดดูหัวข้อปี 2563) ที่ยังทำไม่เสร็จ

3. แผนงานเปลี่ยนระบบสายอากาศเป็นสายใต้ดินเพื่อรองรับการเป็น มหานครแห่งอาเซียน 3 โครงการ 6 เส้นทาง ระยะทางรวม 4.85 กม. ประกอบด้วย

3.1. โครงการถนนวิทยุ 

• ช่วงที่หนึ่ง (ถนนพระราม 4 – แยกสารสิน)
• ช่วงที่สอง (แยกสารสิน – ถนนเพลินจิต) 

3.2 โครงการรอบพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน 

• ถนนราชวิถี (ถนนอู่ทองใน – ถนนสวรรคโลก) 
• ถนนศรีอยุธยา (ถนนอู่ทองใน – ถนนพระราม 5)
• ถนนพระราม 5 (ถนนสุโขทัย – ถนนราชวิถี) 
• โครงการถนนหลังสวน (ตั้งแต่แยกถนนเพลินจิต – แยกสารสิน)

ใน พ.ศ. 2564 มีรายงานว่าเส้นทางการนำสายสื่อสารลงดินของกสทช. เสร็จสิ้น 6 เส้นทาง รวมระยะทาง 8.13 กม. 

ส่วนแผนการนำสายสื่อสารลงดิน พ.ศ. 2564 ของสำนักจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร มี 10 โครงการ จำนวน 27 เส้นทาง ประกอบด้วย

• ถนนเพชรบุรี (ถนนราชปรารภ – ทางรถไฟ)
• ถนนดินแดง (ถนนราชวิถี – สามเหลี่ยมดินแดง แยกดินแดง – คลองสามเสน) 
• ถนนเพชรบุรี (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนราชปรารภ (ถนนศรีอยุธยา – สามเหลี่ยมดินแดง)
• ถนนวิภาวดีรังสิต (สามเหลี่ยมดินแดง – สถานีต้นทางวิภาวดี)
• ถนนดินแดง (สามเหลี่ยมดินแดง – แยกดินแดง)
• ถนนรามคําแหง (ถนนเพชรบุรี – ถนนศรีนครินทร์)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนสุขุมวิท 63 (เอกมัย) – ถนนรามคําแหง)
• ถนนสามเสน (ถนนทหาร – ถนนนครไชยศรี)
• ถนนทหาร (ถนนสามเสน – ถนนประดิพัทธิ)
• ถนนประชาราษฎร์สาย 1 (ถนนประชาราษฎร์สาย 2 – ถนนทหาร) 
• ถนนแจ้งวัฒนะ (ฝั่งกรุงเทพฯ คลองประปา – คลองบางเขน)
• ถนนลาดพร้าว (ถนนรัชดาภิเษก – ถนนศรีนครินทร์)
• ถนนศรีนครินทร์ (ถนนลาดพร้าว – ถนนรามคําแหง) 
• ถนนชิดลม (ถนนเพชรบุรี – ถนนเพลินจิต)
• ถนนสาทร (ถนนเจริญกรุง – ถนนพระราม 4)
• ถนนเจริญราษฎร์ (ถนนพระราม 3 – ถนนสาทร)
• ถนนสามเสน (ถนนนครไชยศรี – ถนนลูกหลวง)
• ถนนประชาธิปก (เชิงสะพานพระปกเกล้า – วงเวียนใหญ่)
• ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน (วงเวียนใหญ่ – ถนนรัชดาภิเษก) 
• ถนนอรุณอมรินทร์ (เชิงสะพานพระราม 8 – ถนนประชาธิปก)
• ถนนบรมราชชนนี (ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอมรินทร์) 
• ถนนพรานนก (ถนนจรัญสนิทวงศ์ – ถนนอรุณอมรินทร์) 
• ถนนพระราม 3
• ถนนนราธิวาสราชนครินทร์
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนพระราม 9
• ถนนรัชดาภิเษก – ถนนอโศก

โดยทั้ง 23 เส้นทาง งบประมาณรวม 176,689,920 บาท เป็นโครงการต่อเนื่องจากโครงการในงบประมาณ พ.ศ. 2563 ทั้ง 27 เส้นทาง และมี 6 เส้นทางที่เป็นโครงการต่อเนื่องไปถึง งบประมาณ พ.ศ. 2565 

เสร็จเท่าไร และตรงไหนยังไม่เสร็จ

จากข้อมูลทั้งหมดจะพบว่าในส่วนแผนการนำสายสื่อสารลงดินของ กสทช. จำนวน 72 เส้นทาง เสร็จสิ้น 48 เส้นทาง  (ไม่นับเส้นทางที่มีการรายงานซ้ำ) ระยะทางรวม 70.992 กม. ประกอบด้วย

• ถนนนานา (ถนนสุขุมวิท – คลองแสนแสบ)
• ถนนสาธุประดิษฐ์ (ถนนเลียบทางด่วนเฉลิมมหานคร – ซอยสาธุประดิษฐ์ 12)
• ซอยสว่างอารมณ์ (ซอยสาธุประดิษฐ์ 19 ตั้งแต่ถนนสาธุประดิษฐ์ – ถนนนราธิวาสราชนครินทร์)
• ถนนเพชรบุรี (แยกยมราช – แยกอุรุพงศ์)
• ถนนนครสวรรค์ (นางเลิ้ง – คลองผดุงกรุงเกษม)
• ถนนข้าวสาร (ตั้งแต่ถนนตะนาว – ถนนจักรพงษ์)
• บริเวณหน้าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สำนักงานใหญ่
• บริเวณท่าน้ำนนทบุรี เทศบาลนนทบุรี
• ถนนศรีสมาน (สํานักงานปลัดกระทรวงกลาโหม)
• ถนนอัษฎางค์ (ถนนราชดำเนินกลาง – ถนนบำรุงเมือง)
• ถนนบำรุงเมือง (สี่แยกช้างโรงสี – แยกสี่กั๊กเสาชิงช้า)
• ถนนเฟื่องนคร (แยกสี่กั๊กเสาชิงช้า – แยกสี่กั๊กพระยาศรี)
• ถนนเจริญกรุง (แยกสี่กั๊กพระยาศรี – แยกท้ายวัง)
• ถนนราชินี (ถนนราชดาเนินกลาง – สี่แยกช้างโรงสี)
• ถนนตะนาว (ถนนราชดาเนินกลาง – วงเวียนถนนตะนาว)
• ถนนพระสุเมรุ (ถนนสิบสามห้าง – ถนนราชดานินกลาง)
• ถนนบวรนิเวศน์ (วงเวียนถนนตะนาว – ถนนพระสุเมรุ)
• ถนนราชบพิตร (ถนนเฟื่องนคร – ถนนอัษฎางค์)
• ถนนอัษฎางค์ (สี่แยกช้างโรงสี – สี่แยกสะพานมอญ)
• ถนนราชินี (สี่แยกช้างโรงสี – สี่แยกสะพานมอญ)
• ถนนข้าวสาร (ตั้งแต่ถนนตะนาว – ถนนจักรพงศ์)
• ถนนราชินี (สะพานมอญ – ปากคลองตลาด)
• ถนนอัษฎางค์ (สะพานมอญ – ปากคลองตลาด)
• ถนนราชวิถี (ถนนพิชัย – ถนนสวรรคโลก)
• ถนนสวรรคโลก (ถนนราชวิถี – ถนนศรีอยุธยา)
• ถนนศรีอยุธยา (ถนนราชดำเนินการนอก – ถนนพระราม 5)
• ถนนพระราม 5 (ถนนสุโขทัย – ถนนลูกหลวง)
• ถนนราชวิถี (ตั้งแต่ถนนอู่ทองใน – ถนนสวรรคโลก)
• ถนนศรีอยุธยา (ตั้งแต่ถนนอู่ทองใน – ถนนพระราม 5) 
• ถนนพระราม 5 (ตั้งแต่ถนนสุโขทัย – ถนนราชวิถี)
• ถนนหลังสวน (ตั้งแต่แยกถนนเพลินจิต – แยกสารสิน) 
• ช่วงจากแยกปทุมวัน – แยกราชประสงค์ พื้นท่ีเขตปทุมวัน
• ถนนโยธี (ซอยเสนารักษ์ – ถนนพระราม 6)
• ถนนศรีอยุธยา (แยกพญาไท – ซอยศรีอยุธยา 7)
• ถนนเพชรบุรี (แยกบรรทัดทอง – แยกอุรุพงศ์)
• ถนนราชปรารภ (แยกประตูน้ำ – แยกศรีอยุธยา)
• ถนนพระราม 1 (แยกปทุมวัน – เชิงสะพานกษัตริย์ศึก)
• ถนนพิษณุโลก (แยกพาณิชยการพระนคร – แยกยมราช)
• ถนนประดิพัทธิ (แยกประดิพัทธิ – แยกสะพานควาย)
• ถนนพหลโยธิน (แยกลาดพร้าว – อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)
• ถนนพญาไท (อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ – แยกปทุมวัน)
• ถนนศรีอยุธยา (ถนนพญาไท – ถนนราชปรารภ)
• ถนนโยธี (ถนนพญาไท – ซอยเสนารักษ์)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนพญาไท – ถนนบรรทัดทอง)
• ถนนสุขุมวิท (ทางรถไฟ – ซอยสุขุมวิท 81)
• ถนนราชดำเนินนอก (สะพานผ่านฟ้า – สะพานมัฆวานรังสรรค์)
• ถนนจักรเพชร (ตั้งแต่เชิงสะพาน พระพุทธยอดฟ้า – สะพานเจริญรัช)
• ถนนลูกหลวง (สะพานมัฆวานรังสรรค์ – ถนนนครสวรรค์)

และในส่วนของการนำสายสื่อสารลงดินโดยความรับผิดชอบของสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร จำนวน 39 เส้นทาง แต่ปรากฏตามแผนปีงบประมาณ 2562-2564 จำนวน 36 เส้นทาง เสร็จสมบูรณ์ (ภายในปีงบประมาณปี 2564) โดยอ้างจากรายงาน Digital Plans Report ของกรุงเทพมหานคร จำนวน 11 เส้นทาง (ไม่นับรวมเส้นทางที่นำสายสื่อสารลงดินไปพร้อมกับสายไฟฟ้าของ กฟน.ในช่วงแรก) และยังไม่เสร็จสมบูรณ์ดี 25 เส้นทาง (เป็นเส้นทางที่ได้งบประมาณต่อเนื่อง) โดยเส้นทางที่เสร็จแล้ว ประกอบด้วย

• ถนนจรัญสนิทวงศ์ (เชิงสะพานพระราม 7 – แยกท่าพระ)
• ถนนพระราม 3 (สะพานพระรามเก้า – เลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร)
• ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ (ถนนสาทรเหนือ/ใต้ – ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 10)
• ถนนประชาราษฎร์สาย 2 (ถนนประชาราษฎร์สาย 1 – ถนนเตชะวณิช)
• ถนนพระราม 4 (ถนนราชดําริ – สถานีย่อยคลองเตย)
• ถนนวิทยุ (ถนนพระราม 4 – ถนนเพลินจิต)
• บริเวณนานาเหนือ (ถนนสุขุมวิท – คลองแสนแสบ)
• ถนนสาธุประดิษฐ์ (ถนนเลียบทางด่วนเฉลิมมหานคร – ซอยสาธุประดิษฐ์ 12)
• ถนนเพชรบุรี (ถนนราชปรารภ – ทางรถไฟ)
• ถนนดินแดง (ถนนราชวิถี – สามเหลี่ยมดินแดง และ แยกดินแดง – คลองสามเสน)
• ถนนอังรีดูนังต์ (ถนนพระราม 1 – ถนนพระราม 4)

แต่จากการให้ข้อมูลของนายขจิต ชัชวานิชย์ ปลัดกรุงเทพมหานคร ในเว็บไซต์สำนักข่าว PPTV ปรากฏข้อมูลว่ากรุงเทพมหานครได้ดำเนินการนำสายสื่อสารลงดินมาตั้งแต่ปี 2561 – 2564 จำนวน 40 เส้นทาง ระยะทางประมาณ 143.72 กิโลเมตร ดำเนินการแล้วเสร็จ จำนวน 19 เส้นทาง ระยะทางประมาณ 119 กิโลเมตร และอยู่ระหว่างดำเนินการ จำนวน 21 เส้นทาง ระยะทางประมาณ 24.72 กิโลเมตร

โดยการนำสายสื่อสารทั้งหมดลงดินนั้นอยู่ภายใต้ยุทธศาสตร์กรุงเทพมหานครนั้นเป็นนโยบายการผลักดันกรุงเทพมหานครให้เป็น ‘มหานครแห่งอาเซียน’ ซึ่งอยู่ภายใต้แผนพัฒนากรุงเทพมหานครระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2556-2575) จึงเหลือเวลาอีก 10 ปี ที่จะนำสายสื่อสารลงดินด้วยระบบท่อร้อยสายทั้งหมด ซึ่งกรุงเทพมหานครมีระบบท่อร้อยสายความยาวทั้งหมด 2,450 กิโลเมตร

เสร็จช้า ล้มแผน และการตั้งกรรมาธิการศึกษาฯ

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่าการนำสายสื่อสารลงดินเป็นไปด้วยความล่าช้า เนื่องจากหลายปัจจัย ทั้งการประสานงานกับหน่วยงานต่างๆ ที่ต่างก็มีอำนาจและแนวทางในการทำงานที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็น กฟน. กทม. หรือแม้กระทั่งสตช. เช่น กทม. ไม่อนุญาตให้สร้าง riser ตำรวจไม่ให้เปิดบ่อพัก ไม่อนุญาตให้เอกชนเข้าไปทำงานในพื้นที่ ฯลฯ หรือสภาพแวดล้อม เช่น บนถนนมีการก่องสร้างโครงการอื่นๆ ของหน่วยงานอื่น  ฝนตก การจราจรติดขัด หรือสถานการณ์โควิด-19

อีกหนึ่งปัญหาก็คือการท่อร้อยสาย โดยในส่วนของกรุงเทพมหานครได้มอบหมายให้บริษัทกรุงเทพธนาคม จำกัด เป็นผู้ดำเนินการ ทั้งนี้เอกสารงบประมาณ พ.ศ. 2563 ของสำนักการจราจรและขนส่งระบุว่าบริษัทกรุงเทพธนาคม จำกัด จะเป็นผู้ดำเนินการท่อร้อยสาย ระยะเวลาดำเนินการ 3 ปี (2563-2565) ระยะทางรวม 900 กม. แบ่งดำเนินการ 3 ระยะ ระยะละ 300 กม. และในเอกสารผลการดำเนินงานใน พ.ศ. 2564 ระบุว่าในปีงบประมาณ 2563-2565 บริษัทกรุงเทพธนาคม จำกัด ได้รับงบประมาณ 9 โครงการ ระยะทางรวม 53.65 กิโลเมตร ดำเนินการแล้วเสร็จ 7 โครงการ เป็นระยะทางรวม 48.25 กิโลเมตร คงเหลือ 2 โครงการและอยู่ในระยะเวลาของสัญญา

นอกจากนี้ก็ยังมีปัญหาเรื่องท่อร้อยสายว่าจะใช้ท่อโดยความรับผิดชอบของใคร ระหว่างทีโอทีและกรุงเทพธนาคม รวมไปถึงประเด็นเรื่องค่าเช่าท่อร้อยสายที่บริษัทเอกชนเจ้าของสายต้องจ่ายที่มีราคาสูงกว่าการพาดสายในแบบเดิม ที่ก่อนหน้านี้มีข่าวปรากฏว่าบริษัท ทรู อินเทอร์เน็ต คอร์ปอเรชั่น จำกัด เป็นผู้ได้สัมปทานไป จึงเกิดเสียงเรีกกร้องให้หน่วยงานรัฐไม่ว่าจะเป็น กสทช.เข้ามาควบคุมราคาค่าเช่า รวมไปถึงข้อเรียกร้องให้กสทช.หรือแม้แต่ กทม.เข้ามาช่วยแบ่งเบาค่าเช่าท่อร้อยสายของบริษัทเอกชนด้วย

จากปัญหาดังกล่าวทำให้เกิดการตั้ง “คณะกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาการจัดระเบียบสายไฟฟ้า สายสื่อสาร และการบริหารจัดการไฟฟ้าส่องสว่างอย่างทั่วถึงทั้งประเทศ” ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2564 ซึ่งการพิจารณาศึกษาครั้งนี้เป็นไปเพื่อบูรณาการการนำสายไฟฟ้าสายสื่อสารลงใต้ดินและไฟส่องสว่างภายใต้โครงการเดียวกันทั้งประเทศ โดยมีส่วนกลางเป็นผู้รับผิดชอบ ซึ่งจะแตกต่างจากที่ดำเนินการอยู่อันเป็นความรับผิดชอบขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในแต่ละพื้นที่เอง เช่น กรุงเทพมหานคร หรือองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น เช่น อบต. อบจ. ในจังหวัดต่างๆ

ณัฐชา บุญไชยอินสวัสดิ์ ส.ส.พรรคก้าวไกล ในฐานะโฆษกของคณะกรรมาธิการชุดนี้ เล่าถึงที่มาที่ไปของการตั้งคณะกรรมาธิการฯ นี้ว่า “ครม. ต้องการที่จะดำเนินการเรื่องสายไฟฟ้า-สายสื่อสารลงดิน เนื่องจากว่ามันเป็นสิ่งที่ต่างชาติหรือในประเทศเอาไปวิพากษ์วิจารณ์ เป็นเรื่องภาพลักษณ์หน้าตาของประเทศ เลยเสนอให้ตั้งคณะกรรมาธิการฯ ขึ้น ซึ่งจะเป็นโครงการที่รัฐบาลต้องการทำเอง แต่จะทำรูปแบบไหน ยังไง ต้องมาหาฉันทามติจากคณะกรรมาธิการฯ ที่ก็มีหน่วยงานต่างๆ ที่เป็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็น กฟน. กฟภ. กสทช. นั่งอยู่ด้วย”

“การดำเนินงานก็คือ เมื่อได้ทิศทางการทำงานแล้วว่าถนนเส้นไหนจะใช้วิธีการจัดระเบียบสาย เส้นไหนจะใช้วิธีนำลงดิน ก็จะให้บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) หรือ NT ที่เป็นรัฐวิสาหกิจ ซึ่งมาจากการควบรวมระหว่าง TOT กับ CAT เป็นผู้รับผิดชอบในการนำสายสื่อสารลงดิน โดยจะใช้เงินจากกองทุน USO (กองทุนวิจัยและพัฒนากิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม เพื่อประโยชน์สาธารณะ) ซึ่งเป็นกองทุนที่บริษัทโทรคมนาคมต่างๆ เป็นผู้จ่ายเงินเข้ามา จะได้ไม่เป็นการใช้งบประมาณแผ่นดิน แต่ในส่วนของสายไฟฟ้าก็จะเป็นเรื่องและงบฯ ของกฟน. กฟภ. ไม่เกี่ยวกัน หรือสายกล้องจราจร CCTV ของ กทม. ก็จะเป็นความรับผิดชอบของ กทม. งบฯ ของ กทม. ไม่เกี่ยวกับส่วนนี้ ส่วนนี้จะเป็นสายสื่อสารของบริษัทเอกชนต่างๆ เท่านั้น เช่น ทรู ไอเอเอส ฯลฯ”

“ถนนเส้นไหนลงใต้ดินได้ก็จะนำลง ถนนเส้นไหนลงไม่ได้ก็จะใช้เป็นการจัดระเบียบโดยให้มีสายเส้นเดียวรวมสายสื่อสารของบริษัทเอกชนต่างๆ อยู่ในนั้น และใช้วิธีการจ่ายค่าเช่า ซึ่ง กสทช. จะเป็นผู้กำหนด แต่ค่าเช่านั้นจ่ายให้ NT ซึ่งจะเป็นบริษัทที่รับผิดชอบเรื่องท่อร้อยสายหรือกรจัดระเบียบการพาดสายทั้งหมดต่อจากนี้ แต่ก็ต้องรอดูว่าข้อเสนอจากคณะกรรมาธิการฯ ที่สรุปออกมาแล้ว ครม. จะเห็นชอบกี่ข้อและเรื่องอะไรบ้างอีกที แต่ในขณะที่ยังไม่มีมติ ครม. ส่วนไหนที่อนุมติการทำงานไปแล้วก็ยังต้องทำต่อไปจนกว่าจะมีมติ ครม.และการแก้กฎหมายในหลายๆ ฉบับที่เกี่ยวกับงานส่วนนี้ ซึ่งการทำงานอาจล่าช้าไปหน่อยเพราะติดปัญหาเรื่องโควิด-19”

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า ในส่วนของการนำสายไฟฟ้าลงดิน ไม่ว่าในกรุงเทพมหานครหรือต่างจังหวัดก็จะยังคงเป็นความรับผิดชอบและงบประมาณของ กฟน.และ กฟภ. ในส่วนของสายสื่อสารของบริษัทเอกชนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสายโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต เคเบิลทีวี ฯลฯ ในอนาคตผู้ที่รับผิดชอบคือบริษัท NT ภายใต้แผนของคณะกรรมาธิการฯ ชุดนี้ โดยใช้งบประมาณของของกองทุน USO ในการทำทั้งประเทศ และในส่วนของสายสื่อสารของ กทม. เช่น CCTV ทั้งกล้องจราจรหรือกล้องบันทึกภาพเพื่อความปลอดภัยในการแก้ปัญหาอาชญากรรม ก็ยังคงเป็นความรับผิดชอบและงบฯ ของ กทม. เช่นเดิม

โดยล่าสุดคณะกรรมาธิการฯ เผยความคืบหน้าว่ากำหนดให้โครงการนำสายไฟฟ้าสายสื่อสารลงดิน 1,500 กิโลเมตร ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลแล้วเสร็จ ภายใน 3 ปี โดยปี 2565 นี้จะเริ่มการดำเนินการแบบเร่งด่วนสำหรับสายไฟสายสื่อสารระยะทาง 456 กิโลเมตร และในส่วน 936 กิโลเมตรที่เหลือจะดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในเวลา 3 ปี นอกจากนี้ยังมีแผนนำสายไฟฟ้า-สายสื่อสารลงดินเพิ่มเติมในต่างจังหวัดกว่า 6,000 กิโลเมตร ภายในเวลา 3 ปี เช่นกัน

โดยหน่วยงานที่ดูแลจะประกอบด้วย 

1) การไฟฟ้านครหลวง : กำกับดูแลการพาดสายสื่อสาร กำหนดเส้นทางการจัดระเบียบสายสื่อสารร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และกำกับการจัดระเบียบสายสื่อสาร ในพื้นที่รับผิดชอบของการไฟฟ้านครหลวง

2) การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค : กำกับดูแลการพาดสายสื่อสาร กำหนดเส้นทางการจัดระเบียบสายสื่อสารร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และกำกับการจัดระเบียบสายสื่อสาร ในพื้นที่รับผิดชอบของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

3) กรุงเทพมหานคร : อำนวยความสะดวกการจราจรในพื้นที่การจัดระเบียบสายสื่อสาร และประสานงานกับตำรวจ ดูแลและอนุญาตการใช้พื้นที่ทางเท้า รวมถึงการทำความเข้าใจกับประชาชน

4) สำนักงาน กสทช. : กำหนดเส้นทางการจัดระเบียบสายสื่อสารร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ประสานงานกับผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคม และกำกับการจัดระเบียบสายสื่อสาร

จากการเปลี่ยนแปลงนี้จะเห็นได้ว่า สิ่งที่เปลี่ยนแปลงมีอยู่สองประการก็คือ การที่รัฐบาลรับเป็นเจ้าภาพโครงการนี้ทั่วประเทศ หลังจากที่ก่อนหน้านี้เป็นโครงการของอปท. และแหล่งที่มาของงบฯ ที่เปลี่ยนจากงบฯ ของอปท.เองมาเป็นงบฯ จากกองทุน USO รวมไปถึงการให้ บริษัท NT ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ เข้ามารับผิดชอบในการร้อยสายลงท่อแทนที่จะเป็นการเปิดประมูลให้เอกชนเหมือนก่อนหน้านี้ 

ในขณะที่หน่วยงานที่รับผิดชอบนั้นยังเป็นหน่วยงานเดิม ไม่ว่าจะเป็น กสทช. ที่จะเป็นหน่วยงานกลางในการวางแผนโครงการ และกทม. ก็รับผิดชอบในส่วนสายสื่อสารกล้องโทรทัศน์วงจรปิด CCTV ของ กทม. เอง โดยดำเนินโครงการตามแผนของของการนำสายไฟฟ้าลงดินของกฟน. เนื่องจากไม่ว่าจะสายอะไร ในความรับผิดชอบของใครก็ล้วนแล้วแต่อยู่บนเสาไฟฟ้าของ กฟน. ทั้งนั้น 

ซึ่งนำมายังคำถามว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะช่วยให้แผนการนำสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงดินรวดเร็วขึ้นหรือไม่ หลังจากที่ล่าช้ามาโดยตลอด และการกำหนดให้แล้วเสร็จภายใน 3 ปีนั้น จะทำได้จริงหรือไม่ เนื่องจากตามแผนเดิมในช่วงปีที่ผ่านมายังไม่มีเส้นทางไหนแล้วเสร็จเลย

อ้างอิง

• ดูข้อมูลพื้นฐานได้ที่ https://rocketmedialab.co/database-bkk-wireless
• รายงานแผนการจัดระเบียบสายสื่อสาร และการนําสายสื่อสารลงใต้ดิน พ.ศ. 2560-2564 โดย กสทช.
• แผนปฏิบัติราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2561-2564
• แผนงานเปลี่ยนระบบสายไฟฟ้าอากาศเป็นสายไฟฟ้าใต้ดิน โดย การไฟฟ้านครหลวง

The post ตามรอยรัสเซลล์ โครว์: ถนนเส้นไหนเอาสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงดินบ้าง appeared first on Rocket Media Lab.